Historia Słowenii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pierwsze odkryte ślady ludzkiej obecności na terenach obecnej Słowenii powstały w okresie paleolitu[1].

Starożytność[edytuj]

W czasach starożytnych tereny dzisiejszej Słowenii były zamieszkane przez plemiona celtycko-iliryjskie[1]. Ilirowie znajdowali się pod wpływami kultury północno-zachodniej Grecji oraz Macedonii, a także sami wpływali na losy tych krain.

W I w. p.n.e. ziemie dzisiejszej Słowenii zostały opanowane przez Rzym.

Średniowiecze[edytuj]

W VI w., po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego, na ziemiach obecnej Słowenii pojawili się pierwsi Słowianie[2]. Jego rychły upadek spowodował przejęcie terytorium Słowenii przez Bawarów[2].

Słowenia została zgermanizowana. W 1278 roku na terenach Słowenii rządy objęła dynastia Habsburgów[2].

Nowożytność[edytuj]

W XVIII w. w Słowenii pojawiły się pierwsze manufaktury[2]. W XVIII w. doszło do ożywienia gospodarczego[2]. Duża część Słowenii stała się prowincją iliryjską podczas zajęcia ziem przez Napoleona Bonaparte[2]. Po objęciu rządów przez Marię Teresę rozpoczął się okres absolutyzmu kontynuowany potem przez jej syna Józefa II. Wprowadzone zostały reformy, które spowodowały ożywienie gospodarki kraju[2]. Władcy zapoczątkowali także proces uwłaszczenia chłopów[2].

W latach 18081815 na skutek wojen napoleońskich wykształciła się świadomość narodowa, a także idea zjednoczenia południowych Słowian[2].

XX wiek[edytuj]

Po I wojnie światowej Słowenia wystąpiła przeciw Austro-Węgrom i stała się częścią Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, które w 1929 zostało przekształcone w Jugosławię[2].

W 1941 Słowenia została zajęta przez III Rzeszę i Włochy, a na jej terenie powstał ruch oporu[2].

Po zakończeniu II wojny światowej Słowenia pozostała w składzie Jugosławii jako republika związkowa[2]. W 1990 odbyły się wybory parlamentarne, które wygrała koalicja sześciu partii centrowych i centroprawicowych DEMOS[2]. W grudniu 1990 roku w referendum Słoweńcy opowiedzieli się za niepodległością[3].

Niepodległość Słowenii[edytuj]

25 czerwca 1991 Słowenia oraz Chorwacja ogłosiły opuszczenie Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii i proklamowały niepodległość[2]. 27 czerwca Jugosłowiańska Armia Federalna zaatakowała Słowenię, co zapoczątkowało wojnę dziesięciodniową[3]. Walki zakończyły się po 10 dniach rozejmem i opuszczeniem Słowenii przez wojska jugosłowiańskie.

7 października 1991 oficjalnie ogłoszono powstanie państwa[2]. 23 grudnia została uchwalona konstytucja. W wyborach w 1992, 1996 i 2000 wygrała Liberalna Demokracja Słowenii[2].

XXI wiek[edytuj]

29 marca 2004 roku Słowenia została członkiem NATO, a 1 maja Unia Europejskiej[2]. Obecnie prezydentem Słowenii jest Borut Pahor a premierem Miro Cerar.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Historia Słowenii (pol.). travelplanet.pl. [dostęp 2015-10-02].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q Słowenia. Historia (pol.). encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-10-02].
  3. a b REPUBLIKA SŁOWENII (pol.). lublana.msz.gov.pl. [dostęp 2015-10-02].

Bibliografia[edytuj]

  • W. Felczk, T. Wasilewski: Historia Jugosławii, Wrocław 1985