Iwan Wucow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Wucow
Иван Вуцов
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1939
Gabrowo, Bułgaria
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub na emeryturze
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1957–1959 Botew Płowdiw ? (?)
1960–1969 Lewski Sofia 214 (4)
1970–1972 Akademik Sofia ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1962–1966  Bułgaria 24 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
1975–1976 Lewski Sofia
1977–1980 Lewski Sofia
1981–1982 Spartak Warna
1982–1986 reprezentacja Bułgarii
1986–1987 Spartak Plewen
1987 Hajduk Split
1989–1990 Sławia Sofia
1989–1991 reprezentacja Bułgarii
1991–1992 Aris FC
1992–1993 Lewski Sofia
1993–1994 Łokomotiw Płowdiw

Iwan Kolew Wucow (ur. 14 grudnia 1939 roku) – bułgarski były piłkarz, trener i działacz piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodnik występował w Botewie Płowdiw, Lewskim Sofia i Akademiku Sofia. Największe sukcesy odniósł z Lewskim - dwukrotnie zdobył z nim mistrzostwo (w 1965 i 1968 roku) i raz wygrał rozgrywki o Puchar kraju (w 1967 roku).

Był również reprezentantem Bułgarii. W drużynie narodowej rozegrał 24 mecze. Spełnieniem jego kariery reprezentacyjnej był udział w Mundialu 1966. Na tym turnieju podopieczni Rudolfa Vytlačila przegrali wszystkie trzy spotkania grupowe (0:2 z Brazylią, 0:3 z Portugalią i 1:3 z Węgrami); Wucow wystąpił we wszystkich od pierwszej do ostatniej minuty.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Niedługo po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Trzykrotnie (1975-1976, 1977-1980 i 1992-1993) był trenerem Lewskiego Sofia, z którym zdobył po dwa mistrzostwa (1979 i 1993) i Puchary Bułgarii (1976 i 1979).

Ponadto pracował w innych klubach bułgarskich (Spartak Warna, Spartak Plewen, Sławia Sofia, Łokomotiw Płowdiw), a także za granicą. W chorwackim Hajduku Split, gdzie przebywał pod koniec lat 80., odkrył talent Alena Bokšicia.

W tej samej dekadzie dwa razy (1982-1986 i 1989-1991) prowadził reprezentację Bułgarii. Pierwsza kadencja okraszona została awansem do Mundialu 1986; w eliminacjach drużyna pokonała m.in. NRD i Jugosławę. Na samym turnieju Bułgarzy po raz pierwszy w historii awansowali z grupy (mimo iż nie wygrali ani jednego spotkania). Dopiero w 1/8 finału przegrali z Meksykiem, a Wucow złożył dymisję.

Po raz drugi został opiekunem drużyny narodowej pod koniec 1988 roku, kiedy po słabym początku eliminacji do Mundialu 1990 odszedł Boris Angełow. Wucow dokończył przegrane kwalifikacji i rozpoczął przygotowania do kolejnych, do Euro 1992. Jednak pod jego kierunkiem Bułgarzy potrafili wygrać tylko jedno spotkanie (3:0 z Rumunią), dodatkowo kilku młodych liderów (Borisław Michajłow, Ljubosław Penew i Christo Stoiczkow) zarzuciło selekcjonerowi niekompetencję i w efekcie wszyscy zostali wykluczeni z kadry. Do problemów selekcjonera doszła jego dyskwalifikacja (na trzy lata) po tym, jak w spotkaniu eliminacji do Euro ze Szkocją (1:1), zachowywał się agresywnie wobec sędziego[1]. Po meczu eliminacyjnym ze Szwajcarią (2:3, chociaż do '88 minuty Bułgarzy prowadzili 2:1) Wucow rozstał się z reprezentacją.

Kariera działacza[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 90. poświęcił się działalności w Bułgarskim Związku Piłki Nożnej. Przez wiele lat był sekretarzem generalnym i najbliższym współpracownikiem kontrowersyjnego szefa BFS Iwana Sławkowa. Dziennikarze wielokrotnie zarzucali mu zbytnią ingerencję przy powołaniach do kadry i wyborze meczowej jedenastki. Niektórzy piłkarze (np. Danieł Borimirow) twierdzili nawet, że aby zagrać w kadrze, trzeba dać sekretarzowi Wucowowi łapówkę[2].

Pod koniec 2005, po ustąpieniu Sławkowa, Wucow przeszedł na emeryturę.

Jest ojcem trenera piłkarskiego Welisława Wucowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia piłkarska FUJI. World Cup USA 1994, tom. 10, s. 56.
  2. M.Szczepański: Szokują, kapryszą i... grają. Bułgaria wychodzi z kryzysu, w: "Piłka Nożna", 10 grudnia 2002, s. 24.