Antoine Griezmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antoine Griezmann
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

21 marca 1991
Mâcon

Wzrost

176 cm[1]

Pozycja

napastnik

Informacje klubowe
Klub

Atlético Madryt

Numer w klubie

8

Kariera juniorska
Lata Klub
1997–1999 EC Mâcon
1999–2005 UF Mâcon
2005–2009 Real Sociedad
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2014 Real Sociedad 180 (46)
2014–2019 Atlético Madryt 180 (94)
2019–2022 FC Barcelona 74 (22)
2021–2022 Atlético Madryt (wyp.) 26 (3 )
2022– Atlético Madryt 29 (11)
W sumie: 489 (176)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010  Francja U-19 7 (3)
2011  Francja U-20 8 (1)
2010–2012  Francja U-21 11 (3)
2014–  Francja 118 (43)
W sumie: 144 (50)
  1. Aktualne na: 2 kwietnia 2023.
  2. Aktualne na: 27 marca 2023.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa świata
I miejsce Rosja 2018
II miejsce Katar 2022
Mistrzostwa Europy
II miejsce Francja 2016
Liga Narodów UEFA
złoto Włochy 2020/2021
Mistrzostwa Europy U-19
złoto Francja 2010
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Antoine Griezmann (ur. 21 marca 1991 w Mâcon) – francuski piłkarz pochodzenia niemiecko[2]-portugalskiego[3], występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie Atletico Madryt oraz w reprezentacji Francji.

Od 2014 reprezentant Francji w piłce nożnej. Złoty medalista Mistrzostw Europy U-19 2010, Mistrzostw Świata 2018 i Ligi Narodów UEFA 2020/2021, srebrny medalista Mistrzostw Europy 2016 i Mistrzostw Świata 2022. Uczestnik Mistrzostw Świata 2014, 2018 i 2022.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczął w rodzinnym mieście Mâcon. Trenował w tamtejszych klubach EC Mâcon i UF Mâcon. W 2005 podczas testów w Montpellier HSC wzbudził zainteresowanie Realu Sociedad i następnie przeniósł się do tego klubu, mającego siedzibę w San Sebastián[4]. W latach 2005–2009 grał w młodzieżowych zespołach Realu.

Real Sociedad[edytuj | edytuj kod]

Latem 2009 Griezmann awansował do kadry pierwszej drużyny Realu Sociedad, prowadzonej przez Urugwajczyka Martína Lasarte. 2 września 2009 zaliczył debiut w pierwszym zespole Realu Sociedad w meczu Pucharu Króla z Rayo Vallecano (0:2). Z kolei w Segunda División zadebiutował 6 września 2009 w zremisowanym 0:0 domowym meczu z Realem Murcia. W 2010 awansował z Realem do Primera División po tym, jak klub z San Sebastián wywalczył mistrzostwo Segunda División. W kwietniu 2010 przedłużył kontrakt z Realem do 2015, a w nim została zawarta klauzula odstępnego w wysokości 30 milionów euro[5]. W ekstraklasie hiszpańskiej swój debiut zaliczył 29 sierpnia 2010 w meczu z Villarrealem (1:0). Z kolei pierwszą bramkę w Primera División zdobył 25 października 2010 w spotkaniu z Deportivo La Coruña (3:0)[6].

Atlético Madryt[edytuj | edytuj kod]

29 lipca 2014 Griezmann przeszedł do Atlético Madryt (za 30 mln euro), podpisując z nowym klubem sześcioletni kontrakt[7][8]. Swój debiut w barwach Los Indios rozegrał 19 sierpnia w meczu o Superpuchar Hiszpanii z Realem Madryt, zmieniając Saúla Ñígueza w 57. minucie[9]. Pierwszą bramkę dla klubu strzelił 17 września w przegranym 2:3 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA przeciwko Olympiakosowi[10]. Pierwsze (i drugie) ligowe trafienie zaliczył 1 listopada w meczu przeciw Córdoba CF, wygranym 4:2[11]. Debiutancki sezon w Madrycie zakończył strzelając dla Atlético łącznie 22 gole w 37 spotkaniach. Na zamknięcie rozgrywek 2014/15 ligi hiszpańskiej, został wybrany do jedenastki sezonu, jako jedyny gracz Los Indios i jeden z trzech napastników, obok Cristiano Ronaldo i Leo Messiego[12].

