Kolekta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kolekta (łac. collecta – składka, zbiór) – modlitwa w liturgii kościołów chrześcijańskich, odmawiana przed pierwszym czytaniem w czasie mszy świętej/nabożeństwa i zamykająca obrzędy wstępne.

W Kościele rzymskokatolickim, po skończeniu hymnu (Chwała na wysokości Bogu) lub – w dzień powszedni – aktu pokuty, kapłan ze złożonymi rękami mówi „Módlmy się”. Wszyscy razem z kapłanem modlą się przez pewien czas w milczeniu. Potem kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę (na słowa „Przez naszego Pana...” składa ręce). Po jej ukończeniu lud odpowiada: „Amen”[1].

Kolektą nazywa się też ofiarę pieniężną, zbieraną podczas mszy/nabożeństwa na określone cele.

Budowa tekstu[edytuj | edytuj kod]

W skład kolekty wchodzą:

  1. Anakleza – wstęp, odniesienie się do Boga
  2. Anamneza – wspomnienie wielkich tajemnic dokonań Boga
  3. Epikleza – prośba skierowana do Boga o potrzebne dary
  4. Konkluzja – skierowanie kolekty do Boga w formie trynitarnej (zazwyczaj skierowana do Boga Ojca, przez pośrednictwo Jezusa Chrystusa, w jedności Ducha Świętego).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pascha.org.pl. pascha.org.pl. [dostęp 2017-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-18)].