Tomás Carbonell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomás Carbonell
Państwo  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1968
Barcelona
Wzrost 178 cm
Masa ciała 72 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1987
Zakończenie kariery 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 40 (15 kwietnia 1996)
Australian Open 2R (1990, 1993, 1997)
Roland Garros 3R (1991, 1995)
Wimbledon 3R (1989, 1995)
US Open 3R (1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 22
Najwyżej w rankingu 22 (9 października 1995)
Australian Open 2R (1994)
Roland Garros SF (1999, 2000)
Wimbledon 2R (1991, 1996, 1999, 2001)
US Open QF (1990)

Tomás Carbonell Lladó (ur. 7 sierpnia 1968 w Barcelonie) – hiszpański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, zwycięzca French Open 2001 w grze mieszanej, olimpijczyk z Atlanty (1996).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Startując w gronie juniorów w 1986 roku Hiszpan wywalczył tytuł gry podwójnej na Wimbledonie w parze z Petrem Kordą oraz na US Open wspólnie z Javierem Sánchezem.

Karierę zawodową Carbonell rozpoczął w 1987 roku, a zakończył w 2001 roku. W grze pojedynczej wygrał dwa tytuły rangi ATP World Tour oraz osiągnął dwa finały.

W grze podwójnej Hiszpan zwyciężył w dwudziestu dwóch turniejach z cyklu ATP World Tour i awansował do dziesięciu finałów.

W grze mieszanej Carbonell triumfował w 2001 roku podczas French Open w parze z Virginią Ruano Pascual. Hiszpańska para pokonała w finale 7:5, 6:3 Paolę Suárez i Jaimego Oncinsa.

W latach 1991–1996 reprezentował Hiszpanię w Pucharze Davisa. W singlu zagrał w dwóch spotkaniach, z których jedno wygrał oraz cztery mecze deblowe, z których w trzech zwyciężył.

Carbonell w 1996 zagrał w konkurencji gry podwójnej na igrzyskach olimpijskich w Atlancie, dochodząc do ćwierćfinału wspólnie z Sergim Bruguerą.

W rankingu gry pojedynczej Carbonell najwyżej był na 40. miejscu (15 kwietnia 1996), a w klasyfikacji gry podwójnej na 22. pozycji (9 października 1995).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships /
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
ATP Championship Series /
ATP International Series Gold
ATP World Series /
ATP International Series

Gra pojedyncza (2–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 9 lutego 1992 Maceió Ceglana Argentyna Christian Miniussi 7:6(12), 5:7, 6:2
Finalista 1. 12 lipca 1992 Båstad Ceglana Szwecja Magnus Gustafsson 7:5, 5:7, 4:6
Finalista 2. 19 czerwca 1994 Sankt Pölten Ceglana Austria Thomas Muster 6:4, 2:6, 4:6
Zwycięzca 2. 31 marca 1996 Casablanca Ceglana Austria Gilbert Schaller 7:5, 1:6, 6:2

