Michał Jan Zienkowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Jan Zienkowicz
Michał Jan Zienkowicz
Herb Michał Jan Zienkowicz
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data i miejsce urodzenia 1670
koło Drohiczyna
Data śmierci 23 stycznia 1762
Biskup wileński
Okres sprawowania 1730-1762
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 27 czerwca 1718[2],
2 października 1730[3]
Sakra biskupia 6 grudnia 1718[1]
Odznaczenia
Order Orła Białego

Michał Jan Zienkowicz herbu Siekierz (ur. 1670 koło Drohiczyna[4], zm. 23 stycznia 1762[2][3]) – biskup wileński, duchowny pisarz wielki litewski w 1724 roku[5].

Był kanonikiem wileńskim i archidiakonem żmudzkim. Na przełomie 1717/1718 roku został biskupem tytularnym Juliopolis[6] i sufraganem żmudzkim. W 1730 roku został biskupem wileńskim. Należał do stronników Stanisława Leszczyńskiego. W czasie elekcji 1733 roku jako deputat litewski podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego[7].

W 1736 odznaczony Orderem Orła Białego[8].

U schyłku życia należał do stronników Czartoryskich i Massalskich na Litwie[9].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof R. Prokop, Sakry i suksceja święceń biskupich pasterzy Kościoła wileńskiego z drugiej oraz trzeciej tercji XVIII stulecia, Rocznik Teologii Katolickiej t. V, Białystok 2006, ISSN 1644-8855, s. 239.
  2. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 231. (łac.)
  3. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 442. (łac.)
  4. Encyklopedyja powszechna, t. XXVIII, Warszawa 1868, s. 610.
  5. Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy”. Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 254.
  6. Prokop, 2006, s. 237.
  7. Actum in Curia Regia Varsaviensi 1733 sub tempus moderni interregni, feria tertia in crastino festi S. Matthaei Apostoli et Evangelistae anno Domini 1733, s. 44.
  8. Marta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 166.
  9. T. Szwaciński, Walka "Familii" o koadiutorię wileńską: 1754-1757 [w:] W cieniu wojen i rozbiorów. Studia z dziejów Rzeczypospolitej XVIII i początków XIX wieku, red. U. Kosińska, D. Dukwicz, A. Danilczyk, Warszawa 2014, s. 201.