Glina (serial telewizyjny)
| Gatunek | |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język |
polski |
| Twórcy |
Władysław Pasikowski |
| Główne role |
Jerzy Radziwiłowicz |
| Liczba odcinków |
25 |
| Liczba serii |
2 |
| Produkcja | |
| Produkcja |
Dariusz Jabłoński, Andrzej Serdiukow |
| Produkcja wykonawcza |
Apple Film Production |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Maciej Maciejewski |
| Muzyka | |
| Zdjęcia |
Jarosław Szoda, Magdalena Górka |
| Scenografia |
Anna Wunderlich |
| Montaż |
Krzysztof Szpetmański, Jarosław Kamiński |
| Wytwórnia | |
| Czas trwania odcinka |
ok. 45–58 min (odcinek) |
| Pierwsza emisja | |
| Kraj oryginalnej emisji | |
| Stacja telewizyjna | |
| Pierwsza emisja |
9 września 2004 |
| Status |
zakończony |
| Chronologia | |
| Kontynuacja |
Glina. Nowy rozdział |
Glina – polski serial kryminalny w reżyserii Władysława Pasikowskiego według scenariusza Macieja Maciejewskiego, opowiadający o pracy funkcjonariuszy Wydziału Zabójstw Komendy Stołecznej Policji w Warszawie oraz o ich życiu prywatnym. Serial powstawał w latach 2003–2008 i składa się z dwóch serii o łącznej liczbie 25 odcinków; premiera pierwszego odcinka odbyła się 9 września 2004 w TVP1[1].
Głównym bohaterem jest nadkomisarz Andrzej Gajewski, w którego rolę wcielił się Jerzy Radziwiłowicz; jego młodszym partnerem jest podkomisarz Artur Banaś (Maciej Stuhr)[1]. Serial spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem krytyki[2], a pierwszą serię obejrzało w Telewizji Polskiej około czterech milionów widzów[3]. Mimo to Telewizja Polska nie zrealizowała zaplanowanej trzeciej serii; kontynuacja pod tytułem Glina. Nowy rozdział powstała dopiero po siedemnastu latach, jako koprodukcja platformy SkyShowtime i TVP[3][4][5].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Zarys
[edytuj | edytuj kod]Glina nie jest klasycznym proceduralem o zamkniętych, jednoodcinkowych śledztwach: poszczególne sprawy rozwijają się przez kilka odcinków i stopniowo zazębiają. Według opisu Internetowej Bazy Filmu Polskiego serial jest zarazem opowieścią kryminalną i historią o miłości, śmierci i nienawiści. Pokazuje przy tym cenę, jaką bohaterowie płacą za wykonywany zawód: chroniczny stres, zaniedbywanie bliskich i kłopoty finansowe[1].
Nadkomisarz Andrzej Gajewski to oficer policji kryminalnej po czterdziestce – twardy, uparty, pozbawiony złudzeń, nieznoszący kompromisów i układów, o którym koledzy mówią, że zawsze były z nim kłopoty, ale nie da się skorumpować. Dla pracy poświęcił życie prywatne: jego małżeństwo z Krystyną rozpadło się, a jedyną bliską mu osobą pozostaje córka Julia, studentka prawa. Jego przeciwwagą jest Artur Banaś, świeżo upieczony absolwent szkoły policyjnej, który mieszka z ojcem, emerytowanym policjantem poruszającym się na wózku inwalidzkim[1].
Seria pierwsza (2004)
[edytuj | edytuj kod]Osią pierwszej serii jest podwójne zabójstwo w warszawskim pokoju hotelowym. Jedną z ofiar okazuje się Stanisław Iwanicki, oficer wydziału zabójstw, drugą – poszukiwany listem gończym gangster Zbigniew Florczak o pseudonimie „Rolex”. Ponieważ zabity policjant był przyjacielem komisarza Jerzego Pawlaka, ekipa Gajewskiego postanawia wyjaśnić sprawę za wszelką cenę. Równolegle Gajewski weryfikuje zeznania kierowcy Tadeusza Skoneckiego, który zabrał z drogi zakrwawioną, roznegliżowaną kobietę, po czym – zaatakowany przez zamaskowanych mężczyzn – rozbił samochód i uciekł, zostawiając nieprzytomną pasażerkę we wraku[1].
