Jan Pacławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Pacławski (ur. 14 lutego 1935 w Leszczawie Dolnej) – polski historyk literatury, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj]

W 1955 roku ukończył Liceum Pedagogiczne w Przemyślu. W latach 1955–1960 odbył studia z zakresu polonistyki, a w latach 1957–1960 z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktoryzował się na macierzystej uczelni w 1967 roku. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1975 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Profesorem nadzwyczajnym został w 1988, a zwyczajnym – w 1994 roku.

W 1960 roku kierował Biblioteką Powiatową w Opolu, następnie uczył w liceum ogólnokształcącym w Głuchołazach. W latach 1961–1964 był nauczycielem i kierownikiem filii liceum ogólnokształcącego w Brzegu. W 1969 roku podjął pracę w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Kielcach, przekształconej następnie w Wyższą Szkołę Pedagogiczną i Akademię Świętokrzyską. Początkowo pracował na stanowisku adiunkta, a później docenta (1978) i od 1988 roku profesora. Kierował Zakładem Romantyzmu i Literatury Współczesnej. Od 1978 do 1982 roku był dziekanem Wydziału Humanistycznego, natomiast w latach 1982–1984 i 1987–1990 pełnił funkcję prorektora uczelni. Ponadto był członkiem Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (1984–1987). Związany również z Wszechnicą Świętokrzyską w Kielcach.

Specjalizuje się w historii literatury polskiej doby romantyzmu i literatury współczesnej, w tym w reportażu oraz literaturze dziecięcej i młodzieżowej. Publikował m.in. w „Kulturze i Społeczeństwie”, „Przeglądzie Humanistycznym”, „Ruchu Literackim” i „Kieleckich Studiach Filologicznych”. Został redaktorem naukowym liczącej kilkanaście tomów serii wydawniczej Pisarze regionu świętokrzyskiego. Za swoją działalność został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Proza fabularna Ksawerego Pruszyńskiego, Kielce 1975
  • Twórczość literacka Karola Szajnochy, Wrocław 1978
  • Problemy kompozycyjne twórczości Józefa Mortona, Warszawa 1982
  • O twórczości Juliana Stryjkowskiego, Kielce 1986
  • Kronikarz żydowskiego losu. Szkice o twórczości Juliana Stryjkowskiego, Kielce 1993
  • Szkice o współczesnych twórcach literatury, Kielce 1998
  • Powieści i eseje Juliana Stryjkowskiego, Kielce 1999
  • Proza literacka Jerzego Putramenta, Kielce 2003
  • O reportażu i reportażystach, Kielce 2005
  • A jeśli chodzi o moje pisanie... O pisarstwie Wiesława Myśliwskiego, Kielce 2011

Bibliografia[edytuj]

  • Judycki Z., Siwek J., Kto jest kim w Kielcach. Informator biograficzny, t. 1, Toruń 2002, s. 128-129.
  • Jan Pacławski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).