N’Golo Kanté

N’Golo Kanté
Pełne imię i nazwisko	N’Golo Kanté
Data i miejsce urodzenia	29 marca 1991 ; Paryż
Wzrost	168 cm
Pozycja	pomocnik
	Informacje klubowe
Klub	Fenerbahçe SK
Numer w klubie	17
Kariera juniorska
Lata	Klub
2001–2010	Suresnes
2010–2012	Boulogne
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
	↑ Aktualne na: 7 marca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ; ↑ Aktualne na: 7 marca 2026. ;
Dorobek medalowy
	Mistrzostwa świata
	Mistrzostwa Europy
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

N’Golo Kanté (ur. 29 marca 1991 w Paryżu) – francuski piłkarz malijskiego pochodzenia, występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Francji. Złoty medalista Mistrzostw Świata 2018. Srebrny medalista Mistrzostw Europy 2016. Półfinalista Mistrzostw Europy 2024. Uczestnik Mistrzostw Europy 2020.

Wychowanek US Boulogne, w swojej karierze grał także w takich zespołach jak SM Caen, Leicester City oraz Chelsea.

Życie prywatne

Rodzice Kanté wyemigrowali do Francji z Mali w 1980 roku. Dorastał w małej miejscowości w Rueil-Malmaison w podparyskim departamencie Hauts-de-Seine^[2]. Paul Fletcher – jeden z dziennikarzy BBC Sport, powiedział, że dla Kanté „pieniądze nie są najważniejsze i nie interesuje się tym ile zarabia”^[2].

Kariera klubowa

Boulogne

Kante urodził się w Paryżu i w wieku ośmiu lat rozpoczął karierę w JS Suresnes, klubie który pochodził z zachodniej części stolicy^[2]. W 2010 roku wstąpił do młodzieżowej drużyny US Boulogne. 18 maja 2012 zadebiutował w ostatniej kolejce sezonu Ligue 2, wchodząc na boisko z ławki rezerwowych. 10 sierpnia 2012 zdobył pierwszą bramkę w seniorskiej piłce.

Caen

W 2013 roku dołączył do drużyny grającej w Ligue 2 SM Caen. Rozegrał wszystkie 38 meczów w swoim pierwszym sezonie, a jako że jego drużyna zajęła trzecie miejsce w Ligue 2 uzyskali awans do Ligue 1. W swoim drugim meczu 9 sierpnia zdobył pierwszą bramkę przeciwko Laval.

Wyjazd do Anglii – Leicester City

Kanté został sprowadzony przez Steve’a Walsha do klubu występującego w Premier League – Leicester City^[3]. W dniu 3 sierpnia 2015 dołączył do Leicester, podpisując czteroletni kontrakt. Transfer wyniósł 8 milionów euro (5,6 miliona funtów)^[4]^[5]. Zadebiutował pięć dni później, zastępując Vardy’ego w ostatnich ośmiu minutach w zwycięskim starciu z Sunderlandem 4-2. 7 listopada zdobył pierwszą bramkę w Premier League w meczu przeciwko Watford, przyczyniając się do zwycięstwa 2-1^[6].

Zdobył wiele pochwał i wielu pochlebstw za konsekwentnie imponujące widowiska dla Leicester i był powszechnie uznawany za główny czynnik w doskonałej formie klubu, gdy wygrali mistrzostwo Premier League, konsekwentnie wykonując dużą liczbę ataków i skutecznych interwencji w obronie^[7]^[8]. W kwietniu był jednym z czterech piłkarzy Leicester, którzy znaleźli się w drużynie PFA Premier League^[9]. Pod koniec sezonu Kanté udało się zanotować 175 odbiorów (31 więcej niż jakikolwiek inny gracz) i zaliczyć 157 skutecznych interwencji (15 więcej niż jakikolwiek inny gracz), uzupełniając statystyki obronne pod koniec sezonu 2015-16^[10].

