Franciszek IV Habsburg-Este

Franciszek IV Habsburg-Este
	; Franciszek IV Habsburg-Este (aut. Adeodato Malatesta; 1831)
	książę Modeny, Reggio i Mirandoli
Okres	od 1814; do 21 stycznia 1846
Następca	Franciszek V
	Dane biograficzne
Dynastia	Dom Habsbursko-Lotaryński
Data i miejsce urodzenia	6 października 1779 ; Mediolan
Data i miejsce śmierci	21 stycznia 1846 ; Modena
Ojciec	Ferdynand Habsburg
Matka	Maria Beatrice d’Este
Żona	Maria Beatrycze Sabaudzka
Dzieci	Maria Teresa,; Franciszek V,; Ferdynand Karol,; Maria Beatrycze
	Odznaczenia

Franciszek IV d’Este^[1] (wł. Francesco IV Giuseppe Carlo Ambrogio Stanislao d'Absburgo-Este) (ur. 6 października 1779 w Mediolanie, zm. 21 stycznia 1846 w Modenie) – książę Modeny, Reggio i Mirandoli (od 1815), książę Massy i książę Carrary (od 1829), arcyksiążę, książę Węgier i Czech, kawaler Orderu Złotego Runa, generał kawalerii Armii Cesarstwa Austriackiego. Syn arcyksięcia Ferdynanda Habsburga i Marii Beatrice d’Este, córki Herkulesa III d’Este.

Życiorys

5 stycznia 1808 roku został mianowany na stopień generała kawalerii^[2]^[3]. Od 1789 do śmierci był szefem Pułku Kirasjerów Nr 2, późniejszego Czeskiego Pułku Dragonów Nr 2^[4].

W 1814 roku kongres wiedeński uznał prawa Franciszka IV, do tronu Księstwa Modeny. Książę był przeciwnikiem wszelkich ruchów rewolucyjnych i rządził w duchu absolutyzmu. Wszędzie wietrzył spisek. Był przeciwny zwłaszcza stowarzyszeniu Karbonariuszy, które swoją działalność kierowało przeciwko absolutyzmowi i klerowi, zwłaszcza rządom Habsburgów. W 1830 nie zaakceptował rewolucji lipcowej we Francji i odsunięcia od władzy Burbonów. Nie uznał też Monarchii Lipcowej oraz rządów Ludwika Filipa I, który był królem Francuzów, a nie królem Francji.

Udzielił schronienia Karolowi (V), pierwszemu karlistowskiemu pretendentowi do tronu Hiszpanii oraz Michałowi I królowi Portugalii i Algarve w latach 1828-1834.

Małżeństwo

W 1812 Franciszek ożenił się z księżniczką Marią Beatrycze Sabaudzką, która była najstarszą córką króla Sardynii Wiktora Emanuela I. Z małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

Maria Teresa (ur. 14 lipca 1817, zm. 25 marca 1886), żona Henryka, hrabiego Chambord,
Franciszek V (ur. 1 czerwca 1819, zm. 20 listopada 1875),
Ferdynand Karol (ur. 20 lipca 1821, zm. 15 grudnia 1849),
Maria Beatrycze (ur. 13 lutego 1824, zm. 18 marca 1906), żona Juana, hrabiego Montizón.

Odznaczenia

Odznaczenia księcia Franciszek IV to między innymi^[5]:

Order Złotego Runa (Austria)
Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana (AAustria)
Order Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie)
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie)
Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)
Order Świętego Huberta (Bawaria)
Krzyż Wielki Orderu Świętego Ferdynanda i Zasługi (Sycylia)
Order Annuncjaty (Sardynia)^[6]^[a]

Przypisy

↑ Tomasz Wituch: Zjednoczenie Włoch. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1987, s. 227.
↑ Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 72.
↑ Militär-Schematismus 1846 ↓, s. 37.
↑ Militär-Schematismus 1846 ↓, s. 17, 294.
↑ Hof- und Staats-handbuch des österreichischen Kaiserthumes für das Jahr 1845. alex.onb.ac.at. s. 11. [dostęp 2025-10-04]. (niem.).
↑ Federico Bona: I Cavalieri dell'Ordine Supremo del Collare o della Santissima Annunziata. [w:] Blasonario subalpino [on-line]. (wł.).

Uwagi

↑ Nadany w 1833 r. przez Karola Alberta króla Sardynii.

Bibliografia

Militär-Schematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1846. (niem.).
Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618–1815). Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2006.

[1] Tomasz Wituch: Zjednoczenie Włoch. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1987, s. 227.

[CITEREFSchmidt-Brentano200672-2] Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 72.

[CITEREFMilitär-Schematismus184637-3] Militär-Schematismus 1846 ↓, s. 37.

[CITEREFMilitär-Schematismus184617,_294-4] Militär-Schematismus 1846 ↓, s. 17, 294.

[5] Hof- und Staats-handbuch des österreichischen Kaiserthumes für das Jahr 1845. alex.onb.ac.at. s. 11. [dostęp 2025-10-04]. (niem.).

[order8-6] Federico Bona: I Cavalieri dell'Ordine Supremo del Collare o della Santissima Annunziata. [w:] Blasonario subalpino [on-line]. (wł.).

[order-7] Nadany w 1833 r. przez Karola Alberta króla Sardynii.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[a]

Podestowie Ferrary	Azzo VI d’Este (1196, 1205 i 1209) Aldobrandino I d’Este (1212–1215) Azzo VII d’Este (1215–1222) Azzo VII d’Este (1240–1264)
Seniorowie Ferrary (1264–1471)	Obizzo II d’Este (1264–1293) Azzo VIII d’Este (1293–1308) Fresco d’Este razem z synem Fulko (II) (1308) ... Rejnold II d’Este (1317–1335) Mikołaj I d’Este (1317–1344) Obizzo III d’Este (1317–1352) Aldobrandino III d’Este (1352–1361) Mikołaj II Kulawy d’Este (1361–1388) Albert d’Este (1388–1393) Mikołaj III d’Este (1393–1441) Leonello d’Este (1441–1450) Borso d’Este (1450–1471)
Seniorowie Modeny (1288/89-1452)	Obizzo II d’Este (1288/1289–1293) Azzo VIII d’Este (1293–1308) Fresco d’Este razem z synem Fulko (II) (1308) ... Obizzo III d’Este (1336–1352) Aldobrandino III d’Este (1352–1361) Mikołaj II Kulawy d’Este (1361–1388) Albert d’Este (1388–1393) Mikołaj III d’Este (1393–1441) Leonello d’Este (1441–1450) Borso d’Este (1450–1452)
Książęta Modeny i Ferrary (1452/1471-1598)	Borso d’Este (1452–1471) Herkules I d’Este (1471–1505) Alfons I d’Este (1505–1534) Herkules II d’Este (1534–1559) Alfons II d’Este (1559–1597) Cezar d’Este (1597–1598)
Książęta Modeny (1598–1796 i 1814–1859)	Cezar d’Este (1598–1628) Alfons III d’Este (1628–1629) Franciszek I d’Este (1629–1658) Alfons IV d’Este (1658–1662) Franciszek II d’Este (1662–1694) Reginald d’Este (1694–1737) Franciszek III d’Este (1737–1780) Herkules III d’Este (1780–1796) ... Franciszek IV (1814–1846) Franciszek V (1846–1859)