Gra podwójna (22–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 16 listopada 1987 São Paulo Twarda Hiszpania Sergio Casal Izrael Gilad Blum
Hiszpania Javier Sánchez
3:6, 7:6, 4:6
Zwycięzca 1. 22 listopada 1987 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Sergio Casal Stany Zjednoczone Jay Berger
Argentyna Horacio de la Peña
walkower
Zwycięzca 2. 17 września 1989 Madryt Ceglana Hiszpania Carlos Costa Hiszpania Francisco Clavet
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
7:5, 6:3
Zwycięzca 3. 1 października 1989 Bordeaux Ceglana Peru Carlos di Laura Meksyk Agustín Moreno
Peru Jaime Yzaga
6:4, 6:3
Zwycięzca 4. 24 czerwca 1990 Genua Ceglana Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Włochy Cristiano Caratti
Włochy Federico Mordegan
7:6, 7:6
Zwycięzca 5. 16 października 1990 Bordeaux Ceglana Belgia Libor Pimek Iran Mansur Bahrami
Francja Yannick Noah
6:3, 6:7, 6:2
Finalista 2. 11 listopada 1990 Itaparica Twarda Hiszpania Marcos Aurelio Górriz Brazylia Mauro Menezes
Brazylia Fernando Roese
6:7, 5:7
Zwycięzca 6. 4 sierpnia 1991 Kitzbühel Ceglana Hiszpania Francisco Roig Peru Pablo Arraya
Ukraina Dmitrij Polakow
6:7, 6:2, 6:4
Zwycięzca 7. 12 lipca 1992 Båstad Ceglana Argentyna Christian Miniussi Szwecja Christian Bergström
Szwecja Magnus Gustafsson
6:4, 7:5
Zwycięzca 8. 11 października 1992 Ateny Ceglana Hiszpania Francisco Roig Urugwaj Marcelo Filippini
Holandia Mark Koevermans
6:3, 6:4
Zwycięzca 9. 2 maja 1993 Madryt Ceglana Hiszpania Carlos Costa Stany Zjednoczone Luke Jensen
Stany Zjednoczone Scott Melville
7:6, 6:2
Zwycięzca 10. 13 czerwca 1993 Florencja Ceglana Belgia Libor Pimek Holandia Mark Koevermans
Stany Zjednoczone Greg Van Emburgh
7:6, 2:6, 6:1
Zwycięzca 11. 14 listopada 1993 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Carlos Costa Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:4, 6:4
Finalista 3. 30 października 1994 Santiago Ceglana Hiszpania Francisco Roig Czechy Karel Nováček
Szwecja Mats Wilander
6:4, 6:7, 6:7
Finalista 4. 13 listopada 1994 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Francisco Roig Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 2:6
Finalista 5. 12 lutego 1995 Dubaj Twarda Hiszpania Francisco Roig Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
2:6, 6:4, 3:6
Finalista 6. 5 marca 1995 Rotterdam Dywanowa (hala) Hiszpania Francisco Roig Czechy Martin Damm
Szwecja Anders Järryd
3:6, 2:6
Zwycięzca 12. 26 marca 1995 Casablanca Ceglana Hiszpania Francisco Roig Portugalia Emanuel Couto
Portugalia João Cunha e Silva
6:4, 6:1
Zwycięzca 13. 18 czerwca 1995 Porto Ceglana Hiszpania Francisco Roig Hiszpania Jordi Arrese
Hiszpania Àlex Corretja
6:3, 7:6
Zwycięzca 14. 23 lipca 1995 Stuttgart Ceglana Hiszpania Francisco Roig Południowa Afryka Ellis Ferreira
Holandia Jan Siemerink
3:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 15. 8 października 1995 Walencja Ceglana Hiszpania Francisco Roig Holandia Tom Kempers
Stany Zjednoczone Jack Waite
7:5, 6:3
Finalista 7. 31 marca 1996 Casablanca Ceglana Hiszpania Francisco Roig Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:7, 3:6
Zwycięzca 16. 14 kwietnia 1996 Estoril Ceglana Hiszpania Francisco Roig Holandia Tom Nijssen
Stany Zjednoczone Greg Van Emburgh
6:3, 6:2
Finalista 8. 22 lipca 1996 Stuttgart Ceglana Hiszpania Francisco Roig Belgia Libor Pimek
Południowa Afryka Byron Talbot
2:6, 7:5, 4:6
Finalista 9. 22 lutego 1998 Antwerpia Twarda Hiszpania Francisco Roig Południowa Afryka Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
5:7, 6:3, 2:6
Finalista 10. 25 października 1998 Lyon Dywanowa (hala) Hiszpania Francisco Roig Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
2:6, 2:6
Zwycięzca 17. 11 kwietnia 1999 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Donald Johnson Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:3, 2:6, 6:1
Zwycięzca 18. 19 września 1999 Majorka Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Hiszpania Alberto Berasategui
Hiszpania Francisco Roig
6:1, 6:4
Zwycięzca 19. 1 października 2000 Palermo Ceglana Argentyna Martín García Argentyna Pablo Albano
Niemcy Marc-Kevin Goellner
walkower
Zwycięzca 20. 18 lutego 2001 Viña del Mar Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Argentyna Mariano Hood
Argentyna Sebastián Prieto
6:4, 2:6, 6:3
Zwycięzca 21. 25 lutego 2001 Buenos Aires Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Argentyna Mariano Hood
Argentyna Sebastián Prieto
5:7, 7:5, 7:6(5)
Zwycięzca 22. 30 września 2001 Palermo Ceglana Argentyna Daniel Orsanic Włochy Enzo Artoni
Hiszpania Emilio Benfele Álvarez
6:2, 2:6, 6:2

Gra mieszana (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 9 czerwca 2001 French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Virginia Ruano Pascual Argentyna Paola Suárez
Brazylia Jaime Oncins
7:5, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]