Język odżibwe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ᐊᓂᔑᓈᐯᒧᐎᓐ
Anishinaabemowin
Obszar Kanada (Ontario, Manitoba, Saskatchewan, Alberta, Kolumbia Brytyjska), Stany Zjednoczone (Michigan, Wisconsin, Minnesota, Dakota Północna i Montana)
Liczba mówiących ok. 55 tysięcy
Pismo/alfabet łacinka, sylabariusz kanadyjski
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Kody języka
ISO 639-1 oj
ISO 639-2 oji
Kod ISO 639-3 oji
IETF oj
Glottolog ojib1241
Ethnologue oji
GOST 7.75–97 одж 515
Dialekty
ISO 639-3: ojc - centralny
ISO 639-3: ciw - czipewa
ISO 639-3: ojg - wschodni
ISO 639-3: ojb - północno-zachodni
ISO 639-3: otw - otawski
ISO 639-3: ojs - sewern
ISO 639-3: ojw - zachodni
Występowanie
Ilustracja
Zasięg języka odżibwe w Ameryce Północnej przed przybyciem Europejczyków
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język odżibwe (ang. Ojibwe, również: Anishinaabe) – język z rodziny algonkińskiej, używany przez ponad 50 tysięcy rdzennych mieszkańców południowo-wschodniej Kanady (prowincje Ontario i Manitoba, częściowo również Saskatchewan, Alberta i Kolumbia Brytyjska) i północno-wschodnich Stanów Zjednoczonych (od Michigan do Montana).

Rozpada się na kilka dialektów. Wraz z językami kri, ottawa, algonkińskim i kilkoma innymi tworzy kontinuum językowe, określane przez niektórych specjalistów mianem języków odżibwe. Języki odżibwe stanowią drugi język indiański w Kanadzie pod względem liczby użytkowników (po języku kri)[1] i czwartym językiem rdzennej ludności w Ameryce Północnej (po nawaho, inuickim i kri, wyłączając języki mezoamerykańskie).

Z punktu widzenia typologii lingwistycznej języki odżibwe wykazują cechy polisyntetyczne i fleksyjne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]