Kazimierz Pac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Pac
Ilustracja
Herb Kazimierz Pac
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data śmierci 1695
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 14 stycznia 1664[1]
Sakra biskupia 15 czerwca 1664
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 15 czerwca 1664
Konsekrator Jerzy Białłozor
Współkonsekratorzy Aleksander Krzysztof Chodkiewicz
Gothard Jan Tyzenhauz
Gabriel Kolenda

Kazimierz Pac herbu Gozdawa (zm. 1695) – biskup żmudzki od 3 października 1667[2] i smoleński od 1664, kanonik wileński od 1657.

Był synem Piotra Paca, młodszym bratem hetmana wielkiego litewskiego Michała Kazimierza Paca. Studiował w Wilnie, już wówczas zdecydował się poświęcić karierze duchownej. W 1643 objął probostwo słonimskie, w 1650 otrzymał stanowisko sekretarza królewskiego, w 1654 przeniesiony ze Słonimia na stanowiska proboszcza białostockiego i kustosza piltyńskiego. Wkrótce, w czasie wojny polsko-rosyjskiej trafił do rosyjskiej niewoli, z której wyszedł dopiero w 1662. Zaraz po powrocie otrzymał probostwo wileńskie i gieraniońskie, a także został mianowany biskupem smoleńskim. W 1666 nominowany biskupem żmudzkim, który to urząd objął w roku następnym. Aktywnie uczestniczył w życiu publicznym, biorąc udział w sejmach i pełniąc różne funkcje doraźne (m.in. kilkakrotnie był komisarzem do spraw zapłaty zaległego żołdu wojsku). Kilkakrotnie był kandydatem na stanowisko biskupa wileńskiego, ale nie zdołał otrzymać tego stanowiska pozbawiony poparcia swych potężnych krewnych po śmierci brata Michała Kazimierza i kuzyna Krzysztofa Zygmunta.

Po abdykacji Jana II Kazimierza w 1668 roku, popierał do polskiej korony kandydaturę carewicza Fiodora. [3] Był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 roku z Księstwa Żmudzkiego[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. IV, Monasteri 1935, s. 318. (łac.)
  2. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. IV, Monasteri 1935, s. 304. (łac.)
  3. Wacław Uruszczak, Fakcje senatorskie w sierpniu 1668 roku, w: Parlament, prawo, ludzie, studia ofiarowane profesorowi Juliuszowi Bardachowi w sześćiesięciolecie pracy twórczej, Warszawa 1996, s. 315.
  4. Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, [b.n.s.]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]