Krzysztof Karasek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Karasek z Marianem Grześczakiem, Warszawa 16 października 2006

Krzysztof Karasek (ur. 19 lutego 1937 w Warszawie) – polski poeta, eseista oraz krytyk literacki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Jako poeta debiutował w 1966 na łamach miesięcznika „Poezja”. W latach 1967–1971 był członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma „Orientacje”. W latach 1972–1978 pracował w miesięczniku „Nowy Wyraz”, zaś w latach 1983–1993 w miesięczniku „Literatura”. Uważany za jednego z wybitniejszych poetów „pokolenia Nowej Fali”[1]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2008 został odznaczony przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2].

Krzysztof Karasek
Ilustracja
Krzysztof Karasek
Warszawa, 16 października 2006
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1937
Warszawa
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła
  • Godzina jastrzębi
  • Drozd i inne wiersze
  • Prywatna historia ludzkości
  • Gondwana i inne wiersze
  • Gry Weneckie
  • Autostrady i konie „Wiatrołomy"
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Laureat Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego – Orfeusz w 2012 r.[3] oraz zwycięzca VII Międzynarodowego Festivalu EXIT w Nowym Sadzie w 2012 r. Obie nagrody uhonorowane za tom Wiatrołomy wydany w 2011 r.

Laureat Nagrody Literackiej m.st. Warszawy za tom Dziennik Rozbitka.

W 2008 r. otrzymał nagrodę literacką im. Władysława Reymonta[4].

W 2013 nominowany do Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej za tom Dziennik rozbitka[5]. W 2014 finalista Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego – Orfeusz za tom Słoneczna balia dzieciństwa[6].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezje[edytuj | edytuj kod]

  • Godzina jastrzębi (1970)
  • Drozd i inne wiersze (1972)
  • Prywatna historia ludzkości (1979)
  • Trzy poematy (1982)
  • Sceny Grottgera i inne wiersze (1984)
  • Świerszcze (1987)
  • Lekcja biologii i inne wiersze (1990)
  • Poeta nie spóźnia się na poemat (1991)
  • Czerwone jabłuszko (1994)
  • święty związek(1997)
  • Dziennik rozbitka (2000)
  • Musi umrzeć, co ma ożyć w pieśni : kronika (2000)
  • Maski (2002)
  • Dziennik rozbitka II (2004)
  • Gondwana i inne wiersze, Wydawnictwo Iskry (2006)
  • Gry Weneckie (2007)
  • Autostrady i konie (2008)
  • Flary (2009)
  • Ody (2009)
  • Lofty i inne wiersze (2010)
  • Wiatrołomy (2011)
  • Dziennik rozbitka (Mikołów 2012)
  • Słoneczna balia dzieciństwa (Mikołów 2013)
  • Wiedza radosna (Mikołów 2015)
  • Przyszedł człowiek żeby chłostać morze (Mikołów 2017)[7]

Wybory wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • Poezje (1974)
  • Wiersze i poematy (1982)
  • Prywatna historia ludzkości (1986)
  • Poezje wybrane (1986)
  • Poezje (1994)
  • Święty związek (2008)

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Wiosna i demony: powieść (1980)
  • Poezja i jej sobowtór: eseje (1986)
  • Autopsychografia: eseje (1993)
  • Wędrówka ikony przez krajobrazy i ludzi: wykład (2002)

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Drzewucki, Charakter pisma, Kraków-Warszawa: Instytut Książki - Twórczość, 2015, ISBN 978-83-61005-24-7.
  2. Medale i wyróżnienia dla ludzi książki. wydawca.com.pl, 8 września 2008. [dostęp 3 września 2011].
  3. Super User: Orfeusz - Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego – laureat. www.orfeusz-nagroda.pl. [dostęp 2015-07-04].
  4. Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994-2009. [dostęp 2013-09-13].
  5. Nominowani do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej
  6. Orfeusz – Nagroda Poetycka im. K.I. Gałczyńskiego – finaliści. www.orfeusz-nagroda.pl. [dostęp 2015-07-05].
  7. Janusz Drzewucki, Każdy wiersz powstaje na skraju przepaści [dostęp 2018-02-05] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
  • „Topos” 4–5/2003 – numer mononograficzny pisma poświęcony Krzysztofowi Karaskowi
  • Janusz Drzewucki: Krzysztof Karasek, rzecz jasna, w książce Charakter pisma. Szkice o polskiej poezji współczesnej. Instytut Książki, Warszawa 2015. ​ISBN 978-83-61005-24-7