Drugi trop prowadzi do rzekomo nieczynnej fabryki pod Warszawą, w której piecu odnaleziono ludzkie szczątki, a następnie do byłego policjanta Henryka Karbowiaka. Śledztwo kończy się tragicznie: podczas przewożenia zatrzymanego ginie Jerzy Pawlak, a wstrząśnięty śmiercią kolegi Banaś zamierza odejść ze służby i zostaje od tego odwiedziony przez Gajewskiego. W dalszych odcinkach zespół prowadzi kolejne sprawy – m.in. zabójstwa malarza Eugeniusza Zajdlera i jego znajomych z kręgu pacjentów psychiatry Zbigniewa Czeskiego oraz śledztwo, które wyprowadza Gajewskiego na trop dawnych powiązań służb i sprawia, że sam zostaje objęty obserwacją[1].
Seria druga (2008)
[edytuj | edytuj kod]Druga seria, reklamowana hasłem „Zbrodnia niszczy każdego”, rozwija wątki poprzedniego sezonu. Po śmierci mafiosa o pseudonimie „Gruby” w Warszawie wybucha wojna o przywództwo w półświatku, a Gajewski zaczyna podejrzewać, że w strukturach policji działa informator przekazujący dane gangsterom. Banaś próbuje w tym czasie ustalić, co stało się z trójką zaginionych Romów; trop prowadzi do małego miasteczka kontrolowanego przez skorumpowanego senatora Jarosza. Równocześnie stolicą wstrząsa fala morderstw, a policjanci muszą zmierzyć się z seryjnym zabójcą[2]. Serię zamyka zawieszone zakończenie, które przez lata pozostawało jednym z głównych powodów, dla których widzowie domagali się kontynuacji[4].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]
Role główne
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Radziwiłowicz – nadkomisarz Andrzej Gajewski
- Maciej Stuhr – podkomisarz Artur Banaś
- Jacek Braciak – komisarz Bonifacy Jóźwiak
- Robert Gonera – komisarz Jerzy Pawlak (odc. 1–5, 12)
- Urszula Grabowska – pielęgniarka Agata Jeżewska, partnerka Gajewskiego (odc. 1–15, 17–20, 24–25)[1]
Role drugoplanowe (wybór)
[edytuj | edytuj kod]- Krzysztof Jędrysek – nadinspektor Malicki
- Agnieszka Pilaszewska – Olga Seifert, lekarka medycyny sądowej
- Anna Cieślak – Julia Gajewska, córka Andrzeja
- Ewa Telega – Krystyna, była żona Gajewskiego
- Marian Dziędziel – Banaś, ojciec Artura
- Mariusz Bonaszewski – doktor Krzysztof Siennicki
- Aldona Orman – Grażyna Janowska, psycholog policyjny
- Michał Piela – Grzegorz Stańczak „Pulpet”
- Marian Glinka – „Gruby”
- Sławomir Orzechowski – „Tosiek”
- Tadeusz Szymków – Tadeusz Skonecki
- Tomasz Karolak – Jacek Sysiak „Kajtek”
- Weronika Książkiewicz, Agata Buzek, Anna Dereszowska, Marcin Dorociński, Małgorzata Braunek, Mirosław Baka, Ireneusz Czop, Andrzej Pieczyński, Ryszard Ronczewski – role odcinkowe
Obsadę zestawiono na podstawie danych Internetowej Bazy Filmu Polskiego[1].
