N’Golo Kanté

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
N’Golo Kanté
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko N’Golo Kanté[1]
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1991
Paryż
Wzrost 169 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Chelsea
Numer w klubie 7
Kariera juniorska
Lata Klub
2001–2010 Suresnes
2010–2012 US Boulogne
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2013 US Boulogne 38 (3)
2013–2015 SM Caen 75 (4)
2015–2016 Leicester City 37 (1)
2016– Chelsea 73 (3)
W sumie: 223 (11)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2016–  Francja 37 (1)
  1. Aktualne na: 2 września 2018.
  2. Aktualne na: 22 marca 2019.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsce Rosja 2018 piłka nożna
Mistrzostwa Europy
II miejsce Francja 2016 piłka nożna

N’Golo Kanté (ur. 29 marca 1991 w Paryżu) – francuski piłkarz malijskiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Chelsea oraz w reprezentacji Francji. Wychowanek US Boulogne, w swojej karierze grał także w takich zespołach, jak SM Caen oraz Leicester City. Od 2016 roku jest reprezentantem Francji. Wystąpił na Mistrzostwach Europy 2016, gdzie wraz z reprezentacją zajął drugie miejsce.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rodzice Kanté wyemigrowali do Francji z Mali w 1980 roku. Dorastał w małej miejscowości w Rueil-Malmaison w podparyskim departamencie Hauts-de-Seine[2]. Paul Fletcher – jeden z dziennikarzy BBC Sport, powiedział, że dla Kanté "pieniądze nie są najważniejsze i nie interesuje się tym ile zarabia"[2].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Boulogne[edytuj | edytuj kod]

Kante urodził się w Paryżu i w wieku ośmiu lat rozpoczął karierę w JS Suresnes, klubie który pochodził z zachodniej części stolicy[2]. W 2010 roku wstąpił do młodzieżowej drużyny US Boulogne. 18 maja 2012 roku zadebiutował w ostatniej kolejce sezonu Ligue 2, wchodząc na boisko z ławki rezerwowych. 10 sierpnia 2012 roku zdobył pierwszą bramkę w seniorskiej piłce.

Caen[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku dołączył do drużyny grającej w Ligue 2 SM Caen. Rozegrał wszystkie 38 meczów w swoim pierwszym sezonie, a jako że jego drużyna zajęła trzecie miejsce w Ligue 2 uzyskali awans do Ligue 1. W swoim drugim meczu 9 sierpnia zdobył pierwszą bramkę przeciwko Laval.

Wyjazd do Anglii – Leicester City[edytuj | edytuj kod]

Kanté został sprowadzony przez Steve'a Walsha do klubu występującego w Premier LeagueLeicester City[3]. W dniu 3 sierpnia 2015 roku dołączył do Leicester, podpisując czteroletni kontrakt. Transfer wyniósł wyniósł 8 milionów euro (5,6 milionów funtów)[4][5] . Zadebiutował pięć dni później, zastępując Vard'yego w ostatnich ośmiu minutach w zwycięskim starciu z Sunderlandem 4-2. 7 listopada zdobył pierwszą bramkę w Premier League w meczu przeciwko Watford, przyczyniając się do zwycięstwa 2-1[6].

Zdobył wiele pochwał i wielu pochlebstw za konsekwentnie imponujące widowiska dla Leicester i był powszechnie uznawany za główny czynnik w doskonałej formie klubu, gdy wygrali mistrzostwo Premier League, konsekwentnie wykonując dużą liczbę ataków i skutecznych interwencji w obronie[7][8]. W kwietniu był jednym z czterech piłkarzy Leicester, którzy znaleźli się w drużynie PFA Premier League[9]. Pod koniec sezonu Kanté udało się zanotować 175 odbiorów (31 więcej niż jakikolwiek inny gracz) i zaliczyć 157 skutecznych interwencji (15 więcej niż jakikolwiek inny gracz), uzupełniając statystyki obronne pod koniec sezonu 2015-16[10].

Kanté był jednym z kluczowych członków zespołu, który opuścił klub latem 2016 roku. Jego odejście było głównym czynnikiem w ostrym spadku formy Leicester w sezonie 2016/2017, ponieważ klub nie był w stanie znaleźć równie dobrego pomocnika, który byłby w stanie go zastąpić[11].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

16 lipca 2016 roku Kanté dołączył do Chelsea za kwotę 32 mln funtów[12]. Podpisał 5-letnią umowę i otrzymał numer 7 na koszulce[13]. 16 sierpnia zadebiutował przeciwko West Hamowi United, pomagając drużynie odnieść zwycięstwo 2-1[14]. 23 października zdobył pierwszą bramkę dla The Blues w wygranym 4-0 meczu z Manchesterem United[15]. 13 marca strzelił drugą bramkę, tym razem w ćwierćfinale Pucharu Anglii, gdzie rywalem także były Czerwone Diabły[16][17]. 20 kwietnia znalazł się w jedenastce sezonu Premier League po raz drugi z rzędu. Ponadto został graczem roku w Anglii, a także najlepszym piłkarzem sezonu Premier League. Wraz z Chelsea sięgnął po tytuł mistrzowski[18], oraz zagrał w finale Pucharu Anglii. W październiku 2017 roku Kanté znalazł się w gronie piłkarzy mianowanych do Złotej Piłki[19].

