B-dur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Znaki chromatyczne w gamie B-dur
Diagram akordu B-dur dla gitary

B-durtonacja muzyczna, która oparta jest na skali durowej. Jej toniką jest b[a].

Gama B-dur zawiera dźwięki: bcdesfga. Tonacja B-dur zawiera dwa bemole.

Gama B-dur zapisana za pomocą
przygodnych znaków chromatycznych


\relative f'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn bes1 c d es f g a bes \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
b c d es f g a b
} }

Gama B-dur zapisana za pomocą
znaków przykluczowych


\relative f'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\key bes \major
\cadenzaOn bes1 c d es f g a bes \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
b c d es f g a b
} }

Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest g-moll[1], jednoimienną molową – b-moll.

B-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (b), trzeciego (d) i piątego (f) stopnia gamy B-dur.

Akord B-dur


\relative c'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn s1 <bes d f> s1 \cadenzaOff
}

CDEFGAHCDEFGAHKey4border.png

Znane dzieła w tonacji B-dur:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazewnictwo dźwięku b jest różne w różnych krajach, co może prowadzić do nieporozumień.
    Częstotliwość Nazwa polskojęzyczna Nazwa angielskojęzyczna
    493,883 Hz H B
    466,164 Hz b Bes, B♭, B flat

    W polskojęzycznej Wikipedii stosowane są nazwy polskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Wesołowski, Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • B♭ major scale (ang.). W: WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07].
  • B♭ major chord (ang.). W: WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07].