Karol Kučera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Kučera
Państwo  Słowacja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1974
Bratysława
Wzrost 188 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1992
Zakończenie kariery 2005
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 6 (14 września 1998)
Australian Open SF (1998)
Roland Garros 3R (1996, 2000)
Wimbledon 4R (1999)
US Open QF (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 131 (7 czerwca 2004)
Australian Open 1R (2004)
Roland Garros 2R (2004)
Wimbledon 2R (2003)
US Open 2R (2003)

Karol Kučera (ur. 4 marca 1974 w Bratysławie) – słowacki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1991–1992 był członkiem reprezentacji Czechosłowacji w Pucharze Galea i w 1992 zdobył drużynowe mistrzostwo Europy.

W 1992 roku rozpoczął karierę zawodową, którą kontynuował do 2005 roku.

W 1993 roku na French Open Kučera debiutował w imprezie wielkoszlemowej, a rok później osiągnął pierwszy finał turniejowy rangi ATP World Tour, w Umagu.

W 1995 roku wygrał turniej na kortach trawiastych w Rosmalen, po finałowym zwycięstwie nad Andersem Järrydem. Kolejne turniejowe zwycięstwo odniósł w 1997 roku, kiedy triumfował w Ostrawie po pokonaniu w finale Magnusa Normana. Był w tymże roku także w finałach w Nottingham (przegrał z Gregiem Rusedskim) i Stuttgarcie (przegrał z Àlexem Corretją).

Jeszcze lepsze wyniki uzyskiwane w sezonie 1998 dały Kučerze awans do czołowej dziesiątki rankingu (we wrześniu 1998 był klasyfikowany na 6. miejscu na świecie). Wygrał turnieje w Sydney i New Haven, był w finałach w Stuttgarcie i Wiedniu. Zaliczył także najlepszy sezon wielkoszlemowy – doszedł do półfinału Australian Open, pokonując m.in. w ćwierćfinale lidera rankingu światowego Pete'a Samprasa, a przegrywając z późniejszym zwycięzcą Petrem Kordą, a także ćwierćfinału US Open gdzie wyeliminował Andre Agassiego, a poniósł porażkę z Samprasem). Wystąpił w niepunktowanym Pucharze Wielkiego Szlema (doszedł do półfinału) oraz w turnieju ATP Finals (odpadł po trzech porażkach grupowych z Carlosem Moyą, Pete'em Samprasem i Jewgienijem Kafielnikowem).

Pozycję w czołówce światowej Kučera potwierdzał w kolejnych sezonach, w 1999 roku wygrywając turniej w Bazylei (pokonał kolejno Andre Agassiego, Nicolasa Kiefera i Tima Henmana), w 2000 roku eliminując na French Open obrońcę tytułu Agassiego już w 1 rundzie.

Wysoką pozycję rankingową utracił w 2001 roku, kiedy przez trzy miesiące był nieobecny w turniejach ze względu na kontuzję. W 2003 roku Słowak wygrał swój szósty turniej w karierze w Kopenhadze (w finale z Olivierem Rochusem) oraz był w finale w Ćennaju (porażka z Paradornem Srichaphanem). W 2004roku wypadł z pierwszej setki rankingu.

W grze podwójnej Kučera nie odniósł turniejowego zwycięstwa, ale awansował do czterech finałów.

Kučera w Pucharze Davisa reprezentował Słowację w latach 1994–2005. W 1997 roku miał znaczący wkład w awans Słowacji do najwyższej klasy rozgrywek, grupy światowej. Był również w składzie ekipy w 2005 roku, kiedy Słowacja po raz pierwszy wystąpiła w finale rozgrywek, ale nie odgrywał już wówczas wiodącej roli (zdobył punkt w półfinale, kiedy mecz poddał Argentyńczyk Mariano Puerta, a w finale uległ Chorwatowi Ivanowi Ljubičiciowi), a trofeum przypadło Chorwatom. Łączny bilans występów Kučery w Pucharze Davisa wyniósł 33 zwycięstwa i 18 porażek.

W 2000 roku Kučera przyczynił się do pierwszego triumfu Słowacji w Drużynowym Pucharze Świata. Startował także w igrzyskach olimpijskich – w Atlancie (1996) przegrał w 2 rundzie z Andre Agassim, w Sydney (2000) w 2 rundzie z Rogerem Federerem, w Atenach (2004) w 1 rundzie z Maratem Safinem. W Sydney doszedł ponadto do ćwierćfinału gry podwójnej wspólnie z Dominikiem Hrbatým.

Praworęczny, z bekhendem oburęcznym, Kučera znany jest z gry z głębi kortu. Dysponuje bogatym wachlarzem zagrań, które potrafi maskować i zaskakiwać rywali. Skuteczny jest zwłaszcza w odbiorze serwisu. W tenisie Kučery widać wpływ jego wieloletniego trenera Miloslava Mečířa, który grał w podobny sposób.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (6–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 28 sierpnia 1994 Umag Ceglana Hiszpania Alberto Berasategui 2:6, 4:6
Zwycięzca 1. 18 czerwca 1995 Rosmalen Trawiasta Szwecja Anders Järryd 7:6(7), 7:6(4)
Finalista 2. 22 czerwca 1997 Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Greg Rusedski 4:6, 5:7
Finalista 3. 20 lipca 1997 Stuttgart Ceglana Hiszpania Àlex Corretja 2:6, 5:7
Zwycięzca 2. 20 października 1997 Ostrawa Dywanowa (hala) Szwecja Magnus Norman 6:2, krecz
Zwycięzca 3. 18 stycznia 1998 Sydney Twarda Wielka Brytania Tim Henman 7:5, 6:4
Finalista 4. 27 lipca 1998 Stuttgart Ceglana Brazylia Gustavo Kuerten 6:4, 2:6, 4:6
Zwycięzca 4. 23 sierpnia 1998 New Haven Twarda Chorwacja Goran Ivanišević 6:4, 5:7, 6:2
Finalista 5. 18 października 1998 Wiedeń Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Pete Sampras 3:6, 6:7(3), 1:6
Zwycięzca 5. 10 października 1999 Bazylea Dywanowa (hala) Wielka Brytania Tim Henman 6:4, 7:6(10), 4:6, 4:6, 7:6(2)
Finalista 6. 5 stycznia 2003 Ćennaj Twarda Tajlandia Paradorn Srichaphan 3:6, 1:6
Zwycięzca 6. 2 marca 2003 Kopenhaga Twarda (hala) Belgia Olivier Rochus 7:6(4), 6:4

Gra podwójna (0–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 28 sierpnia 1994 Umag Ceglana Kenia Paul Wekesa Urugwaj Diego Pérez
Hiszpania Francisco Roig
2:6, 4:6
Finalista 2. 20 października 1996 Ostrawa Dywanowa (hala) Słowacja Ján Krošlák Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
6:7, 3:6
Finalista 3. 27 lipca 1997 Umag Ceglana Słowacja Dominik Hrbatý Rumunia Dinu Pescariu
Włochy Davide Sanguinetti
6:7, 4:6
Finalista 4. 9 sierpnia 1998 Amsterdam Ceglana Słowacja Dominik Hrbatý Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 2:6

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rad Ľudovíta Štúra, II. trieda (słow.). prezident.sk. [dostęp 13 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]