Michael Stich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michael Stich
Michael Stich
Państwo  Niemcy
Miejsce zamieszkania Elmshorn
Data i miejsce urodzenia 18 października 1968
Pinneberg
Wzrost 193 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 1997
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 18
Najwyżej w rankingu 2 (22 listopada 1993)
Australian Open SF (1993)
Roland Garros F (1996)
Wimbledon W (1991)
US Open F (1994)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 9 (22 marca 1991)
Australian Open QF (1993)
Roland Garros 3R (1989, 1991)
Wimbledon W (1992)
US Open SF (1992)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Barcelona 1992 tenis ziemny
(gra podwójna)

Michael Stich (ur. 18 października 1968 w Pinnebergu) – niemiecki tenisista, zwycięzca Wimbledonu 1991 w grze pojedynczej i Wimbledonu 1992 w grze podwójnej, złoty medalista gry podwójnej igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992), zdobywca Pucharu Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako zawodowy tenisista Stich występował w latach 1988–1997.

W grze pojedynczej wygrał 18 turniejów rangi ATP World Tour, w tym w 1991 roku Wimbledon. W finale pokonał Borisa Beckera 6:4, 7:6(4), 6:4. Stich dodatkowo uczestniczył w 13 finałach, w tym French Open 1996 i US Open 1994. We francuskiej imprezie uległ Jewgienijowi Kafielnikowowi, a w Nowym Jorku Andre Agassiemu.

W grze podwójnej Niemiec triumfował w 10 turniejach ATP World Tour oracz w 6 był finalistą. Największe deblowe sukcesy odniósł w sezonie 1992, kiedy zwyciężył w Wimbledonie i na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie. Podczas Wimbledonu grał w parze z Johnem McEnroe'em, w finale eliminując 5:7, 7:6(5), 3:6, 7:6(5), 19:17 Jima Grabba i Richeya Reneberga. W Barcelonie startował razem z Borisem Beckerem w finale wygrywając 7:6(5), 4:6, 7:6(5), 6:3 z Wayne'em Ferreirą i Pietem Norvalem.

W sezonie 1993 Stich razem z reprezentacją Niemiec zdobył Puchar Davisa. Uczestniczył we wszystkich rundach turnieju, przegrywając 1 mecz z 12 rozegranych. W finale Niemcy 4:1 pokonali Australię, a 3 pkt. dla zespołu wywalczył Stich, w singlu po zwycięstwach nad Jasonem Stoltenbergiem i Richardem Frombergiem oraz w deblu nad Toddem Woodbridge'em i Markiem Woodforde'em. Partnerem Sticha w tym meczu był Patrik Kühnen.

Najwyżej w rankingu ATP World Tour singlistów zajmował 2. miejsce (22 listopada 1993), a w rankingu deblistów 9. miejsce (22 marca 1991).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (18–13)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 4 marca 1990 Memphis Twarda (hala) Australia Wally Masur 6:7, 6:4, 7:6
Finalista 1. 6 stycznia 1991 Adelaide Twarda Szwecja Nicklas Kulti 3:6, 6:1, 2:6
Finalista 2. 13 stycznia 1991 Sydney Twarda Francja Guy Forget 3:6, 4:6
Finalista 3. 24 lutego 1991 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Ivan Lendl 5:7, 3:6
Zwycięzca 2. 7 lipca 1991 Wimbledon, Londyn Trawiasta Niemcy Boris Becker 6:4, 7:6(4), 6:4
Zwycięzca 3. 21 lipca 1991 Stuttgart Ceglana Argentyna Alberto Mancini 1:6, 7:6(9), 6:4, 6:2
Zwycięzca 4. 25 sierpnia 1991 Schenectady Twarda Hiszpania Emilio Sánchez 6:2, 6:4
Zwycięzca 5. 20 października 1991 Wiedeń Dywanowa (hala) Holandia Jan Siemerink 6:4, 6:4, 6:4
Finalista 4. 10 maja 1992 Hamburg Ceglana Szwecja Stefan Edberg 7:5, 4:6, 1:6
Zwycięzca 6. 14 czerwca 1992 Rosmalen Trawiasta Stany Zjednoczone Jonathan Stark 6:4, 7:5
Zwycięzca 7. 13 grudnia 1992 Monachium Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 6:2, 6:3, 6:2
Zwycięzca 8. 21 lutego 1993 Stuttgart Dywanowa (hala) Holandia Richard Krajicek 4:6, 7:5, 7:6(4), 3:6, 7:5
Finalista 5. 2 maja 1993 Monachium Ceglana Stany Zjednoczone Ivan Lendl 6:7(2), 3:6
Zwycięzca 9. 9 maja 1993 Hamburg Ceglana Rosja Andriej Czerkasow 6:3, 6:7(1), 7:6(7), 6:4
Zwycięzca 10. 13 czerwca 1993 Londyn (Queen's) Trawiasta Południowa Afryka Wayne Ferreira 6:3, 6:4
Finalista 6. 25 lipca 1993 Stuttgart Ceglana Szwecja Magnus Gustafsson 3:6, 4:6, 6:3, 6:4, 4:6
Zwycięzca 11. 3 października 1993 Bazylea Twarda (hala) Szwecja Stefan Edberg 6:4, 6:7(5), 6:3, 6:2
Zwycięzca 12. 31 października 1993 Sztokholm Dywanowa (hala) Chorwacja Goran Ivanišević 4:6, 7:6(6), 7:6(3), 6:2
Zwycięzca 13. 21 listopada 1993 Frankfurt Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Pete Sampras 7:6(3), 2:6, 7:6(7), 6:2
Finalista 7. 12 grudnia 1993 Monachium Dywanowa (hala) Czechy Petr Korda 6:2, 4:6, 6:7, 6:2, 9:11
Zwycięzca 14. 27 lutego 1994 Rotterdam Dywanowa (hala) Południowa Afryka Wayne Ferreira 4:6, 6:3, 6:0
Zwycięzca 15. 1 maja 1994 Monachium Ceglana Czechy Petr Korda 6:2, 2:6, 6:3
Zwycięzca 16. 19 czerwca 1994 Halle Trawiasta Szwecja Magnus Larsson 6:4, 4:6, 6:3
Finalista 8. 11 września 1994 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 1:6, 6:7(5), 5:7
Finalista 9. 23 października 1994 Wiedeń Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Andre Agassi 6:7(4), 6:4, 2:6, 3:6
Finalista 10. 26 lutego 1995 Stuttgart Dywanowa (hala) Holandia Richard Krajicek 6:7(4), 3:6, 7:6(6), 6:1, 3:6
Finalista 11. 7 maja 1995 Monachium Ceglana Południowa Afryka Wayne Ferreira 5:7, 6:7(6)
Finalista 12. 25 czerwca 1995 Halle Trawiasta Szwajcaria Marc Rosset 6:3, 6:7(11), 6:7(8)
Zwycięzca 17. 6 sierpnia 1995 Los Angeles Twarda Szwecja Thomas Enqvist 6:7(7), 7:6(4), 6:2
Zwycięzca 18. 25 lutego 1996 Antwerpia Dywanowa (hala) Chorwacja Goran Ivanišević 6:3, 6:2, 7:6(5)
Finalista 13. 9 czerwca 1996 French Open, Paryż Ceglana Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:7(4), 5:7, 6:7(4)

