Przejdź do zawartości

Dołhobyczów (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dołhobyczów
gmina wiejska
Ilustracja
Urząd gminy
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

lubelskie

Powiat

hrubieszowski

TERC

0604022

Siedziba

Dołhobyczów

Wójt

Grzegorz Drewnik (2014)

Powierzchnia

214,19 km²

Populacja (30.06.2016)
 liczba ludności


5657[1]

 gęstość

26,6 os./km²

Nr kierunkowy

84

Tablice rejestracyjne

LHR

Adres urzędu:
ul. Spółdzielcza 2a
22-540 Dołhobyczów
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Dołhobyczów
Liczba sołectw

26[2][3]

Liczba miejscowości

38[3]

Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
50°35′12″N 24°02′01″E/50,586667 24,033611
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Dołhobyczówgmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim.

Siedziba gminy to Dołhobyczów.

W roku 2014 otwarto przejście graniczne Dołhobyczów-Uhrynów.

Według danych z 31 grudnia 2010[4] gminę zamieszkiwało 5787 osób.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

1867–1919

[edytuj | edytuj kod]

Gmina zbiorowa Dołhobyczów powstała 1 stycznia 1867 w związku z reformą administracyjną Królestwa Polskiego w 1867 roku. Należała do powiatu tomaszowskiego w guberni lubelskiej[5]. W 1905 roku gminę włączono do powiatu hrubieszowskiego[6].

1919–1939

[edytuj | edytuj kod]

W okresie międzywojennym gmina Dołhobyczów należała do powiatu hrubieszowskiego w woj. lubelskim[7]. 20 października 1933 gminę Dołhobyczów podzielono na 15 gromad (sołectw): Dołhobyczów, Gołębie, Honiatyn, Honiatyn-Kolonia, Horoszczyce, Horoszczyce-Kolonia, Kadłubiska, Mołczany, Oszczów, Pawłowice, Piaseczno, Piaseczno-Kolonia, Podhajczyki, Siekierzyńce i Zaręka[8].

1939–1944

[edytuj | edytuj kod]

Podczas okupacji gmina weszła w skład Generalnego Gubernatorstwa, i utworzonego tam dystryktu lubelskiego, nadal w powiecie hrubieszowskim (Landkreis Hrubieszów). Do gminy Dołhobyczów włączono gromady Nuśmice i Uhrynów (przed wojną w gminie Chorobrów w powiecie sokalskim w województwie lwowskim) oraz Wólka Poturzyńska (przed wojną w gminie Poturzyn w powiecie tomaszowskim w województwie lubelskim)[9].

1944–1954

[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie gmina weszła w skład terytorialnie zmienionego woj. lubelskiego. Po wojnie w granicach gminy Dołhobyczów pozostały włączone do niej podczas II wojny światowej gromady Nuśmice i Uhrynów z gminy Chorobrów, natomiast gromada Wólka Poturzyńska powróciła do gminy Poturzyn. Ponadto do gminy Dołhobyczów w 1944 roku włączono gromadę Wereszyn, należącą przed wojną do gminy Kryłów w powiecie tomaszowskim, a w latach 1940–1944 do gminy Poturzyn. Wreszcie po wojnie zniesiono cztery gromady (Honiatyn-Kolonia, Horoszczyce-Kolonia, Mołczany i Piaseczno-Kolonia), a utworzono dwie nowe (Dołhobyczów-Kolonia z części gromady Uhrynów i Oszczów-Kolonia z części gromady Oszczów). Ostatecznie powojenna gmina Dołhobyczów składała się z 16 gromad: Dołhobyczów, Dołhobyczów-Kolonia, Gołębie, Honiatyn, Horoszczyce, Kadłubiska, Nuśmice, Oszczów, Oszczów-Kolonia, Pawłowice, Piaseczno, Podhajczyki, Siekierzyńce, Uhrynów, Wereszyn i Zaręka[10].

W ramach umowy o zamianie granic z 1951 roku[11] gromady Nuśmice, Piaseczno, Pawłowice i Uhrynów włączono do Związku Radzieckiego[12].

