Franciszek IV Habsburg-Este

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek IV Habsburg-Este
ilustracja
książę Modeny, Reggio i Mirandoli
Okres panowania od 1814
do 21 stycznia 1846
Następca Franciszek V
Dane biograficzne
Dynastia Dom Habsbursko-Lotaryński
Data i miejsce urodzenia 6 października 1779
Mediolan
Data i miejsce śmierci 21 stycznia 1846
Modena
Ojciec Ferdynand Habsburg
Matka Maria Beatrice d'Este
Żona Maria Beatrycze Sabaudzka
Dzieci Maria Teresa,
Franciszek V,
Ferdynand Karol,
Maria Beatrice
Odznaczenia
Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty)[1][a]
Herb rodziny Austria-Este

Franciszek IV d'Este[2] (wł. Francesco IV Giuseppe Carlo Ambrogio Stanislao d'Absburgo-Este) (ur. 6 października 1779 w Mediolanie, zm. 21 stycznia 1846 w Modenie) – książę Modeny, Reggio i Mirandoli (od 1815), książę Massy i książę Carrary (od 1829), arcyksiążę, książę Węgier i Bohemii, rycerz Orderu Złotegu Runa. Syn arcyksięcia Ferdynanda Habsburga i Marii Beatrice d'Este, córki Herkulesa III d’Este.

Biografia[edytuj]

W 1814 roku kongres wiedeński uznał prawa Franciszka IV, do tronu Księstwa Modeny. Książę był przeciwnikiem wszelkich ruchów rewolucyjnych i rządził w duchu absolutyzmu. Wszędzie wietrzył spisek. Był przeciwny zwłaszcza stowarzyszeniu Karbonariuszy, które swoją działalność kierowało przeciwko absolutyzmowi i klerowi, zwłaszcza rządom Habsburgów. W 1830 nie zaakceptował rewolucji lipcowej we Francji i odsunięcia od władzy Burbonów. Nie uznał też Monarchii Lipcowej oraz rządów Ludwika Filipa I, który był królem Francuzów, a nie królem Francji.

Udzielił schronienia Karolowi (V), pierwszemu karlistowskiemu pretendentowi do tronu Hiszpanii oraz Michałowi I królowi Portugalii i Algarve w latach 1828-1834.

Małżeństwo[edytuj]

W 1812 Franciszek ożenił się z księżniczką Marią Beatrycze Sabaudzką, która była najstarszą córką króla Sardynii Wiktora Emanuela I. Z małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

Przypisy

  1. Federico Bona: I Cavalieri dell'Ordine Supremo del Collare o della Santissima Annunziata (wł.). W: Blasonario subalpino [on-line].
  2. Tomasz Wituch: Zjednoczenie Włoch. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1987, s. 227.

Uwagi[edytuj]

  1. Nadany w 1833 r. przez Karola Alberta króla Sardynii.