Leon Gregorowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Leona Gregorowicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Leon Gregorowicz (ur. 16 grudnia 1919 w Sasowie, zm. 29 sierpnia 1998 w Warszawie) - generał brygady WP.

Życiorys[edytuj]

Do 1938 skończył 6 klas gimnazjum w Złoczowie. We wrześniu 1940 wcielony do Armii Czerwonej. Szkolony w Szkole Czołgistów w Charkowie. Od 24 VI 1941 służył w pułku samochodowym, a od sierpnia 1941 w zapasowym batalionie budowlanym jako sierżant i dowódca plutonu. Od kwietnia 1942 szofer w cegielni. Od maja 1943 w armii Berlinga. Słuchacz Szkoły Podchorążych Piechoty, następnie od sierpnia 1943 zastępca dowódcy kompanii moździerzy w 3 pp w 1 DP, chorąży piechoty promowany przez gen. Zygmunta Berlinga. Uczestnik bitwy pod Lenino, gdzie był kontuzjowany 13 X 1943. Przeszedł szlak bojowy 1 DP od Dęblina do Berlina. Od 24 III 1945 dowódca kompanii rusznic przeciwpancernych. Po wojnie na kursie w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, który ukończył ze stopniem majora. Od 1948 dowódca 2 Berlińskiego Pułku Piechoty w Legionowie w stopniu podpułkownika. 1950-1951 na kursie doskonalenia dowódców przy Akademii Sztabu Generalnego, a po jego ukończeniu dowódca 25 Dywizji Piechoty w Siedlcach. W latach 1952-1956 był komendantem Korpusu Kadetów KBW w Warszawie. W 1957 zaocznie ukończył ASG. Od 13 XII 1959 szef Zarządu w Sztabie Generalnym WP. Od 8 grudnia 1969 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w Kairze. W 1973 został zastępcą pełnomocnika Szefa Sztabu Generalnego WP ds. specjalnych. W czerwcu 1985 przeniesiony w stan spoczynku. 15 września 1988 został mianowany generałem brygady w stanie spoczynku - nominację wręczył mu przewodniczący Rady Państwa PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 480-482.