Steve Mandanda
| Data i miejsce urodzenia |
28 marca 1985 | ||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
185 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||
Steve Mandanda (wym. [ˈstɛv mɑ̃dɑ̃ˈdɑ]; ur. 28 marca 1985 w Kinszasie) – francuski piłkarz kongijskiego pochodzenia występujący na pozycji bramkarza. W latach 2008–2022 reprezentant Francji. 10 września 2025 roku zakończył karierę piłkarską[1].
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]W lidze Mandanda zadebiutował w 2005 roku w barwach Le Havre AC, miał wówczas 20 lat. Pierwszą bramkę puścił dopiero w czwartym spotkaniu. W sezonie 2005/06 rozegrał w sumie 30 spotkań, zaś w kolejnym 37. 6 lipca 2007 roku pewna strona internetowa ogłosiła, że zawodnik wybrał się na testy do Aston Villi. Jednak szefowie klubu z Birmingham nie podpisali umowy z Francuzem, ponieważ nie odpowiadały im wymogi stawiane przez władze Le Havre. W 2007 roku przeszedł do Olympique Marsylia. 1 lipca 2016 roku został piłkarzem Crystal Palace. Po roku wrócił do drużyny z Marsylii.
Stade Rennes
[edytuj | edytuj kod]6 lipca 2022 roku, po odejściu z Olympique Marsylia, podpisał kontrakt z bretońskim klubem Stade Rennais FC, obowiązujący do czerwca 2024[2][3]. 8 listopada magazyn „So Foot” umieścił go w rankingu 1000 najlepszych piłkarzy francuskiej ligi, na 72. miejscu[4].
6 maja 2023 roku. Mandanda rozegrał swój 500. mecz w Ligue 1 podczas przegranego spotkania z OGC Nice (2:1)[5]. W XXI wieku lepsze wyniki osiągnęli jedynie Florent Balmont (513) i Vitorino Hilton (512)[6].
19 listopada trener Bruno Genesio został zastąpiony przez Juliena Stéphana. Ten ostatni postanowił powierzyć opaskę kapitana Mandandzie w miejsce Benjamina Bourigeauda, przy czym zarówno on, jak i Nemanja Matić zostali wyznaczeni na „kapitanów na boisku”[7]. 8 stycznia 2024 roku przedłużył kontrakt z „Rouge et Noir” o rok, czyli do czerwca 2025[8][9].
30 listopada 2024 roku rozegrał swój 550. mecz w Ligue 1 podczas spotkania z AS Saint-Étienne (5:0)[10]. 3 stycznia 2025 roku, podczas meczu z OGC Nice przegranego (2:3), rozegrał swój 100. mecz w barwach Stade Rennes FC[11].
17 maja 2025 roku rozegrał swój ostatni mecz w barwach Rennes, wchodząc w 94. minucie za Brice'a Sambę w spotkaniu z Olympique Marsylia na Stade Vélodrome i został owacyjnie pożegnany przez kibiców[12][13]. Pod koniec spotkania Leonardo Balerdi symbolicznie przekazał opaskę kapitana bramkarzowi, który pozdrowił marsylską publiczność[14].
10 września 2025 roku Mandanda ogłosił zakończenie kariery sportowej w wieku 40 lat[15][16][17]. W ekskluzywnym wywiadzie udzielonym gazecie „L'Équipe” wyjaśnił: „Potrzebowałem czasu, żeby się z tym pogodzić, bo to nie jest łatwe, ale tak, kończę karierę. (...) Przechodziłem długi okres refleksji, ponieważ otrzymywałem wiele propozycji, ale za każdym razem odmawiałem”[18]. Zainteresowanie nim wyraziły między innymi kluby Le Havre AC, FC Lorient, En avant de Guingamp, Stade Brest 29 oraz Montpellier HSC[19].
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]Steve zaliczył kilka występów w reprezentacji Francji do lat 21. W 2006 roku zaś sięgnął po Mistrzostwo Europy U-21 ze swoją reprezentacją.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Chevalier Legii Honorowej – nadanie 2018[20], wręczenie 2019[21][22]
Statystyki kariery
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]Źródło:[23]
| Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Europa | Suma | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
| Le Havre | 2005/06 | Ligue 2 | 30 | 0 | 2 | 0 | — | 32 | 0 | |
| 2006/07 | 37 | 0 | 2 | 0 | — | 38 | 0 | |||
| Łącznie | 67 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 70 | 0 | ||
| Olympique Marsylia (wyp.) | 2007/08 | Ligue 1 | 34 | 0 | 4 | 0 | 10 | 0 | 48 | 0 |
| Olympique Marsylia | 2008/09 | 38 | 0 | 3 | 0 | 14 | 0 | 55 | 0 | |
| 2009/10 | 36 | 0 | 4 | 0 | 10 | 0 | 50 | 0 | ||
| 2010/11 | 38 | 0 | 4 | 0 | 8 | 0 | 50 | 0 | ||
| 2011/12 | 38 | 0 | 5 | 0 | 9 | 0 | 52 | 0 | ||
| 2012/13 | 38 | 0 | 4 | 0 | 9 | 0 | 51 | 0 | ||
| 2013/14 | 38 | 0 | 3 | 0 | 6 | 0 | 47 | 0 | ||
| 2014/15 | 38 | 0 | 0 | 0 | — | 38 | 0 | |||
| 2015/16 | 36 | 0 | 6 | 0 | 8 | 0 | 50 | 0 | ||
| Łącznie | 334 | 0 | 33 | 0 | 74 | 0 | 441 | 0 | ||
| Crystal Palace | 2016/17 | Premier League | 9 | 0 | 1 | 0 | — | 10 | 0 | |
| Łącznie | 9 | 0 | 1 | 0 | — | 10 | 0 | |||
| Olympique Marsylia | 2017/18 | Ligue 1 | 31 | 0 | 3 | 0 | 11 | 0 | 45 | 0 |
| 2018/19 | 31 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 34 | 0 | ||
| 2019/20 | 27 | 0 | 2 | 0 | — | 29 | 0 | |||
| 2020/21 | 37 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | 44 | 0 | ||
| 2021/22 | 9 | 0 | 2 | 0 | 9 | 0 | 20 | 0 | ||
| Łącznie | 135 | 0 | 9 | 0 | 27 | 0 | 172 | 0 | ||
| Stade Rennes | 2022/23 | Ligue 1 | 34 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 | 42 | 0 |
| 2023/24 | 34 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 | 42 | 0 | ||
| 2024/25 | 18 | 0 | 0 | 0 | — | 18 | 0 | |||
