Przejdź do zawartości

Józef Klemens Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef Klemens Wittelsbach
Ilustracja
Data urodzenia

5 grudnia 1671

Data śmierci

12 listopada 1723

Biskup Liège
Okres sprawowania

1694–1723

Arcybiskup Kolonii
Okres sprawowania

1688–1723

Wyznanie

katolicyzm

Sakra biskupia

1683

Odznaczenia
Order Zasługi św. Michała (Bawaria)

Józef Klemens Wittelsbach (ur. 5 grudnia 1671 w Monachium, zm. 12 listopada 1723 w Bonn) – książę bawarski, elektor i arcybiskup Kolonii, biskup Hildesheimu, Ratyzbony, Fryzyngi, Liège.

Pochodzenie i rodzina

[edytuj | edytuj kod]

Syn Ferdynanda Marii Wittelsbacha, elektora Bawarii i jego żony Adelajdy Henrietty Sabaudzkiej. Jego dziadkami byli: elektor Bawarii Maksymilian I i arcyksiężniczka austriacka Maria Anna Habsburg oraz Wiktor Amadeusz I, książę Sabaudii i Krystyna Maria Burbon księżniczka francuska.

Józef Klemens miał dwoje nieślubnych dzieci. Z Constance de Grousselier spłodził dwóch synów: hrabiego Jeana Baptiste Victora de Grosberg-Bavière (1706–1768) i hrabiego Antoine’a Levina de Grosberg-Bavière (1710–1757).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Od młodości był przygotowywany do stanu duchownego. W 1683 roku jako 12 letni chłopiec otrzymał pierwszą tonsurę i został koadiutorem diecezji ratyzbońskiej. W 1684 roku został koadiutorem diecezji fryzyngijskiej, w 1685 roku koadiutorem, a w 1688 roku administratorem probostwa książęcej-prowincji Berchtesgaden. Choć był jeszcze niepełnoletni, w 1685 roku, po śmierci swojego kuzyna, księcia-biskupa Alberta Zygmunta, został również zatwierdzony przez papieża Innocentego XI na jego następcę na stanowisku biskupa Ratyzbony i Fryzyngi. Początkowo odmówił przyjęcia święceń kapłańskich. Nie było to wówczas niczym niezwykłym, a dodatkowo otwierało to możliwość objęcia tronu po jego bracie, Maksymilianie Emanuelu, w przypadku jego bezpotomnej śmierci.

Józef Klemens Bawarski na obrazie w Pasażu książęcym przy katedrze we Freising

Jako młodszy syn rodu panującego, Józef Klemens był przeznaczony do objęcia tronu po swoim wuju, księciu-elektorze arcybiskupie Kolonii Maksymilianie-Henryku Bawarskim Wittelsbachu. Arcybiskupstwo Kolonii czyli Elektorat Kolonii (niem. Kurfürstentum Köln lub Kurköln), nie mylić z dzisiejszą archidiecezją kolońską, był jednym z najważniejszych kościelnych księstw Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jeszcze jako niepełnoletni został mianowany jego koadiutorem, ale gdy ten zmarł w 1688 r., stanowisko to powierzono Jeanowi-Louisowi d'Elderenowi, który był człowiekiem wystarczająco wiekowym, aby nie piastować zbyt długo tego prestiżowego stanowiska w Cesarstwie. Faktycznie, Jean-Louis d'Elderen zmarł po sześcioletnim panowaniu i Józef Klemens w wieku 22 lat został jego następcą. Jego powołanie na to stanowisko przez papieża Innocentego XI, popartą również przez cesarza Leopolda I Habsburga, było jedną z przyczyn wybuchu wojny dziewięcioletniej.

29 września 1693 ustanowił, jako książę bawarski, Order św. Michała stając się jego pierwszym Wielkim Mistrzem[1].

Już w 1694 roku Józef Klemens został wybrany koadiutorem diecezji Hildesheim. Po zaciętych sporach elekcyjnych, w 1694 roku został również księciem-biskupem Liège. Chociaż otrzymał potwierdzenie tego urzędu od papieża Innocentego XII, papież uznał jego kumulację urzędów biskupich za niedopuszczalną i zażądał zrzeczenia się biskupstw w Ratyzbonie i Fryzyndze. Józef Klemens zrzekł się biskupstw we Fryzyndze i Ratyzbonie, ale w 1695 roku został ponownie wybrany na biskupa Ratyzbony przez kapitułę katedralną. Nie został ponownie wybrany we Fryzyndze. Jego próba objęcia również biskupstwa w Münster, gdzie piastował urząd kanonika, zakończyła się niepowodzeniem z powodu wybuchu wojny o sukcesję hiszpańską. W 1702 roku z koadiutora został mianowany biskupem Hildesheimu. Krótko przed wybuchem wojny o sukcesję hiszpańską podpisał porozumienie z Francją. W 1702 roku musiał opuścić Bonn, które zajęte zostało przez wojska cesarza. Józef wraz ze swoimi żołnierzami uciekł na wygnanie do Namur, następnie przebywał w Lille, Valenciennes, Cambrai. W 1715 roku powrócił do Bonn, gdzie też zmarł w 1723 r., w wieku 52 lat. Pochowany w katedrze w Kolonii.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]