1973–

[edytuj | edytuj kod]

Gminę Dołhobyczów reaktywowano 1 stycznia 1973 w związku z kolejną reformą administracyjną[13]. Gmina objęła 12 sołectw: Dołhobyczów, Dołhobyczów-Kolonia, Gołębie, Honiatyn, Horoszczyce, Kadłubiska, Oszczów, Oszczów-Kolonia, Podhajczyki, Siekierzyńce, Wereszyn i Zaręka[14].

Gmina Dołhobyczów w nowej odsłonie objęła obszar ponad dwukrotnie większy niż przed II wojną światową. Jej składowe należały wówczas:

Ponadto współczesna gmina Dołhobyczów nie objęła:

Obręb ewidencyjny Myców gminy Dołhobyczów ma specyficzny kształt na południu, gdzie przyjmuje on formę haczyka okalającego od trzech stron Oserdów w powiecie tomaszowskim. W ten sposób cały ciąg granicy wschodniej do jej załamania ku zachodowi na wysokości Oserdowa należy do gminy Dołhobyczów i powiatu hrubieszowskiego[15]. W miejscu załamania granica państwa styka się z północną przedwojenną granicą miasta Bełz.

W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie zamojskim.

1 stycznia 1992 od gminy Dołhobyczów odłączono część wsi Liski o powierzchni 68,34 ha, włączając ją do gminy Telatyn[16].

Ochrona przyrody

[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze gminy znajduje się rezerwat przyrody Suśle Wzgórza chroniący stanowisko susła perełkowanego[17].

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[18] gmina Dołhobyczów ma obszar 214,19 km², w tym:

  • użytki rolne: 79%
  • użytki leśne: 16%

Gmina stanowi 16,87% powierzchni powiatu.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Tab. 1. Dane demograficzne z 31 grudnia 2010[4]:

OpisOgółemKobietyMężczyźni
jednostkaosób%osób%osób%
populacja5787100290550,2288249,8
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
27,0213,5613,46
Piramida wieku mieszkańców gminy Dołhobyczów w 2014 roku[1]