Kanté był jednym z kluczowych członków zespołu, który opuścił klub latem 2016 roku. Jego odejście było głównym czynnikiem w ostrym spadku formy Leicester w sezonie 2016/2017, ponieważ klub nie był w stanie znaleźć równie dobrego pomocnika, który byłby w stanie go zastąpić^[11].

Chelsea

16 lipca 2016 Kanté dołączył do Chelsea za kwotę 32 mln funtów^[12]. Podpisał 5-letnią umowę i otrzymał numer 7 na koszulce^[13]. 16 sierpnia zadebiutował przeciwko West Hamowi United, pomagając drużynie odnieść zwycięstwo 2-1^[14]. 23 października zdobył pierwszą bramkę dla The Blues w wygranym 4-0 meczu z Manchesterem United^[15]. 13 marca strzelił drugą bramkę, tym razem w ćwierćfinale Pucharu Anglii, gdzie rywalem także były Czerwone Diabły^[16]^[17]. 20 kwietnia znalazł się w jedenastce sezonu Premier League po raz drugi z rzędu. Ponadto został graczem roku w Anglii, a także najlepszym piłkarzem sezonu Premier League. Wraz z Chelsea sięgnął po tytuł mistrzowski^[18], oraz zagrał w finale Pucharu Anglii. W październiku 2017 roku Kanté znalazł się w gronie piłkarzy mianowanych do Złotej Piłki^[19].

Kariera reprezentacyjna

25 marca 2016 roku zadebiutował w reprezentacji Francji w wygranym 3-2 meczu towarzyskim z Holandią. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 we Francji, gdzie wywalczył z reprezentacją srebrny medal. W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2018 zagrał w 7 meczach; na samym turnieju w Rosji na którym Francuzi zdobyli złoto rozegrał 7 spotkań^[20].

Styl gry i pozycja na boisku

Kante gra na pozycji defensywnego pomocnika, choć może grać ustawiony nieco wyżej. Wykonuje dużo wślizgów i często odbiera piłkę rywalom, zażegnując niebezpieczeństwo pod własną bramką^[21]. Na początku swojej kariery francuska gazeta La Voix du Nord porównała Kanté do Claude Makélélé, ze względu na podobny styl gry i roli w środku pola. Kanté stwierdził, że od samego początku kariery wzoruje się na Lassanie Diarze. W lutym 2017 roku Makelele dodał, że Kante chcąc być jednym z najlepszych piłkarzy musi zdobyć umiejętności przywódcze na boisku^[22]. W kwietniu 2016 roku były menedżer Manchesteru United – Sir Alex Ferguson stwierdził, że Kanté jest najlepszym zawodnikiem w lidze^[23].

Statystyki kariery

Aktualne na dzień 1 lutego 2026^[24].

Klub	Sezon	Liga	Liga		Puchar kraju		Puchar Ligi		Międzynarodowe		Inne¹		Suma
Klub	Sezon	Liga	Mecze	Bramki	Mecze	Bramki	Mecze	Bramki	Mecze	Bramki	Mecze	Bramki	Mecze	Bramki
US Boulogne	2011/12	Ligue 2	1	0	0	0	0	0	–		–		1	0
	2012/13	Championnat National	37	3	2	1	0	0	–		–		39	4
	Ogólnie		38	3	2	1	0	0	0	0	0	0	40	4
SM Caen	2013/14	Ligue 2	38	2	4	1	1	0	–		–		43	3
	2014/15	Ligue 1	37	2	1	1	1	0	–		–		39	3
	Ogólnie		75	4	5	2	2	0	0	0	0	0	82	6
Leicester City	2015/16	Premier League	37	1	1	0	2	0	–		–		40	1
Chelsea	2016/17		35	1	5	1	1	0	–		–		41	2
	2017/18		34	1	5	0	2	0	6	0	1	0	48	1
	2018/19		36	4	2	0	5	1	10	0	0	0	53	5
	2019/20		22	3	1	0	0	0	4	0	1	0	28	3
	2020/21		30	0	4	0	1	0	13	0	0	0	48	0
	2021/22		26	2	3	0	4	0	6	0	3	0	42	2
	2022/23		7	0	0	0	0	0	2	0	0	0	9	0
	Ogólnie		190	11	20	1	13	1	41	0	5	0	269	13
Al-Ittihad	2023/24	Saudi Pro League	30	2	4	1	–		6	0	4	1	44	4
	2024/25		31	4	4	0	–		0	0	0	0	35	4
	2025/26		18	2	2	0	–		5	0	1	0	26	2
	Ogólnie		79	8	10	1	0	0	11	0	5	1	105	10
Ogólnie w karierze			419	27	37	5	17	1	52	0	10	1	536	34