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

12 lipca 2019 FC Barcelona wpłaciła 120 milionów euro klauzuli odejścia Antoine'a Griezmanna. Podpisał z klubem pięcioletni kontrakt[13].

W FC Barcelonie w lidze zadebiutował 16 sierpnia w wyjazdowym meczu 1. kolejki z Athletic Bilbao przegranym 0:1. Swojego pierwszego gola strzelił 25 sierpnia w meczu domowym na Camp Nou w 2. kolejce w 41. minucie, a pięć minut po przerwie strzelił swoją drugą bramkę w tym meczu.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Drużyny młodzieżowe[edytuj | edytuj kod]

W 2010 Griezmann został mianowany kapitanem reprezentacji Francji U-19. Zadebiutował w niej 2 marca 2010 w bezbramkowym meczu z Ukrainą[14]. W lipcu 2010 wystąpił w Mistrzostwach Europy U-19 we Francji. Jego drużyna wywalczyła tam mistrzostwo kontynentu, a Griezmann pomógł jej w tym sukcesie strzelając dwie bramki, obie w grupowym meczu z Austrią[15].

Po turnieju, we wrześniu 2010, został powołany do reprezentacji U-20 na towarzyskie spotkanie z Portugalią. Na poprzedzającym mecz treningu doznał jednak kontuzji uda, co wykluczyło go z gry[16]. Swoje pierwsze spotkanie w drużynie U-20 rozegrał dopiero 9 lutego 2011, wygrywając 2:1 przeciwko Anglii[17]. Wcześniej, w listopadzie 2010, po wyleczeniu urazu, Griezmann zadebiutował natomiast w reprezentacji Francji U-21 w przegranym 0:1 meczu z Rosją[18].

Kadra seniorska[edytuj | edytuj kod]

27 lutego 2014, po udanym sezonie 2013/2014, selekcjoner reprezentacji Francji, Didier Deschamps, powołał Griezmanna do kadry seniorskiej[19]. Zadebiutował w niej 5 marca 2014 w wygranym 2:0 meczu z Holandią[20].

Mistrzostwa Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

13 maja 2014, Griezmann został powołany do kadry Trójkolorowych na Mistrzostwa Świata w Brazylii[21]. Swoją pierwszą bramkę dla kadry seniorskiej zdobył 1 czerwca w trakcie przygotowań przed mundialem, otwierając wynik zremisowanego 1:1 meczu towarzyskiego z Paragwajem[22]. Kolejne dwa gole strzelił 8 czerwca podczas ostatniego sprawdzianu przed turniejem, w wygranym 8:0 meczu z Jamajką, wchodząc z ławki rezerwowych w drugiej połowie spotkania[23].

Jeszcze przed pierwszym meczem Trójkolorowych na mistrzostwach, kontuzji doznał skrzydłowy Franck Ribéry. Deschamps postanowił powierzyć jego zadania Griezmannowi. Francuzi rozpoczęli mistrzostwa od dwóch zwycięstw i remisu, wygrywając grupę E[24]. Wygrali również mecz 1/8 finału przeciwko Nigerii[25][26]. Les Bleus odpadli z turnieju przegrywając 0:1 mecz ćwierćfinałowy z późniejszymi triumfatorami – Niemcami[27][28].

Mistrzostwa Europy 2016[edytuj | edytuj kod]

Antoine Griezmann został również powołany na Euro 2016 rozgrywane we Francji. W fazie grupowej otworzył w 90. minucie wynik wygranego (ostatecznie 2:0) meczu z Albanią[29]. W 1/8 finału zdobył dwie bramki w spotkaniu przeciwko Irlandii, ustalając wynik na 2:1 dla Francji[29]. W ćwierćfinale Trójkolorowi mierzyli się z Islandią, wygrywając 5:2. Griezmann zdobył w tym meczu gola na 4:0, trafiając w 45. minucie[30][31]. W spotkaniu półfinałowym Les Bleus zagrali przeciwko Niemcom. W wygranym 2:0 meczu oba gole zdobył Griezmann[32][33]. W finale Euro, swoim trzecim w historii reprezentacji, Francja uległa Portugalii 0:1 po dogrywce[34][35].

Antoine Griezmann zakończył rozgrywki z sześcioma trafieniami, zdobywając koronę króla strzelców[36][37]. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem mistrzostw[38].

