Franciszkanie Niepokalanej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszkanie Niepokalanej
Dewiza: Zdrowaś Maryjo
Herb zakonu
Pełna nazwa

Kongregacja Braci Franciszkanów Niepokalanej

Nazwa łacińska

Congregatio Fratrum Franciscanorum Immaculatae

Skrót zakonny

FFI

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Założyciel

Stefano Maria Manelli, Gabriele Maria Pellettieri

Data założenia

1970

Przełożony

Alfonso M. Bruno[1]

Liczba członków

305

Strona internetowa

Franciszkanie Niepokalanej (łac. Congregatio Fratrum Franciscanorum Immaculatae, siglum FFI) – katolicki instytut zakonny na prawie papieskim powstały w 1970 r. jako zreformowana gałąź franciszkanów konwentualnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założycielami zgromadzenia jest dwóch włoskich franciszkanów: Stefano Maria Manelli i Gabriele Maria Pellettieri, główną zaś inspiracją - dekret II soboru watykańskiego Perfectae Caritatis, traktujący o odnowie życia zakonnego. Dokument ten wzywał członków instytutów życia konsekrowanego do powrotu do źródeł danego instytutu i odnowienia charyzmatu założyciela. Drugim ważnym elementem dekretu jest wezwanie do aggiornamento - odnalezienia się we współczesnych czasach. Ojcowie założyciele od 1965 r. poświęcili się rozeznawaniu, modlitwie i studiach nad charyzmatem franciszkańskim. Szczególną uwagę zwrócili wówczas na św. Maksymiliana Marię Kolbego. W 1970 r. generał zakonu udzielił zgody na odnowiony sposób życia franciszkańskiego w klasztorze w Frigento. Wspólnota szybko rozrastała się. W 1990 r. franciszkanie Niepokalanej otrzymali zatwierdzenie na prawie biskupim, a w 1998 r. na prawie papieskim[2].

W 1982 r. powstała gałąź żeńska, również potwierdzona w 1998 r. przez papieża Jana Pawła II. Analogicznie istnieją również tercjarze Niepokalanej.

Zwyczaje[edytuj | edytuj kod]

Członkowie tych dwóch zgromadzeń składają czwarty ślub – maryjny – obok czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Zobowiązuje on braci i siostry do życia na wzór Maryi. Podobne zobowiązanie składali franciszkanie konwentualni związani ze św. Maksymilianem, lecz tylko jako ślub prywatny[3].

Bracia noszą habit i kaptur tego samego kroju, co franciszkanie konwentualni, w kolorze szaro-niebieskim. Zamiast tradycyjnego franciszkańskiego pozdrowienia: Pax et Bonum (z języka łacińskiego Pokój i Dobro) używa się: Ave Maria (z języka łacińskiego Zdrowaś Maryjo).

Aktualna sytuacja[edytuj | edytuj kod]

Obecnie wspólnota franciszkanów Niepokalanej liczy sobie 305 braci oraz 120 postulantów. Siedziba władz znajduje się w Frigento, we Włoszech. Jedna z placówek (zakon żeński) funkcjonuje w Warszawie.

Interwencja papieska[edytuj | edytuj kod]

Szybki rozwój wspólnoty oraz używanie nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego wzbudziły uwagę Stolicy Świętej. Papież Franciszek zalecił w 2013 zbadanie sprawy Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego. Na komisarza apostolskiego został mianowany Fidenzio Volpi OFMCap. 11 lipca 2013 Papież Franciszek zabronił celebrowania mszy w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. Nowym przełożonym został o. Alfonso Bruno. Założyciela zgromadzenia i dotychczasowego przełożonego, o. Stefano Manellego odizolowano od zakonników. Zamknięto rzymskie seminarium duchowne należące do Franciszkanów Niepokalanej. Przez rok zakazano wyświęcania w zgromadzeniu diakonów i prezbiterów[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]