| Łącznie | 86 | 0 | 2 | 0 | 14 | 0 | 102 | 0 | ||
| Łącznie w karierze | 631 | 0 | 49 | 0 | 115 | 0 | 795 | 0 | ||
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]| Reprezentacja | Rok | Występy | Gole |
|---|---|---|---|
| 2008 | 3 | 0 | |
| 2009 | 2 | 0 | |
| 2010 | 8 | 0 | |
| 2011 | 1 | 0 | |
| 2012 | 1 | 0 | |
| 2013 | 1 | 0 | |
| 2014 | 3 | 0 | |
| 2015 | 2 | 0 | |
| 2016 | 3 | 0 | |
| 2017 | 2 | 0 | |
| 2018 | 2 | 0 | |
| 2019 | 4 | 0 | |
| 2020 | 2 | 0 | |
| 2022 | 1 | 0 | |
| Ogólnie | 35 | 0 | |
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Olympique Marsylia
[edytuj | edytuj kod]- Mistrzostwo Francji: 2009/2010
- Puchar Ligi Francuskiej: 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012
- Superpuchar Francji: 2010, 2011
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Telewizja Polska S.A, Mistrz świata z 2018 roku zakończył piłkarską karierę. "Nie jest to łatwe" [online], sport.tvp.pl, 10 września 2025 [dostęp 2025-09-11].
- ↑ Steve Mandanda est Rouge et Noir ! | Stade Rennais F.C. [online], www.staderennais.com, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Transferts : Rennes officialise l'arrivée de Steve Mandanda (OM) [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Top 1000 : les meilleurs joueurs du championnat de France (80-71) [online], SOFOOT.com [dostęp 2026-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-10] (fr.).
- ↑ Steve Mandanda entre dans un cercle très fermé. | Stade Rennais F.C. [online], www.staderennais.com, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Anthony Mota, Mandanda dans un cercle très fermé [online], Sports.fr, 6 maja 2023 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Steve Mandanda est le nouveau capitaine de Rennes à la place de Benjamin Bourigeaud [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Une saison supplémentaire pour Steve Mandanda | Stade Rennais F.C. [online], www.staderennais.com, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Steve Mandanda rempile pour un an avec Rennes [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ 550 matches en Ligue 1 pour Steve Mandanda | Stade Rennais F.C. [online], www.staderennais.com, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Stade Rennais. Steve Mandanda, victime collatérale du mercato, „Ouest-France.fr”, 4 stycznia 2025 [dostęp 2026-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-26] (fr.).
- ↑ OM - Stade Rennais. Steve Mandanda célébré par le Vélodrome : « c’était un moment magique… », „Ouest-France.fr”, 17 maja 2025 [dostęp 2026-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-18] (fr.).
- ↑ OM-Rennes: "Ce n'était pas un jubilé", Steve Mandanda entretient le flou autour de son avenir [online], RMC Sport, 18 maja 2025 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Après OM-Rennes, Leonardo Balerdi cède son brassard à Steve Mandanda, ovationné par le stade Vélodrome [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ À 40 ans et après vingt ans au plus haut niveau, Steve Mandanda met fin à sa carrière [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Le gardien de but Steve Mandanda annonce la fin de sa carrière, „Le Monde”, 10 września 2025, ISSN 1950-6244 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Matthieu Margueritte, Steve Mandanda prend sa retraite ! [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 10 września 2025 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Christophe Remise, «Ce n’est pas simple, mais oui j’arrête» : champion du monde en 2018 et légende de l’OM, Steve Mandanda à la retraite [online], Le Figaro, 10 września 2025 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ À 40 ans, Steve Mandanda met un terme à sa carrière [online], SOFOOT.com, 10 września 2025 [dostęp 2026-07-28] (fr.).
- ↑ Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination data. legifrance.gouv.fr, 1 stycznia 2019. [dostęp 2019-06-07]. (fr.).
- ↑ Antoine Griezmann et les Bleus décorés de la Légion d’honneur. lejsl.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).
- ↑ Twitter. Informacja na oficjalnym koncie "Equipe de France". twitter.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).
- ↑ Steve Mandanda - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-28].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Steve Mandanda, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24].
- S. Mandanda, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02].
- Steve Mandanda w bazie National Football Teams (ang.)
- Reprezentanci Francji w piłce nożnej
- Francuzi pochodzenia kongijskiego
- Piłkarze Le Havre AC
- Piłkarze Olympique Marsylia
- Piłkarze Crystal Palace F.C.
- Piłkarze Stade Rennais
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2008
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018
- Mistrzowie Świata w Piłce Nożnej
- Ludzie urodzeni w Kinszasie
- Kawalerowie Legii Honorowej
- Urodzeni w 1985
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2022