Styl gry i pozycja na boisku[edytuj | edytuj kod]

Kante gra na pozycji defensywnego pomocnika, choć może grać ustawiony nieco wyżej. Wykonuje dużo wślizgów i często odbiera piłkę rywalom, zażegnując niebezpieczeństwo pod własną bramką[20]. Na początku swojej kariery francuska gazeta La Voix du Nord porównała Kanté do Claude Makélélé, ze względu na podobny styl gry i roli w środku pola. Kanté stwierdził, że od samego początku kariery wzoruje się na Lassanie Diarze. W lutym 2017 roku Makelele dodał, że Kante chcąc być jednym z najlepszych piłkarzy musi zdobyć umiejętności przywódcze na boisku[21]. W kwietniu 2016 roku były menedżer Manchesteru United – Sir Alex Ferguson stwierdził, że Kanté jest najlepszym zawodnikiem w lidze[22].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Leicester

  • Mistrzostwo Anglii: 2015/2016

Chelsea

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Drużyna roku Premier League: 2015/2016, 2016/2017[23][24]
  • Drużyna roku wg ESM: 2015/2016, 2016/2017
  • Gracz sezonu wg piłkarzy: 2016/2017
  • Gracz roku wg FWA: 2016/2017
  • Piłkarz roku w Chelsea wg zawodników: 2016/2017
  • Piłkarz roku FIFA: 2017 – 9. miejsce
  • FIFPro World XI: druga drużyna 2017
  • FIFPro World XI: trzecia drużyna 2017
  • Gracz roku w Londynie: 2017
  • 11. miejsce w plebiscycie "Złota Piłka" na najlepszego piłkarza świata: 2018[25]

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 31 stycznia 2018)

Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
US Boulogne 2011/12 Ligue 2 1 0 0 0 0 0 1 0
2012/13 Championnat National 37 3 2 1 0 0 39 4
SM Caen 2013/14 Ligue 2 38 2 4 1 1 0 43 3
2014/15 Ligue 1 37 2 1 1 1 0 39 3
Leicester City 2015/16 Premier League 37 1 1 0 2 0 40 1
Chelsea 2016/17 Premier League 35 1 5 1 1 0 41 2
2017/18 Premier League 22 1 2 0 2 0 4 0 31 1
Ogólnie w karierze 207 10 15 4 7 0 4 0 234 14

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 7 października 2017)

Francja
Rok Mecze Gole
2016 13 1
2017 7 0
Ogólnie 20 1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Squads for 2016/17 Premier League confirmed. Premier League, 1 września 2016. [dostęp 11 września 2016].
  2. a b c Paul Fletcher: N'Golo Kante: How can Premier League clubs create next star?. BBC Sport, 29 marzec 2017. [dostęp 1 kwietnia 2017].
  3. John Percy: Arsenal raid Leicester for highly-rated scout who helped sign Riyad Mahrez and N'Golo Kante. The Daily Telegraph, 17 styczeń 2016. [dostęp 26 kwietnia 2016].
  4. Leicester City: N'Golo Kante signs from Caen. BBC Sport. [dostęp 3 sierpnia 2015].
  5. Leicester sign N'Golo Kante from Caen but Charles Aranguiz not keen. ESPN FC, 3 sierpień 2015. [dostęp 3 sierpnia 2015].
  6. Leicester City: Leicester beat Watford. BBC Sport. [dostęp 7 listopad 2015].
  7. Jamie Carragher: Leicester's N'Golo Kante has impressed me more than Arsenal's Petr Cech. Daily Express, 1 styczeń 2016.
  8. Shamoon Hafez: Leicester 3–0 Stoke (ang.). BBC Sport, 23 stycznia 2016. [dostęp 25 styczeń 2016].
  9. PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team (ang.). BBC Sport, 21 kwietnia 2016. [dostęp 21 kwietnia 2016].
  10. Premier League 2015-16: The season that defied expectations – BBC Sport, www.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-19] (ang.).
  11. Leicester City: What has changed at the Premier League champions? (ang.). BBC Sport, 9 luty 2017. [dostęp 11 luty 2017].
  12. Kante Signs. Chelsea FC, 16 lipiec 2016. [dostęp 16 lipca 2016].
  13. Jack Rathborn: Chelsea have revealed N'Golo Kante's squad number. 25 lipca 2016. [dostęp 28 lipiec 2016].
  14. Chelsea 2–1 West Ham: Costa's late strike earns Conte's first Premier League win. BBC Sport, 15 sierpnia 2016.
  15. Chelsea 4–0 Manchester United. BBC Sport, 23 października 2016.
  16. Kante Fires as Chelsea Sends United Packing. Bein Sports, 14 marzec 2017.
  17. Chelsea 1 Manchester United 0. BBC, 13 marzec 2017.
  18. N’Golo Kanté’s relentless drive takes him to historic title double. The Guardian, 14 maj 2017.
  19. Kanté in the running for Ballon D'or. Chelsea FC Official News, 9 października 2017.
  20. Rafał Stec: N'golo Kante, piłkarz większy niż boisko (pol.). wyborcza.pl.
  21. N'Golo Kante isn't 'an exceptional player' yet – Claude Makelele. ESPN FC, 28 luty 2017. [dostęp 14 marzec 2017].
  22. Why N'Golo Kante is the best midfielder in the Premier League. Daily Telegraph, 8 kwietnia 2016.
  23. PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team. BBC Sport. [dostęp 21 kwietnia 2016].
  24. PFA teams of the year: Chelsea and Tottenham dominate Premier League XI. BBC Sport. [dostęp 20 kwietnia 2017].
  25. Niespodzianki nie było. Złota Piłka dla Modricia!. pilkanozna.pl. [dostęp 4 grudnia 2018].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]