Błogosławieństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Błogosławieństwo – w Biblii oznacza życzenie lub powinszowanie z powodu otrzymanych darów, cnót czy korzystnej sytuacji. Najbardziej znanymi błogosławieństwami są te ogłoszone przez Jezusa, z których osiem odnotował św. Mateusz (Mt 5,3n), a cztery św. Łukasz (Łk 6,20n). Wiążą się one głównie z proroctwami mesjańskimi. Po błogosławieństwach u św. Łukasza następuje lista czterech gróźb. Nie odnosi się on do cnót czy zachowań, ale do sytuacji. Mateusz natomiast obejmuje Jezusowym błogosławieństwem głównie postawy religijne.

Terminem błogosławieństwo końcowe (lub skrótowo: błogosławieństwo; łac. Benedicto) określa się błogosławieństwo udzielane przez celebransa na koniec mszy świętej (przed rozesłaniem w formie zwyczajnej, a po -- w formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego).

nadzwyczajna forma rytu rzymskiego zwyczajna forma rytu rzymskiego
Dominus vobiscum. Dominus vobiscum. Pan z wami.
Et cum spiritu tuo. Et cum spiritu tuo. I z duchem twoim.
Ite, missa est.
Deo gratias.
Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium servitutis meae: et praesta, ut sacrificium quod oculis tuae maiestatis indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique, et omnibus pro quibus illud obtuli, sit te miserante propitiabile. Per Christum Dominum nostrum. Amen.
Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (†), et Spiritus Sanctus. Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (†), et Spiritus Sanctus. Niech was błogosławi wszechmogący Bóg, Ojciec i Syn (†), i Duch Święty.
Amen. Amen. Amen.
Ite, missa est. Idźcie, Ofiara spełniona.
Deo gratias. Bogu niech będą dzięki.



Po słowach Niech was błogosławi Bóg wszechmogący... (Benedicat vos omnipotens Deus...) biskup czyni nad wiernymi trzy znaki krzyża - przy wypowiadaniu imienia każdej z trzech Osób Boskich. Prezbiter czyni tylko jeden znak krzyża (jak zaznaczono w ww. tabeli).

W czasie uroczystych mszy św. sprawowanych przez biskupa (lub kilku biskupów) może być udzielone błogosławieństwo pontyfikalne, zawierające inną formułę błogosławieństwa i odpowiedzi ludu. Po mszy prymicyjnej prymicjant udziela błogosławieństwa prymicyjnego (wypowiadając wpierw ogólną formułę błogosławieństwa, a potem indywidualnie nakładając dłonie na głowę).

Na zakończenie niektórych nabożeństw (np. nabożeństwa różańcowego) udzielane jest błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Również po nim wierni powinni uczynić znak krzyża świętego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]