Gra podwójna (10–6)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 8 października 1989 Bazylea Twarda (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Włochy Omar Camporese
Szwajcaria Claudio Mezzadri
6:3, 4:6, 6:0
Finalista 1. 4 marca 1990 Memphis Twarda (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Australia Darren Cahill
Australia Mark Kratzmann
5:7, 2:6
Zwycięzca 2. 6 maja 1990 Monachium Ceglana Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Czechosłowacja Petr Korda
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
6:1, 6:4
Finalista 2. 13 maja 1990 Hamburg Ceglana Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Hiszpania Sergi Bruguera
Stany Zjednoczone Jim Courier
6:7, 2:6
Zwycięzca 3. 17 czerwca 1990 Rosmalen Trawiasta Szwajcaria Jakob Hlasek Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
7:6, 6:3
Finalista 3. 26 sierpnia 1990 Long Island Twarda Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Francja Guy Forget
Szwajcaria Jakob Hlasek
6:2, 3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 21 października 1990 Wiedeń Dywanowa (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Meksyk Jorge Lozano
Stany Zjednoczone Todd Witsken
6:4, 6:4
Finalista 4. 17 lutego 1991 Filadelfia Dywanowa (hala) Niemcy Udo Riglewski Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
4:6, 4:6
Zwycięzca 5. 24 lutego 1991 Memphis Twarda (hala) Niemcy Udo Riglewski Australia John Fitzgerald
Australia Laurie Warder
7:5, 6:3
Zwycięzca 6. 26 kwietnia 1992 Monte Carlo Ceglana Niemcy Boris Becker Czechosłowacja Petr Korda
Czechosłowacja Karel Nováček
6:4, 6:4
Finalista 5. 11 maja 1992 Hamburg Ceglana Niemcy Carl-Uwe Steeb Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:4, 7:6
Finalista 6. 14 czerwca 1992 Rosmalen Trawiasta Stany Zjednoczone John McEnroe Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:4, 6:7, 6:4
Zwycięzca 7. 4 lipca 1992 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone John McEnroe Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
5:7, 7:6, 3:6, 7:6, 19:17
Zwycięzca 8. 8 sierpnia 1992 Barcelona Ceglana Niemcy Boris Becker Południowa Afryka Wayne Ferreira
Południowa Afryka Piet Norval
7:6(5), 4:6, 7:6(5), 6:3
Zwycięzca 9. 8 sierpnia 1993 Los Angeles Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Scott Davis
7:6, 7:6
Zwycięzca 10. 15 czerwca 1997 Halle Trawiasta Niemcy Karsten Braasch Południowa Afryka David Adams
Południowa Afryka Marius Barnard
7:6, 6:3

Bibliografia[edytuj]