Ryszard Miazek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Miazek
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1945
Kocierzew
Prezes Zarządu Telewizji Polskiej S.A.
Okres od kwietnia 1996
do czerwca 1998
Poprzednik Wiesław Walendziak
Następca Robert Kwiatkowski
Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres od 9 czerwca 1992
do 10 lipca 1992
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Jan Polkowski
Następca Zdobysław Milewski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Ryszard Waldemar Miazek (ur. 18 maja 1945 w Kocierzewie koło Łowicza) – polski ekonomista i publicysta. W 1992 rzecznik prasowy rządu Waldemara Pawlaka, w latach 1993–1996 członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, w latach 1996–1998 prezes zarządu Telewizji Polskiej, w latach 2000–2002 prezes zarządu Polskiego Radia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1980 studia na Wydziale Ekonomiczno-Rolnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. W 1987 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych.

Od 1966 do 1973 pracował w radach narodowych. Następnie, do 1978, był kierownikiem działu w redakcji czasopisma „Plon”. Od 1983 do 1987 zajmował stanowisko starszego asystenta w Instytucie Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Pełnił funkcję rzecznika prasowego w okresie pełnienia funkcji premiera przez Waldemara Pawlaka (od 9 czerwca do 10 lipca 1992). W latach 1993–1996 zasiadał w Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, następnie do 1998 pełnił funkcję prezesa zarządu Telewizji Polskiej S.A. Od stycznia 2000[1] do lipca 2002[1] pełnił funkcję prezesa Polskiego Radia.

W latach 1991–1992 pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma „Wieś i Państwo”, a w latach 1998–2000 „Zielonego Sztandaru”. Był także komentatorem „Rzeczpospolitej”. W latach 2003–2007 był dyrektorem Centralnej Biblioteki Rolniczej im. Michała Oczapowskiego w Warszawie, później został zastępcą dyrektora Mazowieckiego Centrum Kultury, po czym powrócił na stanowisko dyrektora CBR. Funkcję tę pełnił do 31 stycznia 2015. Następnie do końca lipca 2016 był zatrudniony w CBR jako redaktor naczelny kwartalnika „Kultura Wsi”[2]. Po zakończeniu pracy w CBR został kierownikiem działu naukowo-oświatowego Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie[3].

Działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym, w 1990 został członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego. Pod koniec lat 90. pełnił funkcję rzecznika tej partii. W 2007 z jej ramienia bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora, a w 2018 o mandat radnego sejmiku mazowieckiego.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014)[4]. W 2002 w uznaniu „wybitnych zasług dla radia publicznego” otrzymał nagrodę Złoty Mikrofon (przyznaną wtedy po raz pierwszy w historii)[1], a w 2015 otrzymał Medal Pamiątkowy „Pro Masovia”[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Diamentowy i Złote Mikrofony Polskiego Radia S.A.. mediarun.pl, 6 września 2002. [dostęp 2016-02-16].
  2. Redaktor naczelny. „Kultura Wsi”. Nr 7. s. 4. [dostęp 2018-01-08]. 
  3. Kontakt. mhprl.pl. [dostęp 2018-01-08].
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 listopada 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 119).
  5. Pro Masovia – 2015 r.. mazovia.pl. [dostęp 2018-01-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]