Hranice (powiat Przerów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w kraju ołomunieckim. Zobacz też: inne znaczenia słowa Hranice.
Hranice
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj ołomuniecki
Powiat Przerów
Zarządzający František Šromota
Populacja (2006)
• liczba ludności

19684
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Hranice
Hranice
Ziemia49°33′09″N 17°46′06″E/49,552500 17,768333
Strona internetowa
Portal Portal Czechy

Hranice (niem. Mährisch Weißkirchen) – miasto na Morawach, w powiecie Przerów, w kraju ołomunieckim w Czechach. Według danych z 31 grudnia 2003 powierzchnia miasta wynosiła 4979 ha, a liczba jego mieszkańców 19 582 osób.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Miasto położone jest nad rzeką Beczwą, w Bramie Morawskiej pomiędzy Górami Odrzańskimi na zachodzie, a Pogórzem Morawsko-Śląskim na wschodzie. Miasto stanowi centrum mikroregionu Hranicko.

W granicach miasta znajduje się Hranická propast, studnia krasowa, w której znajduje się najgłębsza na świecie podwodna jaskinia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obszar wokół miasta został osiedlony w XII wieku. Pierwsze wzmianki o mieście związane są ze sporem o jego własność pomiędzy benedyktynami z klasztoru w Rajhradzie, a norbertanami z klasztoru w Hradisku. Ci pierwsi sfalsyfikowali dokument wymieniający Granice, datowany na 1169 rok, aczkolwiek historycznie i geograficznie bardziej wiarygodny niż dokument norbertanów z 1250 wymieniający Hranicz. Stąd zakłada się, że miasto powstało w XII lub XIII wieku. Było to dogodne miejsce na posterunek graniczny przy południowym zwężeniu Bramy Morawskiej, na odnodze szlaku bursztynowego, który biegł na północ w kierunku Bělotína i Ostrawy, jak również odbijała tu droga na wschód do Valašskégo Meziříča. Okolice był tu wówczas słabo zaludnione a Morawy od Śląska oddzielały jeszcze gęste lasy stanowiące naturalną granicę, skąd pochodzi współczesna nazwa Hranic. Późniejsza niemiecka nazwa Weißkirchen nawiązywała do białego i dominującego nad miastem kościoła parafialnego (przetrwał do wojny trzydziestoletniej). W XIII wieku miasto stało się centrum akcji kolonizacyjnej ziem położonych na północny zachód w okolicach Potštátu. Po rozstrzygnięciu klasztornego sporu w 1276 wydano dokument lokacyjny dla miasta Alba Ecclesia, krótko potem zostało jednak zniszczone i w 1282 lokowane ponownie.

W 1847 przez miasto przebiegła Kolej Północna z Wiednia do Krakowa. Istniejąca do dziś stacja kolejowa nazywa się Hranice na Moravě, czyli Hranice na Morawach[1]

Garnizon i szkoły wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Do 1918 Hranice były garnizonem cesarskiej i królewskiej Armii, w którym stacjonowały między innymi:

  • Szkoła Kadetów Kawalerii (niem. Kavalleriekadettenschule), utworzona w 1878
  • Wojskowa Szkoła Techniczna
  • Wojskowa Wyższa Szkoła Realna (niem. Militär-Oberrealschule)
  • Akademia Artylerii (niem. Artillerie-Akademie)

Absolwentami uczelni wojskowych w Hranicach byli m.in. późniejsi oficerowie Wojska Polskiego:

a także Polacy – oficerowie c. i k. Armii:

  • Antoni Leiter Edler von Łososina, generał major c. i k. Armii (Wojskowa Wyższa Szkoła Realna)
  • Jan Łubieński, generał major c. i k. Armii (Wojskowa Wyższa Szkoła Realna)
  • Adam Pietraszkiewicz, generał major c. i k. Armii (Wojskowa Wyższa Szkoła Realna)

oraz

Urodzeni w Hranicach[edytuj | edytuj kod]

Ludwik Klucki (1801-1877), prawnik i działacz narodowy, burmistrz Cieszyna.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Rok 1970 1980 1991 2001 2003
Liczba ludności 15 338 17 634 19 507 19 670 19 582

Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hranice na Moravě žst (cz.). www.zelpage.cz. [dostęp 2010-12-14].
  2. Mariusz Patelski, Generał broni Tadeusz Jordan Rozwadowski żołnierz i dyplomata, Warszawa 2002

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]