¹(Tarcza Wspólnoty, Superpuchar Europy UEFA, Superpuchar Arabii Saudyjskiej, klubowe mistrzostwa świata)

Reprezentacyjne

Aktualne na dzień 8 lipca 2023.

Reprezentacja	Rok	Mecze	Gole
Francja	2016	13	1
	2017	7	0
	2018	16	0
	2019	3	0
	2020	5	1
	2021	7	0
	2022	2	0
Łącznie		53	2

Sukcesy

Leicester

Mistrzostwo Anglii: 2015/2016

Chelsea

Mistrzostwo Anglii: 2016/2017
Puchar Anglii: 2017/2018
Liga Mistrzów UEFA: 2020/2021^[25]
Liga Europy UEFA: 2018/2019
Superpuchar Europy UEFA: 2021
Klubowe mistrzostwo świata: 2021
Finał Pucharu Anglii: 2016/2017, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022
Finał Pucharu Ligi Angielskiej: 2018/2019

Reprezentacyjne

Indywidualne

Drużyna roku w Premier League według PFA: 2015/2016, 2016/2017^[26]^[27]
Drużyna roku według ESM: 2015/2016, 2016/2017
Gracz sezonu według piłkarzy: 2016/2017
Gracz roku w Premier League według FWA: 2016/2017
Piłkarz roku w Chelsea według zawodników: 2016/2017
FIFPro World XI: druga drużyna 2017
FIFPro World XI: trzecia drużyna 2017
Gracz roku w Londynie: 2017
Drużyna sezonu Ligi Europy UEFA: 2018/19
Pomocnik roku według ESPN: 2019
Drużyna Roku UEFA według IFFHS: 2021^[28]
Jedenastka Roku FIFA FIFPro: 2021^[29]
Jedenastka roku według L’Équipe: 2021^[30]

Odznaczenia

Chevalier Legii Honorowej – nadanie 2018^[31], wręczenie 2019^[32]^[33]

