b-moll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znaki chromatyczne w gamie b-moll

b-mollgama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest b.

Gama b-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera następujące dźwięki: b, c, des, es, f, ges, as.


\relative c''{
\key bes \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn bes1 c des es f ges as bes \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
b c des es f ges as b
} }

Gama b-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):


\relative c''{
\key bes \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn bes1 c des es f ges a bes \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
b c des es f ges a b
} }

Gama b-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy b-moll naturalnej):


\relative c''{
\key bes \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn bes1 c des es f g a bes \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
b c des es f g a b
} }

Równoległą gamą durową jest Des-dur[1], jednoimienną durową – B-dur.

Znane dzieła oparte na tonacji b-moll:

Nazewnictwo[edytuj]

W anglosaskiej notacji nazw dźwięków literą b oznacza się niealterowany VII stopień szeregu zasadniczego, dla którego w nazewnictwie polskim stosowana jest nazwa h. Z tego względu synonimem dla polskiego określenia b-moll jest angielskie B flat minor.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.