Nicolas Kiefer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicolas Kiefer
Nicolas Kiefer
Państwo  Niemcy
Miejsce zamieszkania Sievershausen
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1977
Holzminden
Wzrost 183 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery 2010
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 4 (10 stycznia 2000)
Australian Open SF (2006)
Roland Garros 4R (2005)
Wimbledon QF (1997)
US Open QF (2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 56 (17 lutego 2003)
Australian Open 2R (2004)
Roland Garros 1R (2001, 2003, 2004)
Wimbledon 2R (2003)
US Open 1R (2002)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Ateny 2004 tenis ziemny
(gra podwójna)

Nicolas Kiefer (ur. 5 lipca 1977 w Holzminden) – niemiecki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, srebrny medalista igrzysk olimpijskich w Atenach (2004) w grze podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj]

Kiefer ma za sobą bogatą karierę juniorską; w 1995 roku sklasyfikowano go na 2. miejscu na świecie wśród juniorów (za Marianem Zabaletą), 2 w 1995 roku dwa juniorskie turnieje wielkoszlemowe (Australian Open i US Open), był w finale Wimbledonu oraz półfinale French Open.

Występuje w gronie tenisistów zawodowych od 1995 roku. W przeciągu swojej kariery wygrał 6 turniejów rangi ATP World Tour w grze pojedynczej oraz 13–krotnie był finalistą tych rozgrywek. Najlepszym wynikiem wielkoszlemowym Niemca jest półfinał Australian Open z roku 2006, gdzie wyeliminował po drodze m.in. Sébastiena Grosjeana; przegrał z Rogerem Federerem.

W grze podwójnej Niemiec ma w swoim dorobku 3 triumfy w cyklu ATP World Tour. W 2004 roku wywalczył razem z Rainerem Schüttlerem srebrny medal podczas igrzysk olimpijskich w Atenach. Niemiecka para pokonała po drodze m.in. debel Mahesh BhupathiLeander Paes, jednak pojedynek finałowy przegrała z Fernandem Gonzálezem i Nicolásem Massú[1].

W latach 1998–2009 Kiefer reprezentował Niemcy w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres dla zespołu 26 meczów, wygrywając z 12 nich (10 w singlu i 2 w deblu). W 2005 roku zdobył wraz z zespołem drużynowy puchar świata.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 4. miejscu w styczniu 2000 roku, natomiast w zestawieniu deblistów w połowie lutego 2003 roku zajmował 56. pozycję. Pod koniec grudnia 2010 roku Kiefer ogłosił zakończenie kariery tenisowej[2].

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (6–13)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 28 września 1997 Tuluza Twarda (hala) Australia Mark Philippoussis 7:5, 5:7, 6:4
Finalista 1. 12 października 1997 Singapur Dywanowa (hala) Szwecja Magnus Gustafsson 6:4, 3:6, 3:6
Finalista 2. 14 lutego 1999 Dubaj Twarda Francja Jérôme Golmard 4:6, 2:6
Zwycięzca 2. 18 kwietnia 1999 Tokio Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira 7:6(5), 7:5
Zwycięzca 3. 13 czerwca 1999 Halle Trawiasta Szwecja Nicklas Kulti 6:3, 6:2
Zwycięzca 4. 19 września 1999 Taszkent Twarda Szwajcaria George Bastl 6:4, 6:2
Finalista 3. 17 października 1999 Wiedeń Twarda (hala) Wielka Brytania Greg Rusedski 7:6(5), 6:2, 3:6, 5:7, 4:6
Zwycięzca 5. 13 lutego 2000 Dubaj Twarda Hiszpania Juan Carlos Ferrero 7:5, 4:6, 6:3
Zwycięzca 6. 8 października 2000 Hongkong Twarda Australia Mark Philippoussis 7:6(4), 2:6, 6:2
Finalista 4. 7 października 2001 Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Jewgienij Kafielnikow 4:6, 5:7
Finalista 5. 16 czerwca 2002 Halle Trawiasta Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:2, 4:6, 4:6
Finalista 6. 15 czerwca 2003 Halle Trawiasta Szwajcaria Roger Federer 1:6, 3:6
Finalista 7. 22 lutego 2004 Memphis Twarda (hala) Szwecja Joachim Johansson 6:7(5), 3:6
Finalista 8. 7 marca 2004 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Vince Spadea 5:7, 7:6(5), 3:6
Finalista 9. 18 lipca 2004 Los Angeles Twarda Niemcy Tommy Haas 6:7(6), 4:6
Finalista 10. 25 lipca 2004 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Andy Roddick 2:6, 3:6
Finalista 11. 16 października 2005 Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Igor Andriejew 7:5, 6:7(3), 2:6
Finalista 12. 30 października 2005 Petersburg Dywanowa (hala) Szwecja Thomas Johansson 4:6, 2:6
Finalista 13. 27 lipca 2008 Toronto Twarda Hiszpania Rafael Nadal 3:6, 2:6

Gra podwójna (3–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 25 października 1998 Ostrawa Dywanowa (hala) Niemcy David Prinosil Południowa Afryka David Adams
Czechy Pavel Vízner
6:4, 6:3
Zwycięzca 2. 28 lipca 2002 Los Angeles Twarda Francja Sébastien Grosjean Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Francja Michaël Llodra
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 5 października 2003 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Justin Gimelstob Stany Zjednoczone Scott Humphries
Bahamy Mark Merklein
6:7(6), 6:3, 7:6(4)
Finalista 1. 22 sierpnia 2004 Ateny Twarda Niemcy Rainer Schüttler Chile Fernando González
Chile Nicolás Massú
2:6, 6:4, 6:3, 6:7(7), 4:6

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj]

Turniej 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R QF 3R QF 2R 1R 1R 1R SF 1R 0 / 10 16–10
Francja French Open 1R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 4R 3R 2R 0 / 11 9–10
Wielka Brytania Wimbledon QF 3R 2R 1R 4R 3R 1R 1R 3R 3R 3R 1R 1R 0 / 13 18–13
Stany Zjednoczone US Open 3R 3R QF 1R 1R 2R 4R 4R 2R 1R 2R 0 / 11 17–11

Przypisy

  1. Chilean alchemists turn dreams into gold (ang.). supersport.com. [dostęp 24 sierpnia 2004].
  2. Nicolas Kiefer porzucił tenisową rakietę (pol.). SportoweFakty.pl. [dostęp 30 grudnia 2010].

Bibliografia[edytuj]