es-moll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znaki chromatyczne w gamie es-moll

es-mollgama oparta na skali molowej, której toniką jest es. Gama ta w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: es - f - ges - as - b - ces - des.


\relative f'{
\key es \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn es1 f ges as bes ces des es \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
es f ges as b ces des es
} }

Gama es-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):


\relative f'{
\key es \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn es1 f ges as bes ces d es \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
es f ges as b ces d es
} }

Gama es-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy es-moll naturalnej):


\relative f'{
\key es \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn es1 f ges as bes c d es \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
es1 f ges as b c d es
} }

Równoległą gamą durową jest Ges-dur[1], jednoimienną durową – Es-dur.

Rzadko używana ze względu na trudności w odczytywaniu nut[potrzebny przypis].

Jednym z bardziej znanych utworów w tej tonacji jest Sonata es-moll op. 21 I. J. Paderewskiego.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.