Gołębie (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gołębie
Pałac z 1902 roku
Pałac z 1902 roku
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Dołhobyczów
Liczba ludności (2011) 264[1]
Strefa numeracyjna (+48) 84
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0886825
Położenie na mapie gminy Dołhobyczów
Mapa lokalizacyjna gminy Dołhobyczów
Gołębie
Gołębie
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu hrubieszowskiego
Gołębie
Gołębie
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Gołębie
Gołębie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gołębie
Gołębie
Ziemia50°38′32″N 24°04′45″E/50,642222 24,079167

Gołębie (dawniej Hołubie) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 264 mieszkańców[1] i była piątą co do wielkości miejscowością gminy Dołhobyczów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś istniała już w 1472 roku. Pierwsza wzmianka o prawosławnej cerkwi św. Michała Archanioła w Hołubiu pochodzi z 1578 roku. Parafia wchodziła w skład dekanatu hrubieszowskiego. Po zawarciu unii brzeskiej świątynia przeszła na katolicyzm w obrządku unickim, zaś po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej ponownie przyjęła prawosławie. Ostatnią murowaną cerkiew wybudowano w 1876 roku. We wsi w połowie XIX w. powstał cmentarz unicki, następnie przemianowany na prawosławny, czynny do końca II wojny światowej[2]. Pierwsza szkoła gramoty powstała we wsi w XIX wieku. W 1921 roku notowano 138 domów i 689 mieszkańców; 594 Ukraińców i 20 Żydów.

W latach 1937–1939 postanowiono utworzyć w Gołębiu parafię neounicką. Nieczynna w okresie międzywojennym prawosławna cerkiew została zniszczona w 1938 roku[3][4]. W czasie wojny reaktywowano prawosławną parafię, nabożeństwa odbywały się w budynku mieszkalnym. Po wojnie i wysiedleniach ukraińskich mieszkańców do ZSSR, parafia przestała istnieć. Murowana świątynia stała nieużytkowana, później przerobiono ją na magazyn PGR.

Znane osoby[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości urodził się Stefan Swieżawski – polski historyk filozofii, autor ponad 250 prac naukowych, w tym: Dziejów filozofii europejskiej w XV wieku, najobszerniejszego dzieła w literaturze światowej poświęconego filozofii tego okresu.

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

  • zespół pałacowy, nr rej.: A/284 z 16.10.1984:
  • pałac, 1902 r.
  • park, przełom XVIII/XIX w.
  • brama wjazdowa, 1902 r.[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994, s. 33.
  3. Grzesiuk K.: Diecezja lubelska wobec prawosławia w latach 1918-1939. Wydawnictwo Archidiecezjalne GAUDIUM, 2010, s. 226. ISBN 978-83-7548-003-0.
  4. Zburzona w 1938 r. cerkiew we wsi Hołubie (pow. hrubieszowski)
  5. nr rej.:A-14 z 11.11.2000 Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2018-06-30.