Marcin Dorociński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Dorociński
Ilustracja
Marcin Dorociński na festiwalu filmowym Kino na Granicy w Cieszynie 2019
Imię i nazwisko Marcin Grzegorz Dorociński
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1973
Milanówek
Zawód aktor
Współmałżonek Monika Sudół
Lata aktywności od 1994
Zespół artystyczny
Teatr Ateneum w Warszawie
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Marcin Grzegorz Dorociński[1] (ur. 22 czerwca 1973 w Milanówku) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, sześciokrotnie nominowany do Orłów za pierwszoplanowe role w filmach Boisko bezdomnych (2008), Rewers (2009), Róża (2011), Obława (2012) i Jack Strong (2014) oraz za drugoplanową w filmie Moje córki krowy (2015). Laureat Paszportu Polityki za 2012 rok w kategorii „film”[2].

Wystąpił też w Torowisku (1999) Urszuli Urbaniak, jako „Despero” w Pitbullu (2005) Patryka Vegi, Barbórce (2005) Macieja Pieprzycy i Ogrodzie Luizy (2007) Macieja Wojtyszki[3]. Na scenie warszawskiego Teatru Dramatycznego pracował m.in. z Grzegorzem Jarzyną, Krystianem Lupą, Krzysztofem Warlikowskim i Agnieszką Glińską.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Milanówku[4]. Jego ojciec Czesław[5] był kowalem[6][7], a matka była gospodynią domową[8]. Dorastał w Kłudzienku[9] z trzema braćmi – dwoma starszymi, którzy zostali policjantami, i jednym młodszym[8].

Od dzieciństwa lubił grać w piłkę nożną, ale marzenia o karierze piłkarskiej pokrzyżowała mu kontuzja kolana[8]. O szkole aktorskiej zaczął myśleć pod koniec nauki w technikum w Grodzisku Mazowieckim, gdzie brał udział w akademiach szkolnych. W podjęciu decyzji pomogła mu Izabela Kust, nauczycielka historii i Ewa Różbicka, która przygotowywała grupkę przyszłych aktorów oraz jego przyjaciel Gerard Położyński, dzięki któremu kilka tygodni przed egzaminami na studia wystąpił na festynie w Młodzieżowym Domu Kultury w Pruszkowie[10]. W 1993 został studentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[5]. Już w latach studiów, ze względu na swój atrakcyjny wygląd, otrzymał etykietę „uroczy”[8].

Dorabiał jako ochroniarz w klubie „Blue Velvet”[6], prowadził prezentację szamponu i golarki, był kelnerem w Qchni Artystycznej[6].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Już na drugim roku studiów Krystyna Janda powierzyła mu główną rolę w telewizyjnej wersji Cyda. W 1996 zadebiutował na kinowym ekranie niewielką rolą studenta w kontrowersyjnym filmie Andrzeja Żuławskiego Szamanka, a w telewizji w serialu Jana Łomnickiego Dom. Rok później na XV Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi zdobył wyróżnienie za rolę Kreona w spektaklu Sofoklesa Antygona, ukończył Akademię Teatralną w Warszawie i związał się z warszawskim Teatrem Dramatycznym. Występował także gościnnie w Teatrze Ateneum im. Stefana Jaracza (1998). Pojawiał się w serialach: Ekstradycja 3 (1998), Na dobre i na złe (1999, 2007), Dom (2000), Rodzina zastępcza (2000) i Sfora (2002). W adaptacji powieści Stefana Żeromskiego Przedwiośnie (2001) w reżyserii Filipa Bajona wcielił się w postać Antoniego Lulka.

W 2001 roku na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Estradowej w Warszawie otrzymał Grand Prix im. Ludwika Sempolińskiego za wykonanie piosenki „Kiedy Łukasz się zamyśli”. W sitcomie Lokatorzy (2003) wystąpił jako Feliks Benta, gwiazdor serialu „Życie na bieżąco”. Kreacja podkomisarza Sławomira „Despero” Desperskiego w kryminalnym filmie sensacyjnym Patryka Vegi Pitbull (2005) przyniosła mu Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego i nagrodę Jantar 2005 za najlepszą rolę męską na Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” w Koszalinie. Za rolę gangstera Fabiana „Fabio” Sawickiego w filmie Macieja Wojtyszki Ogród Luizy (2007) został uhonorowany nagrodą na 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W sitcomie TVN Hela w opałach (2007) zagrał postać Romana Trojańskiego, byłego męża Heli i ojca jej dzieci.

W 2009 otrzymał nagrodę na FPFF w Gdyni za drugoplanową rolę męską w filmie Rewers, a w 2011 za pierwszoplanową rolę męską w Róży[11].

We wrześniu 2011 związał się z warszawskim Teatrem Ateneum[12].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty ze scenografką Moniką Sudół[14]; ma syna Stanisława (ur. 2006) i córkę Janinę (ur. 2008)[15].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie z planu serialu Tajemnica twierdzy szyfrów (2006); od lewej - górny rząd: Marcin Bosak (Raider), Marcin Dorociński (Afgan), Arkadiusz Janiczek (sierżant); od lewej - dolny rząd: Robert Wrzosek (Nigel Wood), Paweł Deląg (komandor Howard Compaigne), Jan Wieczorkowski (Hamlet), Piotr Grabowski (major Andrzej Czerny), Andrzej Szczytko (kapitan Thomas Gregg).

Filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

Filmy telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Filmy krótkometrażowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2004: Niedosyt jako Jacek
  • 2006: Beautiful jako Dominik
  • 2019: Jaś i Małgosia – rodzeństwo, które przeżyło! (short Grupy Filmowej Darwin) jako Andrzej Piórko

Filmy niskobudżetowe[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Dorociński (ang.). Listal. [dostęp 2019-11-16].
  2. PASZPORTY 2012: kto laureatem? (pol.). „Polityka”. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-15)].
  3. Łukasz Maciejewski (2018-03-16): Marcin Dorociński: codziennie mówię „kocham cię” (pol.). Onet.pl. [dostęp 2017-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-16)].
  4. Personalidade: Marcin Dorociński (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-11-16].
  5. a b Marcin Dorociński (pol.). Facebook. [dostęp 2017-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-16)].
  6. a b c Kurier Lubelski”, Hubert Musiał Muszkieterowie polskiego serialu, nr 254/2005-10-31
  7. Gala”, „Lubię dać się uwieść”, nr 24/2008
  8. a b c d Marcin Dorociński (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2019-11-16].
  9. Życie Warszawy”, „Chciałbym o coś jeszcze powalczyć”, nr 289/2005
  10. Gazeta Wyborcza” – „Wysokie Obcasy”, Dorota Wyżyńska „Na tiry”, nr 138/2008-06-14
  11. Laureaci 2011 (pol.). FPFF. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-16)].
  12. Nowi aktorzy w Teatrze Ateneum (pol.). Teatr Ateneum w Warszawie. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-16)].
  13. Największe gwiazdy polskiego kina na przyznaniu medali „Zasłużony Kulturze” (pol.). AfterParty.pl. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-11)].
  14. Dwutygodnik Show nr 3, 10 lutego 2014, s. 75.
  15. Gala”, „Z miłości rodzą się najfajniejsze rzeczy”, nr 8/2009

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]