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Geneza i realizacja
[edytuj | edytuj kod]
Glina była pierwszym serialem telewizyjnym w dorobku Władysława Pasikowskiego, twórcy Krolla i Psów. Reżyser pracował tu – w odróżnieniu od swoich filmów kinowych – według cudzego scenariusza, autorstwa Macieja Maciejewskiego, choć zdaniem Łukasza Muszyńskiego mógł w nim odnaleźć stałe motywy własnej twórczości: szorstką męską przyjaźń i romantycznego bohatera ukrytego pod maską cynika[2].
Serial wyprodukowała Agencja Filmowa Telewizji Polskiej dla Programu 1; produkcję wykonawczą prowadziła firma Apple Film Production, a producentami byli Dariusz Jabłoński i – w odcinkach 1–12 – Andrzej Serdiukow. Kierownikiem produkcji był Leszek Pieszko, a reżyserią obsady zajęła się Teresa Violetta Buhl[1].
Zdjęcia realizowano w Warszawie. Okres zdjęciowy pierwszej serii (odcinki 1–12) trwał od września 2003 do marca 2004 roku. Autorem zdjęć do pierwszej serii był Jarosław Szoda, do drugiej – Magdalena Górka. Scenografię zaprojektowała Anna Wunderlich, kostiumy – Małgorzata Braszka, a montażem zajmowali się kolejno Krzysztof Szpetmański (odcinki 1–12) i Jarosław Kamiński (13–25). Serial zrealizowano na taśmie filmowej – negatywie Kodak Super 16 – co w warunkach polskiej telewizji początku lat dwutysięcznych nie było standardem; Muszyński pisał wprost, że uzyskanie przez Pasikowskiego i Jabłońskiego środków na taśmę zamiast realizacji na taśmie wideo było niemal cudem[1][2].
Konsultantami do spraw policyjnych byli Piotr Olek (odcinki 1–12) i Mariusz Sokołowski (13–25), a koordynacją kaskaderską zajmował się Zbigniew Modej. Drugą serię dedykowano pamięci Iwony Wrońskiej-Sowik, współpracowniczki reżysera i drugiej reżyserki serialu, zmarłej w 2006 roku[1].
Muzyka
[edytuj | edytuj kod]Autorem muzyki jest Michał Lorenc, który odpowiadał także za instrumentację (wspólnie z Tadeuszem Karolakiem). Ścieżkę nagrała Polska Orkiestra Radiowa pod batutą Zdzisława Szostaka, z udziałem m.in. saksofonisty Henryka Miśkiewicza; nagrania zrealizowano w studiach S-4 i S-2 Polskiego Radia[1].
Emisja
[edytuj | edytuj kod]| Seria | Odcinki | Okres zdjęciowy | Emisja w TVP1 |
|---|---|---|---|
| 1 | 1–12 | wrzesień 2003 – marzec 2004 | 9 września – 2 grudnia 2004 |
| 2 | 13–25 | brak danych | 4 kwietnia – 1 lipca 2008 |
Dane o odcinkach i okresach emisji według Internetowej Bazy Filmu Polskiego[1].
Przeniesienie premierowej emisji drugiej serii na piątkowe pasmo w okolicach godziny 22.00 – przy jednoczesnym utrzymywaniu w prime-timie produkcji o niższej oglądalności – wywołało krytykę; decyzją kierownictwa Programu 1 był publicznie zaskoczony sam Jerzy Radziwiłowicz[2]. Zmiana pasma bywa wskazywana jako jedna z przyczyn wyraźnie niższej widowni drugiej serii[3].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Oglądalność
[edytuj | edytuj kod]Pierwszą serię Gliny obejrzało w Telewizji Polskiej około cztery miliony widzów – wynik, który w kolejnych latach służył jako punkt odniesienia dla następnych polskich seriali kryminalnych; premierowy odcinek Paradoksu z 2012 roku zgromadził dla porównania 1,6 mln odbiorców[3].