Miejscowości

[edytuj | edytuj kod]
Tab. 3. Miejscowości podstawowe oraz ich integralne części w administracji gminy Dołhobyczów, z wyrażeniem ich położenia geograficznego.
Identyfikator SIMCNazwa miejscowościRodzaj miejscowościPołożenie geograficzne
0886759Białystokosada50°29′34″N 23°56′25″E/50,492778 23,940278
0886765Chłopiatynwieś50°26′51″N 23°58′21″E/50,447500 23,972500
0886771Chochłówwieś50°29′25″N 24°01′16″E/50,490278 24,021111
0886788Dłużniówwieś50°28′08″N 24°00′47″E/50,468889 24,013056
0886794Dołhobyczówwieś50°35′04″N 24°02′01″E/50,584444 24,033611
0886819Dołhobyczów-Koloniakolonia50°34′47″N 24°04′18″E/50,579722 24,071667
0886802Dołhobyczów-Koloniaosada50°34′29″N 24°04′46″E/50,574722 24,079444
0886831Gołębieosada wsi Gołębie50°38′10″N 24°04′54″E/50,636111 24,081667
0886825Gołębiewieś50°38′24″N 24°04′48″E/50,640000 24,080000
0886848Honiatynwieś50°33′55″N 24°04′50″E/50,565278 24,080556
0886854Horodyszczewieś50°30′37″N 24°03′24″E/50,510278 24,056667
0886860Horoszczycewieś50°33′46″N 24°00′09″E/50,562778 24,002500
0886883Hulczeosada50°30′03″N 23°59′43″E/50,500833 23,995278
0886877Hulczewieś50°29′53″N 24°00′45″E/50,498056 24,012500
0886890Kadłubiskawieś50°35′14″N 24°00′41″E/50,587222 24,011389
0887121Korczunekkolonia50°37′24″N 24°02′34″E/50,623333 24,042778
0886914Kościaszynosada wsi Kościaszyn50°31′23″N 23°59′49″E/50,523056 23,996944
0886908Kościaszynwieś50°31′27″N 23°59′26″E/50,524167 23,990556
0886920Lipinaosada50°28′13″N 23°54′24″E/50,470278 23,906667
0886937Liskiwieś50°30′20″N 23°57′11″E/50,505556 23,953056
0886950Liwczeosada50°30′11″N 24°01′36″E/50,503056 24,026667
0886943Liwczewieś50°30′26″N 24°02′18″E/50,507222 24,038333
0886966Majdanosada50°27′52″N 23°57′55″E/50,464444 23,965278
0886989Mycówosada50°26′31″N 23°59′52″E/50,441944 23,997778
0886972Mycówwieś50°26′52″N 24°00′06″E/50,447778 24,001667
0886995Oszczówwieś50°33′16″N 24°02′37″E/50,554444 24,043611
0887003Oszczów-Koloniakolonia50°32′21″N 24°02′04″E/50,539167 24,034444
0887010Podhajczykiwieś50°36′13″N 23°59′57″E/50,603611 23,999167
0887032Przewodówosada50°28′27″N 23°55′28″E/50,474167 23,924444
0887026Przewodówwieś50°28′18″N 23°56′10″E/50,471667 23,936111
0887049Setnikiosada50°27′02″N 23°56′34″E/50,450556 23,942778
0887055Siekierzyńcewieś50°33′58″N 24°01′48″E/50,566111 24,030000
0887061Sulimówwieś50°31′11″N 24°01′47″E/50,519722 24,029722
0887078Uśmierzosada50°32′18″N 24°03′44″E/50,538333 24,062222
0887084Witkówwieś50°35′19″N 23°58′15″E/50,588611 23,970833
0887090Wólka Poturzyńskaosada50°37′13″N 23°59′48″E/50,620278 23,996667
0887109Wyżłówwieś50°27′06″N 24°01′44″E/50,451667 24,028889
0887115Zarękawieś50°37′14″N 24°04′53″E/50,620556 24,081389
0887138Żabczewieś50°32′31″N 24°00′12″E/50,541944 24,003333
0887144Żniatynwieś50°28′43″N 23°58′41″E/50,478611 23,978056
Źródła: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (xls),Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP) oraz Dz. U. z 2015 r. poz. 1636 (ISAP), Zbiory danych państwowego rejestru nazw geograficznych -2026-09-15

Sołectwa

[edytuj | edytuj kod]

ChłopiatynChochłówDłużniówDołhobyczówDołhobyczów-KoloniaGołębieHoniatynHorodyszczeHoroszczyceHulczeKadłubiskaKościaszynLiskiLiwczeMyców-WyżłówOszczówPodhajczykiPrzewodówSetnikiSiekierzyńceSulimówUśmierzWitkówZarękaŻabczeŻniatyn[2]

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Mircze, Telatyn, Ulhówek. Gmina sąsiaduje z Ukrainą.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Gmina Dołhobyczów w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-14], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. 1 2 BIP gminy, wykaz sołtysów
  3. 1 2 Urząd Statystyczny w Lublinie
  4. 1 2 [https://web.archive.org/web/20120927033312/http://stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/L_ludnosc_stan_struktura_2010.zip Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2010 r. ; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast]. GUS. [dostęp 2015-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-27)]. (pol.).
  5. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
  6. Archiwa
  7. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  8. Lubelski Dziennik Wojewódzki. 1933, nr. 22, poz. 181
  9. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
  10. Alfabetyczny wykaz gmin Rzeczypospolitej Polski według stanu z dnia 1.I.1949 r. Główny Urząd Statystyczny.
  11. Dz. U. z 1952 r. Nr 11, poz. 63 (ISAP)
  12. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku (rozdział II – Terytorium i podział administracyjny). Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, 2005.
  13. Dz. U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312 (ISAP)
  14. Uchwała Nr XXI/92/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie lubelskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 20 grudnia 1972, Nr 12, Poz. 239).
  15. Myców w Geoportalu
  16. Dz. U. z 1991 r. Nr 115, poz. 497 (ISAP)
  17. Rejestr rezerwatów przyrody województwa lubelskiego, RDOŚ Lublin stan na 4 czerwca 2012. [dostęp 2014-02-09].
  18. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).