Kęszyca Leśna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°24′32″N 15°28′27″E
- błąd 38 m
WD 52°24'0.0"N, 15°28'0.1"E
- błąd 14 m
Odległość 1174 m
Kęszyca Leśna
wieś
Ilustracja
Kęszyca Leśna
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Międzyrzecz
Wysokość 75 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 667
Strefa numeracyjna 95
Kod pocztowy 66-300
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0988922
Położenie na mapie gminy Międzyrzecz
Mapa konturowa gminy Międzyrzecz, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kęszyca Leśna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kęszyca Leśna”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kęszyca Leśna”
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa konturowa powiatu międzyrzeckiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kęszyca Leśna”
Ziemia52°24′32″N 15°28′27″E/52,408889 15,474167

Kęszyca Leśnawieś sołecka w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Międzyrzecz.

W latach 1994–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość usytuowana wśród lasów, nad Jeziorem Kęszyckim, 10 km na południowy zachód od Międzyrzecza, na terenie dawnej bazy wojskowej.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W 1993 bazę całkowicie opuścili żołnierze rosyjscy, stacjonujący w ramach 3 Samodzielnej Warszawskiej Brygady Łączności Naczelnego Dowództwa. Od lipca 1994 Kęszyca Leśna jest samodzielną miejscowością i siedzibą sołectwa w gminie Międzyrzecz. Znajdują się tutaj: hotel z restauracją, kilka sklepów, remiza OSP z muzeum pożarnictwa, kaplica i przystanek PKS.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[1]:

  • kościół pod wezwaniem św. Marcina, z 1728 roku
  • obiekty Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego, z lat 1934-45, dec. → Międzyrzecz, Centralny Odcinek MRU. Pierwsze obiekty militarne zostały wzniesione przez Niemców w latach 1927-1935 i w latach 30. stanowiły zaplecze dla budowy Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego. W latach 1927-1945 baza wojskowa nosiła nazwę Regenwürmerlager (pol. Baza Dżdżownic), w czasie II wojny światowej szkolili się w niej żołnierze formacji zagranicznych, którzy w mundurach Waffen-SS walczyli po stronie Niemców – m.in. Belgowie i Sikhowie. W 1945 r. baza została zajęta przez Wojsko Polskie, a w 1957 r. przekazano ją wojskom radzieckim (stacjonował w niej radziecki batalion łączności):
    • schrony bojowe:
      • A 6 WEST;
      • PzW nr : 721; 722; 724; 726; 727; 728; 730; 732; 733; 772; 773; 736; 739
    • blok wjazdowy E 64
    • szyby wentylacyjne i odwodnienia, nr: 2564; 2548; 23

inne obiekty:

  • monumentalny pomnik przedstawiający czołgającego się łącznościowca na terenie bazy łączności dalekosiężnej Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej, jest ciekawym reliktem po żołnierzach radzieckich i rosyjskich
  • budynki koszarowe są stopniowo remontowane i zasiedlane.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 24. [dostęp 27.1.13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]