Lewica narodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lewica narodowa – ruch łączący nacjonalizm i wartości narodowe z lewicowym programem społeczno-gospodarczym, socjalizmem lub marksizmem[1]. Nawiązuje do ideologii francuskich Jakobinów i tradycji narodowych oraz antykapitalizmu. Program lewicy narodowej często przyjmowały także ugrupowania narodowo–wyzwoleńcze, które w okupancie widziały ciemiężcę narodu i głównego wroga ojczyzny[2]. Pod względem programowym reprezentuje nacjonalizm połączony z poglądami lewicowymi rozciągającymi się od socjaldemokracji (np. Socjaldemokratyczna Partia Pracy w Irlandii Północnej[3]) po radykalne grupy socjalistów i komunistów (np. Czerwoni Khmerzy w Kambodży[4]). Lewica narodowa jako ruch nacjonalistyczny odrzuca politykę wielokulturowości w celu obrony narodowej tożsamości, a także odwołuje się do ruchów antyglobalistycznych i alterglobalistycznych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. http://instytut-brzozowskiego.pl/
  2. http://instytut-brzozowskiego.pl/?p=228
  3. https://books.google.pl/books?id=m69v-9b24B8C&pg=PA117&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  4. Robert S. Robins, Jerrold M. Post, Paranoja polityczna, psychopatologia nienawiści, Wyd. KiW, Warszawa 1999, s. 320.