Kwas kargluminowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwas kargluminowy
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H10N2O5
Masa molowa 190,15 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 1188-38-1
PubChem 121396[1]
DrugBank DB06775[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC A16AA05

Kwas kargluminowy (łac. acidum cargluminicum) – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu L-glutaminowego, stosowana w leczeniu hiperamonemii wywołanej niedoborem syntazy N-acetyloglutaminianowej[5].

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Kwas kargluminowy budową chemiczną przypomina N-acetyloglutaminian[5]. Jest to występujący w organizmie aktywator sytetazy karbamoilofosforanowej, która jest pierwszym enzymem cyklu mocznikowego. Kwas kargluminowy wykazuje mniejsze powinowactwo do syntetazy karbamoilofosforanowej niż N-acetyloglutaminian. Badania kliniczne wykazały jednak, że jest silniejszym aktywatorem tego enzymu i znacznie skuteczniej chroni przed zatruciem amoniakiem w przypadku hiperamonemii. Dzieje się tak dlatego, że kwas kargluminowy:

Kwas kargluminowy, w wyniku aktywacji syntetazy karbamoilofosforanowej, zmniejsza stężenie amoniaku we krwi poprzez zwiększenie syntezy mocznika[6]. Zapobiega to powstawaniu nieodwracalnych zmian w narządach, przede wszystkim w mózgu.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Lek słabo wchłania się z przewodu pokarmowego (30%), osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 3 godzinach. Lek nie wiąże się z białkami osocza. Okres półtrwania kwasu kargluminowego jest dwufazowy i wynosi odpowiednio 12 i 28 godzin.

Lek metabolizowany jest w jelitach przy udziale tamtejszej flory bakteryjnej. Powstałe w ten sposób metabolity osiągają we krwi stężenie szczytowe po 36–48 godzinach. Ostatecznym metabolitem kwasu kargluminowego jest dwutlenek węgla, który wydalany jest przez płuca. Około 9% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej, głównie z kałem (60%).

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Leczenie hiperamonemii wywołanej niedoborem syntazy N-acetyloglutaminianowej. Lek obniża niebezpiecznie wysokie stężenie amoniaku we krwi w ciągu 24 godzin. Leczenie kwasem kargluminowym powinno rozpocząć się tak szybko, jak to tylko możliwe (nawet pierwszego dnia życia[7]), zanim dojdzie do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu spowodowanych toksycznym działaniem amoniaku.

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na kwas kargluminowy lub jakikolwiek składnik preparatu,
  • okres karmienia piersią.

Ostrzeżenia specjalne[edytuj | edytuj kod]

  1. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w leczeniu chorób metabolicznych.
  2. Przed rozpoczęciem regularnego leczenia należy przeprowadzić próbę wrażliwości na kwas kargluminowy, w celu ustalenia dawki pozwalającej na utrzymywanie normalnego poziomu amoniaku we krwi.
  3. Przez cały okres leczenia należy oznaczać stężenie amoniaku i aminokwasów we krwi.
  4. W niektórych przypadkach konieczne jest zmniejszenie podaży białka oraz uzupełnianie niedoborów argininy.

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Wydaje się, że kwas kargluminowy nie wchodzi w interakcje z innymi lekami. Brak jednak specyficznych badań w tym zakresie.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Występują sporadycznie i nie wymagają przerywania leczenia. Zaobserwowano tylko zwiększenie potliwości oraz wzrost aktywności aminotransferaz.

Przypadki przedawkowania[edytuj | edytuj kod]

Odnotowano tylko jeden tego typu przypadek – u pacjenta otrzymującego kwas kargluminowy w ilości 750 mg/kg mc./dobę. Miał on charakter reakcji sympatykomimetycznej, objawiającej się: tachykardią, obfitym poceniem się, nadmiernym wydzielaniem śluzu w oskrzelach, podwyższoną ciepłotą ciała i niepokojem ruchowym. Objawy zatrucia ustąpiły po obniżeniu dawki.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwas kargluminowy (CID: 121396) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b Kwas kargluminowy (DB06775) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Kwas kargluminowy (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2015-12-28].
  4. a b Charakterystyka Produktu Leczniczego Carbaglu. [dostęp 2015-12-28].
  5. a b M. Tuchman i inni, N-carbamylglutamate markedly enhances ureagenesis in N-acetylglutamate deficiency and propionic acidemia as measured by isotopic incorporation and blood biomarkers, „Pediatric research”, 64, 2, 2008, s. 213–217, DOI10.1203/PDR.0b013e318179454b, PMID18414145.
  6. L. Caldovic i inni, Restoration of ureagenesis in N-acetylglutamate synthase deficiency by N-carbamylglutamate, „The Journal of pediatrics”, 145, 4, 2004, s. 552–524, DOI10.1016/j.jpeds.2004.06.047, PMID15480384.
  7. N. Guffon i inni, Neonatal hyperammonemia: the N-carbamoyl-L-glutamic acid test, „The Journal of pediatrics”, 147, 2, 2005, s. 260–262, DOI10.1016/j.jpeds.2005.04.059, PMID16126063.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.