Guillaume Canet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Guillaume Canet
Ilustracja
Canet na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes (2013)
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1973
Boulogne-Billancourt
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek Diane Kruger (2001–2006; rozwód)
Lata aktywności od 1994
Strona internetowa

Guillaume Canet (ur. 10 kwietnia 1973 w Boulogne-Billancourt) – francuski aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Boulogne-Billancourt[1] w rodzinie hodowców koni, dzieciństwo spędził z dwiema siostrami na wsi w okolicy Rambouillet niedaleko Paryża. W wieku dziesięciu lat został zatrudniony w cyrku. Uczęszczał do szkoły Saint-Louis Notre-Dame-Du-Bel-Air. W młodości chciał być dżokejem, a następnie rozpoczął na krótko karierę zawodową w sporcie. Jednak po wypadku w wieku osiemnastu lat skoncentrował się na aktorstwie. Podjął studia w paryskiej prestiżowej szkole dramatycznej Cours Florent, gdzie spotkał Jeana Rochefort, który podobnie jak Canet przejawia pasję dla koni i zachęcił go do rozpoczęcia kariery filmowej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy trafił na mały ekran jako Frédéric w telefilmie Wzgórze tysiąca dzieci (La Colline aux mille enfants, 1994). Często otrzymywał role naiwnych młodych mężczyzn. Przełomem stała się rola Vincenta Mazeta, chłopaka głównej bohaterki granej przez Virginie Ledoyen w melodramacie kryminalnym W sercu (En plein coeur, 1998) u boku Gérarda Lanvina i Carole Bouquet, za którą zdobył nominację do nagrody Cezara jako najbardziej obiecujący młody aktor. Rola Sauveura w komediodramacie Nie zostanę bez mojego ojca (Je règle mon pas sur le pas de mon père, 1999) oraz postać Francka w melodramacie Po prostu razem (Ensemble, c'est tout, 2007) z Audrey Tautou przyniosła mu nagrodę na festiwalu filmów romantycznych w Cabourg.

W 2000 odebrał nagrodę im. Jeana Gabin. Był nominowany po raz drugi do nagrody Cezara za pracę jako scenarzysta, reżyser i producent filmowy na planie czarnej komedii Mój idol (Mon idole, 2002), gdzie zagrał u boku swojej ówczesnej żony Diane Kruger.

Reżyserował trzy reklamy Ciné Films (2002) i dla Le Parisien (2001) oraz przedstawienie teatralne Wernisaż (Vernissage, 1996) w Little Theater Hebertot. Nagrodę Cezara otrzymał za reżyserię dramatu kryminalnego Nie mów nikomu (Ne le dis à personne, 2006).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

1 września 2001 ożenił się z niemiecką modelką i aktorką Diane Kruger. Jednak w 2006 doszło do rozwodu. W 2007 związał się z Marion Cotillard[2], którą poznał na planie komedii romantycznej Miłość na żądanie (Jeux d'enfants, 2003)[3]. Do kręgu jego przyjaciół należą Leonardo DiCaprio, francuski piłkarz Bixente Lizarazu, François Cluzet i Monica Bellucci.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1994: Wzgórze tysiąca dzieci (La Colline aux mille enfants) jako Frédéric
  • 1997: Barracuda jako Luc
  • 1998: Ci, którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m'aiment prendront le train) jako Autostopowicz
  • 1998: Listonosz losu (Le Porteur de destins) jako Lucien Guilhoux
  • 2000: Wierność (La Fidélité) jako Némo
  • 2000: Niebiańska plaża (The Beach) jako Étienne
  • 2001: Vidocq jako Etienne
  • 2002: Mój idol (Mon idole) jako Bastien (także reżyseria i scenariusz)
  • 2003: Miłość na żądanie (Jeux d'enfants) jako Julien
  • 2004: Sny o potędze (Narco) jako Gus
  • 2005: Piekło (L'Enfer) jako Sébastien
  • 2005: Boże Narodzenie (Joyeux Noël) jako porucznik Audebert
  • 2006: Nie mów nikomu (Ne le dis à personne) jako Philippe Neuville (także reżyseria i scenariusz)
  • 2007: Darling jako Joël Epine dit Roméo
  • 2007: Po prostu razem (Ensemble, c'est tout) jako Franck
  • 2007: Klucz (La Clef) jako Éric Vincent
  • 2008: Voyage d'affaires jako Jean Paul Clément
  • 2008: La clé du problème jako Pierre
  • 2008: Les Liens du sang jako François
  • 2009: Le Dernier Vol jako porucznik Antoine Chauvet
  • 2009: L'affaire Farewell jako Pierre Froment
  • 2009: Espion(s) jako Vincent
  • 2010: Zeszłej nocy (Last Night) jako Alex Mann
  • 2012: Niewierni
  • 2012: Une Vie meilleure jako Yann

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Guillaume Canet (França) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-11-04].
  2. Rebecca Lawrence (2016-12-29): Pregnant Marion Cotillard reveals she snapped selfies with a man's genitals during an X-rated game of dares with longterm partner Guillaume Canet (ang.). Daily Mail. [dostęp 2018-11-04].
  3. Guillaume Canet (fr.). L'Express Styles. [dostęp 2018-11-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]