Mistrzostwa Świata 2018[edytuj | edytuj kod]

17 maja 2018 Griezmann został powołany do kadry Francji na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji[39]. 16 czerwca 2018 został sfaulowany w polu karnym i wykorzystał rzut karny, otwierając wynik w meczu, a ostatecznie wygranym 2:1 nad Australią w pierwszym meczu grupowym, który był pierwszą decyzją karną przyznaną na mistrzostwach świata, za pomocą systemu wideoweryfikacji[40]. 30 czerwca 2018 w meczu 1/8 finału wykorzystał rzut karny na faulu Kyliana Mbappé w wygranym 4:3 z Argentyną[41]. 6 lipca 2018 w meczu ćwierćfinałowym przeciwko Urugwaju asystował przy golu Raphaëla Varana z rzutu rożnego, a dziewiętnaście minut później sam zdobył gola ustalając wynik na 2:0 po błędzie bramkarza Urugwaju Fernando Muslery[42] i nie celebrował gola ze względu na przyjaźń z piłkarzami Urugwaju grających z nim w Atlético Madryt[43]. 10 lipca 2018 w meczu półfinałowym przeciwko Belgii dośrodkował z rzutu rożnego piłkę po której Samuel Umtiti zdobył gola uderzając głową ustalając wynik 1:0 i tym samym awansując trzeci raz w historii do finału mistrzostw świata[44]. 15 lipca 2018 w finale przeciwko Chorwacji w 18 minucie meczu dośrodkowując piłkę z rzutu wolnego Mario Mandžukić niefortunnie skierował piłkę do swojej bramki zdobywając gola samobójczego otwierając wynik[45], a w 38 minucie wykorzystał rzut karny po zagraniu ręką Ivana Perišića[46], a ostatecznie mecz zakończył się wygraną Francji 4:2 po golach Kyliana Mbappé i Paula Pogby i zdobywając drugie mistrzostwo świata[47]. Został wybrany zawodnikiem meczu finałowego[48], a także został wybrany trzecim najlepszym zawodnikiem turnieju za Luką Modriciem i Edenem Hazardem, otrzymując Brązową Piłkę[49].

Mistrzostwa Europy 2020[edytuj | edytuj kod]

W maju 2021 otrzymał powołanie na przełożone Mistrzostwa Europy 2020 z powodu epidemii COVID-19[50]. 19 czerwca 2021 w drugim meczu fazy grupowej strzelił jedynego gola na tym turnieju w zremisowanym 1:1 z Węgrami[51]. 28 czerwca 2021 w meczu 1/8 finału ze Szwajcarią został zdjęty w 88 minucie, a w jego miejsce wszedł Moussa Sissoko. Mecz zakończył się remisem 3:3 gdzie w konkursie rzutów karnych przegrali 4:5 i odpadli z turnieju[52].

Mistrzostwa Świata 2022[edytuj | edytuj kod]

9 listopada 2022 znalazł się w kadrze Francji na Mistrzostwa Świata 2022 w Katarze[53]. 14 grudnia 2022 w meczu półfinałowym został zawodnikiem meczu w wygranym 2:0 w meczu z Marokiem[54]. Wystąpił w finale z Argentyną do 71 minuty spotkania, a mecz zakończył się remisem 3:3 gdzie po dogrywce w konkursie rzutów karnych trójkolorowi przegrali 4:2 i ostatecznie zdobyli drugie wicemistrzostwo świata[55], a sam turniej zakończył z trzema asystami (razem z Bruno Fernandesem, Harrym Kanem, Lionelem Messim i Ivanem Perišićem)[56].

