Ibbi-Suen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa obszarów kontrolowanych przez III trzecią dynastię z Ur - najciemniejszym odcieniem zielonego zaznaczono obszar kontrolowany przez Ibbi-Suena na początku jego panowania

Ibbi-Suen, Ibbisin – ostatni władca III dynastii z Ur, panował w latach 2029-2005 pne. (chronologia średnia).

Za panowania Ibbi-Suena znacznie wzmaga się napór ze strony koczowniczych plemion Amorytów. Kolejnymi falami zalewają oni południową Mezopotamię co doprowadza do całkowitego otwarcia granic państwa. Namiestnicy prowincji i dowódcy lokalnych garnizonów kolejno zaczynają wypowiadać posłuszeństwo zarówno z własnej inicjatywy jak i pod presją zalewających kraj koczowników. Jako pierwsze ok. 2027 r. p.n.e. uniezależniają się Esznunna i Elam. Kilka lat później wódz amorycki o imieniu Naplanum przejmuje władzę w Larsie, leżącej w bezpośredniej bliskości stolicy Ur. Od 6 roku panowania Ibbi-Suena (2024 r. p.n.e.) przestają napływać daniny z prowincji wschodnich państwa, m.in. z tak ważnych ośrodków jak Lagasz i Umma. Największe znaczenie ma jednak secesja Iszbi-Erry, nielojalnego namiestnika Isin, który wymusiwszy na królu zwierzchnictwo nad pradawnym centrum religijnym Nippur, w 2017 r. p.n.e. otwarcie wypowiada posłuszeństwo i przyjmuje tytuł królewski, zakładając tym samym I dynastię z Isin. Utrata ostatniego szlaku aprowizacyjnego (Eufrat) i przechwycenie przez Iszbi-Errę środków na zakup zboża doprowadziło w zablokowanej stolicy do klęski głodu. Ostateczny cios upadającemu królestwu zadali Elamici - w 2005 r. p.n.e. wojska elamickie działając w sojuszu z Naplanumem, kontrolującym rejon Larsy, zdobyły i złupiły stolicę Ur i uprowadziły Ibbi-Suena do swej stolicy w Anszan.

Information icon.svg Zobacz też: Lament nad upadkiem Ur.
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
  • Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od "rewolucji" neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 209-210, ISBN 83-85719-83-0.
  • Marek Stępień, Kodeks Hammurabiego, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 2000, ss. 9-12, ISBN 83-7179-192-5
  • Marian Bielicki, Zapomniany świat Sumerów, PIW, Warszawa 1973, ss. 173-180.


Poprzednik
Szu-Suen
III dynastia z Ur
Władcy Sumeru i Akadu
III dynastia z Ur

ok. 2029-2005 pne.
Następca
Iszbi-Erra
I dynastia z Isin