Claude Sautet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Claude Sautet
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1924
Montrouge
Data i miejsce śmierci 22 lipca 2000
Paryż
Zawód reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Graziella Escojido
(do 22 lipca 2000) - syn Yves
Lata aktywności 19501995

Claude Sautet (ur. 23 lutego 1924 w Montrouge, zm. 22 lipca 2000 w Paryżu) – francuski reżyser i scenarzysta filmowy. W swoich filmach obsadzał największe gwiazdy francuskiego kina, takie jak Michel Piccoli, Yves Montand, Romy Schneider, Daniel Auteuil czy Emmanuelle Béart.

Życiorys[edytuj]

Zanim trafił na uczelnię filmową w Paryżu, studiował malarstwo i rzeźbę. Swój pierwszy film fabularny Uśmiech na dzień dobry nakręcił w 1955 r. Poza reżyserią, pisał też scenariusze - zarówno do niemal wszystkich swoich filmów, jak i dzieł innych reżyserów (m.in. Georges'a Franju czy Jean-Paula Rappeneau).

Uznanie nie tylko we Francji, ale i za granicą, zyskał dzięki filmowi Okruchy życia (1970). Obraz ten znalazł się w konkursie na MFF w Cannes, gdzie przyjęto go bardzo pozytywnie. Stanowił on też wielki powrót do formy dla głównej aktorki Romy Schneider, która wystąpiła również w kolejnych filmach Sauteta. W filmie Max i ferajna (1971) zagrała prostytutkę, a w Cezarze i Rozalii (1972) była mężatką, która spotyka po latach swą dawną miłość.

Jednym z najbardziej chwalonych filmów Sauteta z tego okresu był Vincent, François, Paul i inni (1974). Była to opowieść o czterech mężczyznach z klasy średniej, którzy co weekend spotykają się na wsi, głównie po to, by porozmawiać o swoim życiu. W filmie zagrała plejada gwiazd francuskiego kina: Yves Montand, Michel Piccoli, Gérard Depardieu i Stéphane Audran. Kolejny film Mado (1976) zebrał również pozytywne recenzje.

Taka zwykła historia (1978) przyniosła reżyserowi nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W filmie zagrała ponownie u Sauteta Romy Schneider - tym razem wcieliła się w rolę rozczarowanej kobiety pracującej po czterdziestce. Kreacja ta wyróżniona została Cezarem dla najlepszej aktorki.

W latach 80. Sautet nakręcił zaledwie dwa obrazy: Kelner! (1983) z Montandem w roli podstarzałego kelnera oraz komedię Kilka dni ze mną (1988).

W latach 90. reżyser ponownie triumfował dzięki dwóm głośnym filmom, w których główne role zagrała nowa muza Sauteta, Emmanuelle Béart. Serce jak lód (1992), które okrzyknięto arcydziełem, otrzymało Srebrnego Lwa na MFF w Wenecji oraz Cezara dla najlepszego reżysera. Drugiego Cezara w tej samej kategorii przyniósł twórcy jego ostatni film, Nelly i pan Arnaud (1995).

Claude Sautet zmarł na raka w Paryżu w roku 2000. Pochowano go na Cmentarzu Montparnasse.

Filmografia[edytuj]

reżyser[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]