Statystyki klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na 19 lutego 2023)[57]
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Europa[a] Inne[b] Ogólnie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Real Sociedad 2009/2010 Segunda División 39 6 1 0 40 6
2010/2011 Primera División 37 7 2 0 39 7
2011/2012 35 7 3 1 38 8
2012/2013 34 10 1 1 35 11
2013/2014 35 16 7 3 8 1 50 20
Ogólnie 180 46 14 5 8 1 0 0 202 52
Atlético Madryt 2014/2015 Primera División 37 22 5 1 9 2 2 0 53 25
2015/2016 38 22 3 3 13 7 54 32
2016/2017 36 16 5 4 12 6 53 26
2017/2018 32 19 3 2 14 8 49 29
2018/2019 37 15 2 2 8 4 1 0 48 21
Ogólnie 180 94 18 12 56 27 3 0 257 133
FC Barcelona 2019/2020 Primera División 35 9 3 3 9 2 1 1 48 15
2020/2021 36 13 6 3 7 2 2 2 51 20
2021/2022 3 0 0 0 0 0 3 0
Ogólnie 74 22 9 6 16 4 3 3 102 35
Atlético Madryt (wyp.) 2021/2022 Primera División 26 3 1 1 9 4 36 8
2022/2023 8 2 0 0 3 1 11 3
Ogólnie 34 5 1 1 12 5 0 0 47 11
Atlético Madryt 2022/2023 Primera División 14 5 3 0 3 0 20 5
Ogólnie 14 5 3 0 3 0 0 0 20 5
Ogólnie w karierze 482 172 45 24 95 37 6 3 628 236

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Real Sociedad[edytuj | edytuj kod]

Atlético Madryt[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Francja[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata

  • Gold medal with cup.svg Mistrzostwo: 2018
  • Silver medal with cup.svg Wicemistrzostwo: 2022

Mistrzostwa Europy

  • Silver medal with cup.svg Wicemistrzostwo: 2016

Liga Narodów UEFA

Francja U-19[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy U-19

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Atlético Madryt: 149 goli
  • Najskuteczniejszy francuski zawodnik w historii Atlético Madryt: 149 goli

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma siostrę Maud oraz młodszego brata Théo[59][60]. W lutym 2020 r. jego ojciec, Alain Griezmann został prezesem UF Mâconnais(inne języki)[61]. Od 15 czerwca 2017 r. żoną Griezmanna jest Erika Choperena[62]. Mają córki – Mię (ur. 8 kwietnia 2016) Albę (ur. 8 kwietnia 2021) oraz syna Amaro (ur. 8 kwietnia 2019)[63][64][65].