Przypisy

↑ Squads for 2016/17 Premier League confirmed. Premier League, 1 września 2016. [dostęp 2016-09-11].
↑ ^a ^b ^c Paul Fletcher: N’Golo Kante: How can Premier League clubs create next star?. BBC Sport, 29 marca 2017. [dostęp 2017-04-01].
↑ John Percy: Arsenal raid Leicester for highly-rated scout who helped sign Riyad Mahrez and N’Golo Kante. The Daily Telegraph, 17 stycznia 2016. [dostęp 2016-04-26].
↑ Leicester City: N’Golo Kante signs from Caen. BBC Sport. [dostęp 2015-08-03].
↑ Leicester sign N’Golo Kante from Caen but Charles Aranguiz not keen. ESPN FC, 3 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-03].
↑ Leicester City: Leicester beat Watford. BBC Sport. [dostęp 2015-11-07].
↑ Jamie Carragher: Leicester’s N’Golo Kante has impressed me more than Arsenal’s Petr Cech. Daily Express, 1 stycznia 2016.
↑ Shamoon Hafez: Leicester 3–0 Stoke. BBC Sport, 23 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-25]. (ang.).
↑ PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team. BBC Sport, 21 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-21]. (ang.).
↑ Premier League 2015-16: The season that defied expectations – BBC Sport [online], www.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-19] (ang.).
↑ Leicester City: What has changed at the Premier League champions?. BBC Sport, 9 lutego 2017. [dostęp 2017-02-11]. (ang.).
↑ Kante Signs. Chelsea FC, 16 lipca 2016. [dostęp 2016-07-16].
↑ Jack Rathborn: Chelsea have revealed N’Golo Kante’s squad number. 25 lipca 2016. [dostęp 2016-07-28].
↑ Chelsea 2–1 West Ham: Costa’s late strike earns Conte’s first Premier League win. BBC Sport, 15 sierpnia 2016.
↑ Chelsea 4–0 Manchester United. BBC Sport, 23 października 2016.
↑ Kante Fires as Chelsea Sends United Packing. Bein Sports, 14 marca 2017.
↑ Chelsea 1 Manchester United 0. BBC, 13 marca 2017.
↑ N’Golo Kanté’s relentless drive takes him to historic title double. The Guardian, 14 maja 2017.
↑ Kanté in the running for Ballon D’or. Chelsea FC Official News, 9 października 2017.
↑ N'Golo Kanté, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2021-04-29] .
↑ Rafał Stec: N’golo Kante, piłkarz większy niż boisko. wyborcza.pl. (pol.).
↑ N’Golo Kante isn’t ‘an exceptional player’ yet – Claude Makelele. ESPN FC, 28 lutego 2017. [dostęp 2017-03-14].
↑ Why N’Golo Kante is the best midfielder in the Premier League. Daily Telegraph, 8 kwietnia 2016.
↑ N'Golo Kanté - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-08] .
↑ Chelsea Londyn triumfatorem piłkarskiej Ligi Mistrzów! – RMF24.pl [online], www-rmf24-pl.cdn.ampproject.org [dostęp 2021-05-29] .
↑ PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team. BBC Sport. [dostęp 2016-04-21].
↑ PFA teams of the year: Chelsea and Tottenham dominate Premier League XI. BBC Sport. [dostęp 2017-04-20].
↑ IFFHS MEN’S UEFA TEAM OF THE YEAR 2021. iffhs.com, 2021-12-22. [dostęp 2021-12-22]. (ang.).
↑ Sebastian Kowalski: XI roku FIFA jest... dziwna. Lewandowski w doborowym towarzystwie. sport.pl, 2022-01-17. [dostęp 2022-01-17]. (pol.).
↑ Jakub Kłyszejko: Robert Lewandowski znalazł się w najlepszej jedenastce 2021 roku francuskiego dziennika „L’Equipe”. sport.tvp.pl, 2022-01-04. [dostęp 2022-01-04]. (pol.).
↑ Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination data. legifrance.gouv.fr, 1 stycznia 2019. [dostęp 2019-06-07]. (fr.).
↑ Antoine Griezmann et les Bleus décorés de la Légion d’honneur. lejsl.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).
↑ Twitter. Informacja na oficjalnym koncie „Equipe de France”. twitter.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-01)]. (fr.).

Linki zewnętrzne

N’Golo Kanté na oficjalnej stronie Fédération Française de Football (fr.)
N'Golo Kanté, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24] .
N. Kanté, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02] .
N’Golo Kanté w bazie Soccerbase (ang.)
N’Golo Kanté w bazie National Football Teams (ang.)

[2] Aktualne na: 7 marca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[3] Aktualne na: 7 marca 2026.

[1] Squads for 2016/17 Premier League confirmed. Premier League, 1 września 2016. [dostęp 2016-09-11].

[how-4] Paul Fletcher: N’Golo Kante: How can Premier League clubs create next star?. BBC Sport, 29 marca 2017. [dostęp 2017-04-01].

