Izabela Lotaryńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izabela Lotaryńska
ilustracja
księżna Górnej Lotaryngii
Okres panowania od 1431
do 28 lutego 1453
Poprzednik Karol II Lotaryński
Dane biograficzne
Dynastia z Châtenois
Data urodzenia 1400
Data śmierci 28 lutego 1453
Ojciec Karol II Lotaryński
Matka Małgorzata z Palatynatu
Mąż Rene Andegaweński
Dzieci Jan II,
Jolanta,
Małgorzata,
7 innych dzieci (zmarłych w dzieciństwie)

Izabela I Lotaryńska (ur. 1400, zm. 28 lutego 1453) – księżna Lotaryngii od 1431 do śmierci.

Była córką Karola II, księcia Lotaryngii i Małgorzaty z Palatynatu (córki elektora Palatynatu i króla niemieckiego Ruprechta i Elżbiety Norymberskiej). Odziedziczyła Lotaryngię po śmierci swojego ojca i rządziła nią razem ze swoim mężem – Rene Andegaweńskim, królem Neapolu i księciem Bar. To ona poprowadziła armię, aby ratować Rene przed księciem Burgundii.

Dzieci Izabeli i Rene[edytuj]