Juliusz Petry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Juliusz Stefan Petry (ur. 1890, zm. 1961) – polski literat, organizator i twórca radiowy; pierwszy dyrektor Polskiego Radia Lwów i dyrektor Polskiego Radia Wilno, a po wojnie i przymusowym wysiedleniu ze Lwowa – we Wrocławiu; współorganizator TVP, autor licznych słuchowisk.

Od stycznia 1935 był wiceprezesem Koła Przyjaciół Związku Strzeleckiego przy Zarządzie Z.S. we Lwowie (stowarzyszenia wspierającego Związek Strzelecki, wiceprezesem KPZS Zenon Wachlowski, a innym członkiem został Kazimierz Szpaczyński)[1].

W czerwcu 1937 odszedł z Polskiego Radia Wilno i powrócił do Polskiego Radia Lwów na stanowisko dyrektora[2].

W 1937 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[3].

W latach 1946–1948 zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej we Wrocławiu z ramienia SD[4].

Przypisy

  1. Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 2 z 4 stycznia 1935. 
  2. Dyr. Petry wraca do Lwowa. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 133 z 17 czerwca 1937. 
  3. Odznaczenia w dniu Święta Niepodległości. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 258 z 13 listopada 1937. 
  4. Anna Ziemba, Powstanie i działalność Miejskiej Rady Narodowej we Wrocławiu w latach 1945-1950, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1972, s. 255

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]