[5] John Percy: Arsenal raid Leicester for highly-rated scout who helped sign Riyad Mahrez and N’Golo Kante. The Daily Telegraph, 17 stycznia 2016. [dostęp 2016-04-26].

[6] Leicester City: N’Golo Kante signs from Caen. BBC Sport. [dostęp 2015-08-03].

[7] Leicester sign N’Golo Kante from Caen but Charles Aranguiz not keen. ESPN FC, 3 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-03].

[8] Leicester City: Leicester beat Watford. BBC Sport. [dostęp 2015-11-07].

[9] Jamie Carragher: Leicester’s N’Golo Kante has impressed me more than Arsenal’s Petr Cech. Daily Express, 1 stycznia 2016.

[10] Shamoon Hafez: Leicester 3–0 Stoke. BBC Sport, 23 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-25]. (ang.).

[11] PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team. BBC Sport, 21 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-21]. (ang.).

[12] Premier League 2015-16: The season that defied expectations – BBC Sport [online], www.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-19] (ang.).

[13] Leicester City: What has changed at the Premier League champions?. BBC Sport, 9 lutego 2017. [dostęp 2017-02-11]. (ang.).

[14] Kante Signs. Chelsea FC, 16 lipca 2016. [dostęp 2016-07-16].

[15] Jack Rathborn: Chelsea have revealed N’Golo Kante’s squad number. 25 lipca 2016. [dostęp 2016-07-28].

[16] Chelsea 2–1 West Ham: Costa’s late strike earns Conte’s first Premier League win. BBC Sport, 15 sierpnia 2016.

[17] Chelsea 4–0 Manchester United. BBC Sport, 23 października 2016.

[18] Kante Fires as Chelsea Sends United Packing. Bein Sports, 14 marca 2017.

[19] Chelsea 1 Manchester United 0. BBC, 13 marca 2017.

[20] N’Golo Kanté’s relentless drive takes him to historic title double. The Guardian, 14 maja 2017.

[21] Kanté in the running for Ballon D’or. Chelsea FC Official News, 9 października 2017.

[22] N'Golo Kanté, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2021-04-29] .

[23] Rafał Stec: N’golo Kante, piłkarz większy niż boisko. wyborcza.pl. (pol.).

[24] N’Golo Kante isn’t ‘an exceptional player’ yet – Claude Makelele. ESPN FC, 28 lutego 2017. [dostęp 2017-03-14].

[25] Why N’Golo Kante is the best midfielder in the Premier League. Daily Telegraph, 8 kwietnia 2016.

[26] N'Golo Kanté - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-08] .

[27] Chelsea Londyn triumfatorem piłkarskiej Ligi Mistrzów! – RMF24.pl [online], www-rmf24-pl.cdn.ampproject.org [dostęp 2021-05-29] .

[28] PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team. BBC Sport. [dostęp 2016-04-21].

[29] PFA teams of the year: Chelsea and Tottenham dominate Premier League XI. BBC Sport. [dostęp 2017-04-20].

[30] IFFHS MEN’S UEFA TEAM OF THE YEAR 2021. iffhs.com, 2021-12-22. [dostęp 2021-12-22]. (ang.).

[31] Sebastian Kowalski: XI roku FIFA jest... dziwna. Lewandowski w doborowym towarzystwie. sport.pl, 2022-01-17. [dostęp 2022-01-17]. (pol.).

[32] Jakub Kłyszejko: Robert Lewandowski znalazł się w najlepszej jedenastce 2021 roku francuskiego dziennika „L’Equipe”. sport.tvp.pl, 2022-01-04. [dostęp 2022-01-04]. (pol.).

[33] Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination data. legifrance.gouv.fr, 1 stycznia 2019. [dostęp 2019-06-07]. (fr.).

[34] Antoine Griezmann et les Bleus décorés de la Légion d’honneur. lejsl.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).

[35] Twitter. Informacja na oficjalnym koncie „Equipe de France”. twitter.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-01)]. (fr.).

[1]

[a]

[b]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]