Oceny krytyków
[edytuj | edytuj kod]Serial spotkał się z przychylnym przyjęciem krytyki i publiczności[3]. Łukasz Muszyński na łamach Filmwebu ocenił, że Glina zdecydowanie przewyższa konkurencyjne produkcje telewizyjne i że od czasu pierwszej Ekstradycji nie powstał w Polsce równie dobry serial sensacyjny; docenił precyzyjne prowadzenie fabuły i nagłe, brutalne wybuchy przemocy, a także zauważył, że w porównaniu z wcześniejszymi filmami Pasikowskiego postacie kobiece nie są tu karykaturalne i zyskują rys tragizmu. Recenzent uznał zarazem, że produkcja stanowi przykład właściwego wykorzystania publicznych pieniędzy przez TVP[2].
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]W 2009 roku Taurus World Stunt Award przyniosła serialowi nominację w kategorii najlepsza scena akcji w filmie zagranicznym – dla koordynatora kaskaderów Zbigniewa Modeja[1].
Kontynuacja
[edytuj | edytuj kod]Scenariusz trzeciej serii istniał od lat, jednak Telewizja Polska nie podjęła jego realizacji; scenarzysta Maciej Maciejewski wiązał to z zastrzeżeniami politycznymi wobec części rozwiązań fabularnych i wobec osób zaangażowanych w projekt[3]. Także w późniejszych latach nadawca podchodził do pomysłu niechętnie, mimo że widzowie domagali się kolejnej odsłony[4].
Kontynuacja powstała ostatecznie jako sześcioodcinkowy serial Glina. Nowy rozdział – koprodukcja platformy SkyShowtime i Telewizji Polskiej zrealizowana przez Apple Film, w reżyserii Władysława Pasikowskiego, według scenariusza Macieja Maciejewskiego. Do ról powrócili m.in. Maciej Stuhr (Artur Banaś) i Jacek Braciak (Bonifacy Jóźwiak), a do zespołu dołączyła aspirantka Tamara Rudnik w wykonaniu Neli Maciejewskiej[5][6]. Serial zadebiutował w październiku 2025 roku na SkyShowtime, a jego telewizyjna premiera odbyła się w TVP1 – odcinki emitowano w piątki o godz. 20.30 od 6 marca do 17 kwietnia 2026 roku[6].
Według danych Nielsen Audience Measurement średnia widownia sześciu premierowych odcinków w TVP1 wyniosła 726 tys. osób, co dało stacji 6,36% udziału w rynku w grupie ogólnej i 4,40% wśród widzów w wieku 16–59 lat. Najwyższy wynik osiągnął odcinek pierwszy (średnio 879 tys. widzów), najniższy – trzeci, wyemitowany 20 marca (608 tys.)[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Glina [online], Internetowa Baza Filmu Polskiego [dostęp 2026-08-17].
- 1 2 3 4 5 6 Łukasz Muszyński, Psy wracają po kolejną krew [online], recenzja serialu Glina, Filmweb, 2008 [dostęp 2026-08-17].
- 1 2 3 4 5 6 Piotr Guszkowski, Choć serial Pasikowskiego był świetny, telewizja go nie chciała [online], Wyborcza.pl, 17 września 2012 [dostęp 2026-08-17].
- 1 2 3 Glina. Nowy rozdział – recenzja [online], naEkranie.pl, 16 października 2025 [dostęp 2026-08-17].
- 1 2 „Glina. Nowy rozdział” w TVP. Wyniki oglądalności [online], Wprost, 22 kwietnia 2026 [dostęp 2026-08-17].
- 1 2 3 Koniec serialu „Glina. Nowy rozdział”. Znamy widownię [online], Wirtualnemedia.pl, 22 kwietnia 2026 [dostęp 2026-08-17].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Glina w bazie filmpolski.pl
- Odcinki serialu na VOD TVP
- Glina (serial telewizyjny) w bazie Filmweb
- Glina (serial telewizyjny) w bazie IMDb (ang.)