Przejdź do zawartości

Franciszek Mączyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Franciszek Mączyński
Ilustracja
Franciszek Mączyński (przed 1906)
Data i miejsce urodzenia

21 września 1874
Wadowice

Data i miejsce śmierci

28 kwietnia 1947
Kraków

Miejsce spoczynku

Cmentarz Salwatorski

Zawód, zajęcie

Architekt

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Wawrzyn Akademicki

Franciszek Mączyński (ur. 21 września 1874 w Wadowicach, zm. 28 kwietnia 1947 w Krakowie) – polski architekt tworzący m.in. w stylu secesji, konserwator zabytków.

Pomnik Franciszka Mączyńskiego autorstwa Xawerego Dunikowskiego

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Studia podjął w 1888 roku na Wyższej Szkole Przemysłowej pod kierunkiem Sławomira Odrzywolskiego i zakończył je w roku 1892[1.1][2.1]. W latach 1892–1894 i 1895–1896 był zatrudniony w pracowni Odrzywolskiego, a w latach 1897–1899 u Tadeusza Stryjeńskiego, z którym współpracował także w następnych latach[1.1][2.1]. Na przełomie lat 1897 i 1898 wyjechał do Wiednia, gdzie zapoznał się z dorobkiem Otto Wagnera (czego świadectwem są rysunki w jego szkicowniku)[1.2], a w 1899 roku przez semestr studiował w École des Beaux-Arts w Paryżu, odbył także szereg podróży po innych krajach europejskich[2.2]. W latach 1902–1904 kontynuował studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Konstantego Laszczki[3][2.3]. Był członkiem towarzystw: Stowarzyszenia Architektów RP, Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana” (1902), Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa i Warsztatów Krakowskich (1919–1926).

Zmarł w Krakowie 28 kwietnia 1947 roku. Pochowany został na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC7, rząd 10, nr grobu 46)[4].

Grób Franciszka Mączyńskiego na cmentarzu Salwatorskim

Działalność architektoniczna przed I wojną światową

[edytuj | edytuj kod]

Projekty Mączyńskiego sprzed I wojny światowej charakteryzują się własnym stylem, łączącym różne wpływy, takie jak historyzm, Art Nouveau, idea szczerości materiałowej (Materialgerechtigkeit) i malowniczość; do pewnego stopnia obecna jest także recepcja secesji wiedeńskiej i być może architektury Hendrika Petrusa Berlage[2.4].

Gmachy użyteczności publicznej i domy mieszkalne:

Kościoły i budynki sakralne:

Działalność architektoniczna po I wojnie światowej

[edytuj | edytuj kod]

Po pierwszej wojnie światowej twórczość Mączyńskiego odchodzi od secesji i historyzmu w kierunku modernizmu. W pierwszych powojennych projektach wprowadził elementy monumentalnego klasycyzmu, natomiast w latach 30. pojawiły się geometryczne moduły i prostsze plany budowli[2.20]:

Poza tym autor przebudów, takich jak np. wnętrz i oficyn Drukarni Związkowej w Krakowie (1929–1942), kościoła Najświętszej Marii Panny w Krynicy (1932–1935), czy kamienicy Woźniakowskich przy ul. Basztowej w Krakowie (1934)[2.31].

Jako konserwator brał udział w pracach w kościele Mariackim, kościele św. Floriana, przy renowacji krużganków franciszkanów w Krakowie.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Witraże

[edytuj | edytuj kod]

Architektura

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Urszula Bęczkowska, Pałac Sztuki. Siedziba Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków 2002.
    1. a b S. 85.
    2. S. 95.
    3. S. 85-100.
  2. Rafał Solewski, Franciszek Mączyński (1874-1947). Krakowski architekt, Kraków 2005.
    1. a b S. 5-6.
    2. S. 8-9, 17-18.
    3. S. 25.
    4. S. 77.
    5. S. 34-35.
    6. S. 37-40.
    7. S. 55-56.
    8. S. 66.
    9. S. 67.
    10. S. 67-68, 87.
    11. S. 69-70.
    12. S. 81-82.
    13. S. 33-34.
    14. S. 48-50.
    15. S. 58-59.
    16. S. 59-61.
    17. S. 61-65.
    18. S. 66-67.
    19. S. 74-75.
    20. S. 95.
    21. S. 82-83.
    22. S. 83-84.
    23. S. 85.
    24. S. 87.
    25. S. 89-90.
    26. S. 88-89.
    27. S. 90.
    28. S. 92-93.
    29. S. 94.
    30. S. 93-94.
    31. S. 88, 91.
  3. Mączyński Franciszek. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 599. ISBN 83-01-13325-2.
  4. Parafia Najświętszego Salwatora: Śp. Franciszek Mączyński. Cmentarz Parafialny w Krakowie. Grobonet. Ogólnopolska wyszukiwarka osób pochowanych. [dostęp 2025-11-07].
  5. Stary teatr w nowej szacie. „Nowości Illustrowane”. Nr 6, s. 2-3, 10 lutego 1906. 
  6. Krystyna Łuczak-Surówka, Nowy standard dla robotników [online], DESIGN BY PL, 27 listopada 2012 [dostęp 2023-04-10] (pol.).
  7. Joanna Wolańska, Franciszek Mączyński i katedra, w.: Katedra ormiańska we Lwowie i jej twórcy, Kraków 2019, s. 31-37.
  8. Barbara Zbroja: Architektura międzywojennego Krakowa 1918–1939. Kraków: Wydawnictwo Wysoki Zamek, 2013, s. 106–107. ISBN 978-83-936117-8-2.
  9. Parafia Przemienienia Pańskiego w Brzeziu [online], klaj.pl [dostęp 2023-11-12].
  10. Kościół p.w. Św. Szczepana - Witamy na stronie Krakowskiego Szlaku Modernizmu - SzlakModernizmu.PL [online], 17 kwietnia 2021 [dostęp 2025-06-17].
  11. M.P. z 1929 r. Nr 278, poz. 644 „za zasługi na polu pracy zawodowej w dziedzinie sztuki budowniczej”.
  12. M.P. z 1936 r. Nr 261, poz. 460 „za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle”.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • U. Bęczkowska, Pałac Sztuki. Siedziba Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków 2002.
  • R. Solewski, Franciszek Mączyński (1874-1947). Krakowski architekt, Kraków 2005.
  • M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.
  • Mączyński Franciszek. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 599. ISBN 83-01-13325-2.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]