h-moll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znaki chromatyczne w gamie h-moll

h-moll - gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest dźwięk h. Gama h-moll w odmianie naturalnej zawiera dźwięki: h, cis, d, e, fis, g, a.


\relative c''{
\key b \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn b1 cis d e fis g a b \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
h cis d e fis g a h
} }

Gama h-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):


\relative c''{
\key b \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn b1 cis d e fis g ais b \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
h cis d e fis g ais h
} }

Gama h-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy h-moll naturalnej):


\relative c''{
\key b \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn b1 cis d e fis gis ais b \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
h cis d e fis gis ais h
} }

Równoległą gamą durową jest D-dur[1], jednoimienną durową – H-dur.

Znane dzieła oparte na gamie h-moll:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.