W styczniu 2020 r. Griezmann założył organizację e-sportową Grizi Esport, biorącą udział w turniejach Rainbow Six Siege, Fortnite i FIFA[66][67].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoine Griezmann, atleticodemadrid.com [dostęp 2018-08-15] (hiszp.).
  2. Aux origines de Payet, Giroud et Griezmann. [dostęp 2018-07-17].
  3. A herança portuguesa de Griezmann, Antoine 'Lopes' Griezmann. [dostęp 2018-07-17].
  4. Griezmann: „Un rêve de porter le maillot bleu. FFF.fr. [dostęp 2010-12-18]. (fr.).
  5. Comunicado Oficial: Griezmann renueva su contrato con la Real. Real Sociedad. [dostęp 2010-12-18]. (hiszp.).
  6. Griezmann conduit la Sociedad. lequipe.fr. [dostęp 2010-12-18]. (fr.).
  7. Antoine Griezmann signs six-year deal at Atletico Madrid as he completes £24million move to the Spanish champions. dailymail.co.uk. [dostęp 2016-01-28]. (ang.).
  8. Agreement with Real Sociedad for the transfer of Griezmann. en.clubatleticodemadrid.com. [dostęp 2016-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-01)]. (ang.).
  9. Spanish Super Copa: Real Madrid and Atletico draw 1-1 in first leg. skysports.com. [dostęp 2016-01-28]. (ang.).
  10. Olympiacos stun Atlético in five-goal thriller. uefa.com. [dostęp 2016-07-08]. (ang.).
  11. Atlético Madryt vs. Cordoba CF 4 - 2, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2016-07-08].
  12. The 2014/15 Liga BBVA Ideal XI. laliga.es. [dostęp 2016-07-08]. (ang.).
  13. Barça sign Antoine Griezmann, fcbarcelona.com [dostęp 2019-07-12] (ang.).
  14. Griezmann: Match nul face à l’Ukraine (0–0). FFF.fr. [dostęp 2010-12-18]. (fr.).
  15. France 5-0 Austria. goal.com. [dostęp 2010-12-18]. (ang.).
  16. Les mini-bleus face à la Juve. lequipe.fr. [dostęp 2016-07-21]. (fr.).
  17. England U20s 1 France U20s 2. shropshirestar.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  18. Espoirs. France - Russie : 0-1. ouest-france.fr. [dostęp 2016-07-21]. (fr.).
  19. Nasri out, Griezmann in for France. espnfc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  20. France 2-0 Netherlands. flashscore.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  21. World Cup 2014: Samir Nasri and Gael Clichy not in France squad. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  22. World Cup 2014: France held by Paraguay in friendly. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  23. France 3-2 Jamaica. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  24. FIFA World Cup 2014: Group E. fifa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  25. France 2-0 Nigeria. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  26. France 2-0 Nigeria. fifa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  27. France 0-1 Germany. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  28. France 0-1 Germany. fifa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  29. a b France 2-0 Albania. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  30. France 5-2 Iceland. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  31. France 5-2 Iceland. uefa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  32. Germany 0-2 France. uefa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  33. Germany 0 France 2: Antoine Griezmann's double fires hosts into Euro 2016 final with Portugal. telegraph.co.uk. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  34. Portugal 1-0 France. uefa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  35. Portugal beat France to win Euro 2016 final with Éder’s extra-time goal. theguardian.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  36. France's Antoine Griezmann wins Golden Boot despite failing to shine in Euro 2016 final. skysports.com, 2016-07-10. [dostęp 2016-07-11]. (ang.).
  37. EURO 2016 Statistics – Goals. uefa.com. [dostęp 2016-07-11]. (ang.).
  38. Antoine Griezmann named Player of the Tournament. uefa.com, 2016-07-11. [dostęp 2016-07-11]. (ang.).
  39. [1]
  40. [2]
  41. [3]
  42. [4]
  43. [5]
  44. [6]
  45. [7]
  46. [8]
  47. [9]
  48. [10]
  49. [11]
  50. [12]
  51. [13]
  52. [14]
  53. [15]
  54. [16]
  55. [17]
  56. [18]
  57. Antoine Griezmann, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [online] [dostęp 2020-11-29].
  58. Antoine Griezmann najlepszym piłkarzem Francji w 2016 roku. eurosport.onet.pl. [dostęp 2017-01-11]. (pol.).
  59. Sam Borden, Sister of French Soccer Star Antoine Griezmann Recalls Terror of Paris Attacks, „The New York Times”, 6 lipca 2016, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-12-17] (ang.).brak strony (czasopismo)
  60. Antoine Griezmann : Qui est Théo, son petit frère ?, www.purepeople.com [dostęp 2022-12-17] (fr.).
  61. Par Christophe Bérard Le 20 février 2021 à 15h29, Coupe de France : l’UF Mâconnais, le club de la famille Griezmann, rêve toujours, leparisien.fr, 20 lutego 2021 [dostęp 2022-12-17] (fr.).
  62. EriKA Choperena (@eri_chope) on Instagram | Ghostarchive, ghostarchive.org [dostęp 2022-12-17].
  63. Antoine Griezmann est papa. public.fr, 2016-04-08. [dostęp 2016-07-11]. (fr.).
  64. Antoine Griez­mann: le foot­bal­leur des Bleus est papa pour la première fois!. voici.fr, 2016-04-08. [dostęp 2016-07-11]. (fr.).
  65. Antoine Griezmann, Wife Erika Choperena Welcome Third Child; Name the Newborn Alba | ⚽ LatestLY, LatestLY, 8 kwietnia 2021 [dostęp 2022-12-17] (ang.).
  66. Antoine Griezmann stawia kolejny krok w swojej pasji do gier wideo, Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-12-17] (pol.).
  67. Wielkie gwiazdy piłki wchodzą w esport. Bale i Griezmann mają swoje drużyny, Red Bull [dostęp 2022-12-17] (pol.).
  68. Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination data. legifrance.gouv.fr, 1 stycznia 2019. [dostęp 2019-06-07]. (fr.).
  69. Antoine Griezmann et les Bleus décorés de la Légion d’honneur. lejsl.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).
  70. Twitter. Informacja na oficjalnym koncie "Equipe de France". twitter.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono:
    Liga Mistrzów UEFA – 85 (30)
    Liga Europy UEFA – 8 (6)
    kwalifikacje do Ligi Mistrzów UEFA – 2 (1)
  2. Uwzględniono:
    Superpuchar Europy UEFA – 1 (0)
    Superpuchar Hiszpanii – 5 (3)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]