es-moll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Znaki chromatyczne w gamie es-moll
Diagram akordu es-moll (dis-moll) dla gitary

es-mollgama oparta na skali molowej, której toniką jest es. Gama ta w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: es - f - ges - as - b - ces - des. W zapisie tonacji es-moll występuje sześć bemoli.

Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.

Gama es-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):

Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.

Gama es-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy es-moll naturalnej):

Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.

Równoległą gamą durową jest Ges-dur[1], jednoimienną durową – Es-dur.

Nazwa es-moll oznacza także akord, zbudowany z pierwszego (es), trzeciego (ges) i piątego (b) stopnia gamy es-moll.

Akord es-moll

Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.

CDEFGAHCDEFGAHKey4border.png

Jednym z bardziej znanych utworów w tej tonacji jest Sonata es-moll op. 21 I.J. Paderewskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Wesołowski, Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • E♭ minor scale (ang.). W: WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-08].
  • E♭ minor chord (ang.). W: WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-08].