Karol II Hohenzollern-Sigmaringen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Karol II Rumuński)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol II
ilustracja
Król Rumunii
Okres panowania od 1930
do 1940
Poprzednik Michał I Rumuński
Następca Michał I Rumuński
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollern-Sigmaringen
Data i miejsce urodzenia 15 października 1893
Sinaia
Data i miejsce śmierci 4 kwietnia 1953
Estoril
Ojciec Ferdynand I Rumuński
Matka Maria Koburg
Odznaczenia
Łańcuch Orderu Karola I (Rumunia) Order Ferdynanda I Order Michała Walecznego I klasy (Rumunia) Łańcuch Orderu Gwiazdy Rumunii Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Krzyż Wielki Orderu Wiernej Służby (Rumunia) Order Zasługi (Rumunia, dekoracja królewska 1931–1947) Ribbon Crucea Comemorativă a Războiului 1916-1918.png Order Orła Czarnego (Prusy) Order Domowy Hohenzollernów z Mieczami Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Order Sabaudzki Cywilny (Włochy) Order Sabaudzki Wojskowy V Klasy Krzyż Wielki Orderu Orła Białego (Serbia) Order Orła Białego Krzyż Wielki Orderu Virtuti Militari Order Królewski Serafinów (Szwecja) Wstęga Trzech Orderów (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Avis (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Medal Wojskowy (Francja)

Karol II (ur. 15 października 1893 w Sinai, Rumunia, zm. 4 kwietnia 1953 w Estoril, Portugalia) – król Rumunii w latach 1930-1940.

Życiorys[edytuj]

Był najstarszym synem króla Ferdynanda I i Marii Koburg. Początkowo zasłynął jako playboy, z racji posiadania wielu kochanek. Józef Piłsudski w trakcie jednej ze swych wizyt w Rumunii odznaczył księcia Karola orderem Virtuti Militari[1]. W 1925 został pozbawiony prawa do tronu na rzecz swojego syna Michała, który w 1927 objął tron jako Michał I. W 1930 niespodziewanie wrócił do kraju i został koronowany na króla. W czasie swojego panowania często wpływał na bieżącą politykę. 28 kwietnia 1937 r., w czasie wizyty w Polsce objął honorowe szefostwo 57 PPWlkp, który od tego dnia nosił nazwę – 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii. Karol II odznaczył sztandar pułkowy Orderem Michała Walecznego[2] III.kl. Król otrzymał wówczas także Order Orła Białego. W 1938 Karol II przejął dyktatorską władzę. Zdelegalizował Żelazną Gwardię, którą wcześniej wspierał.

6 września 1940 abdykował na rzecz swojego syna Michała i wyjechał z kraju. Zmarł na raka w 1953, na wygnaniu w Portugalii.

Rodzina[edytuj]

Karol II na wielkim bankiecie w roku 1935 na dworze w Bukareszcie z okazji sześćdziesiątych urodzin jego matki, po lewej stronie Karola znajduje się jego siostra Elżbieta, królowa Grecji

Planowano ożenić go z Wielką Księżną Olgą Romanow, dla podkreślenia rodzącego się sojuszu Rumunii z Rosją. Wiosną 1913 roku zainicjowano im spotkanie w Petersburgu, na którym okazało się, że nie przypadli sobie do gustu. Car postanowił dać ewentualnej parze drugą szansę, by lepiej się poznali, inicjując własną podróż do Rumunii. 14 czerwca 1914 roku carski jacht Sztandart dobił do portu w Konstancy. Tam jednak para ponownie się w sobie nie zakochała, więc planów mariażu zaniechano, głównie z inicjatywy Mikołaja II[3].

Karol po raz pierwszy ożenił się w Odessie na Ukrainie 31 sierpnia 1918 z Joanną Marią Valentiną Lambrino, nazywaną Zizi Lambrino (1898–1953), córką rumuńskiego generała. Było to małżeństwo morganatyczne i zostało unieważnione w 1919. Para miała syna:

  • Mirceę Gregora Carola Lambrino (1920-2006).

10 marca 1921 w Atenach w Grecji ożenił się z Heleną, księżniczką grecką i duńską, ale wkrótce małżeństwo to rozpadło się przez romans Karola z Eleną (Magdą) Lupescu (1895?–1977). Helena rozwiodła się z Karolem w 1928, para miała jednak syna:

Karol miał również syna i córkę ze swoją kochanką – licealistką Marią Martini.

Odznaczenia (lista niepełna)[edytuj]

Rumuńskie
Zagraniczne

Przypisy

  1. a b Dziennik Poznański, 27 IV 1937, nr 146, s. 3.
  2. Wiesław Bończa-Tomaszewski, Kodeks Orderowy, Warszawa 1939, s. 149.
  3. Jean Des Cars, Le sceptre et le sang: rois et reines en guerre : 1914-1945, 2014, ISBN 9782262041106 [dostęp 2016-12-17] (fr.).
  4. a b c Karol II Rumuński w 1936
  5. a b c King Carol II 1930
  6. Král Karol II. s následnikiem trünu, velkým vévidou Michalem
  7. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008. Zamek Królewski w Warszawie, 2008, s. 298
  8. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 23 grudnia 2011].
  9. Carol II of Romania, 15.10.1893 - 4.4. 1953, King of Romania 8.6.1930 - 6.9.1940, portrait, 1920s