gis-moll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znaki chromatyczne w gamie gis-moll

gis-moll - gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest gis. Gama gis-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: gis, ais, h, cis, dis, e, fis.


\relative f'{
\key gis \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn gis1 ais b cis dis e fis gis \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
gis ais h cis dis e fis gis
} }

Gama gis-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):


\relative f'{
\key gis \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn gis1 ais b cis dis e fisis gis \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
gis ais h cis dis e fisis gis
} }

Gama gis-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy gis-moll naturalnej):


\relative f'{
\key gis \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn gis1 ais b cis dis eis fisis gis \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
gis ais h cis dis eis fisis gis
} }

Równoległą gamą durową jest H-dur[1], jednoimienną durową – Gis-dur.

Tonacja w praktyce muzycznej rzadko używana.

Znane dzieła w tonacji gis-moll:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.