Przejdź do zawartości

Carlo Maria Viganò

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Carlo Maria Viganò
Arcybiskup tytularny Ulpiana
ilustracja
Herb duchownego Scio cui credidi
Wiem, komu uwierzyłem
Kraj działania

Nigeria, Watykan, Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1941
Varese, Włochy

Nuncjusz apostolski w Stanach Zjednoczonych
Okres sprawowania

2011–2016

Sekretarz generalny Gubernatoratu Państwa Watykańskiego
Okres sprawowania

2009–2011

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

24 marca 1968

Nominacja biskupia

3 kwietnia 1992

Sakra biskupia

26 kwietnia 1992

Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej III Klasy (1951-2001) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

26 kwietnia 1992

Miejscowość

Watykan

Miejsce

bazylika św. Piotra

Konsekrator

Jan Paweł II

Współkonsekratorzy

Franciszek Macharski
Angelo Sodano

Carlo Maria Viganò (ur. 16 stycznia 1941 w Varese[1]) – włoski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup, ekskomunikowany „latae sententiae” w 2024 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1962–1963 studiował filozofię, a następnie w latach 1965–1969 teologię na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Rezydował wówczas w Almo Collegio Capranica. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 marca 1968. Następnie kontynuował studia uzyskując doktorat utriusque iuris (obojga praw kanonicznego i cywilnego). Jednocześnie w 1973 ukończył przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie.

Rozpoczął służbę w nuncjaturach w Iraku, następnie w Wielkiej Brytanii. W latach 1978–1989 pracował w Sekretariacie Stanu w Watykanie. 3 kwietnia 1989 Viganò został mianowany przez Jana Pawła II obserwatorem Watykanu przy Radzie Europy w Strasburgu. 3 kwietnia 1992 został mianowany arcybiskupem tytularnym Ulpiana i nuncjuszem apostolskim w Nigerii. 26 kwietnia 1992 otrzymał sakrę biskupią na Watykanie z rąk Jana Pawła II. Współkonsekratorami byli: kard. Franciszek Macharski i kard. Angelo Sodano. Od 4 kwietnia 1998 był delegatem ds. nuncjatur przy Stolicy Apostolskiej. Od 16 lipca 2009 był sekretarzem Gubernatoratu Państwa Watykańskiego[2]. 19 października 2011 mianowany nuncjuszem apostolskim w Stanach Zjednoczonych[3] (funkcję sprawował do 2016).

22 sierpnia 2018, po ujawnieniu kolejnego skandalu seksualnego związanego z czynami nierządnymi względem nieletnich w strukturze Kościoła katolickiego w USA, zaapelował do papieża Franciszka oraz kilku kardynałów i biskupów, aby ustąpili z pełnionych urzędów w związku z ukrywaniem skłonności homoseksualnych oraz molestowaniem dzieci przez arcybiskupa Waszyngtonu Theodore’a McCarricka[4][5].

5 lipca 2024 roku Stolica Apostolska potwierdziła jego ekskomunikę za publiczne podważanie autorytetu papieża Franciszka[6] oraz Soboru Watykańskiego II[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Carlo Maria Vigano | Biography, Archbishop, Schism, Excommunicated, Vatican, & Catholic Hierarchy | Britannica [online], www.britannica.com, 5 lipca 2024 [dostęp 2024-07-05] (ang.).
  2. Nomina del Segretario Generale del Governatorato dello Stato della Città del Vaticano. vatican.va, 2009-07-16. [dostęp 2021-02-18]. (wł.).
  3. Nomina del Nunzio Apostolico negli Stati Uniti d’America. vatican.va, 2011-10-19. [dostęp 2021-02-18]. (wł.).
  4. Abp Vigano odpowiada na raport ws. McCarricka. Oskarża „mafię z Sant Gallen” o tuszowanie skandali [online], Pch24.pl [dostęp 2020-11-13] (pol.).
  5. Górny: Wstrząsające świadectwo watykańskiego arcybiskupa [online] [dostęp 2018-08-28].
  6. Comunicato Stampa del Dicastero per la Dottrina della Fede [online], press.vatican.va [dostęp 2024-07-05].
  7. Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Abp Carlo Maria Viganò jest ekskomunikowany | eKAI [online], eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 5 lipca 2024 [dostęp 2024-07-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]