Lgota Górna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lgota Górna
wieś
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat myszkowski
Gmina Koziegłowy
Liczba ludności (2008) 845
Strefa numeracyjna 34
Tablice rejestracyjne SMY
SIMC 0135881
Położenie na mapie gminy Koziegłowy
Mapa konturowa gminy Koziegłowy, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Lgota Górna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Lgota Górna”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Lgota Górna”
Położenie na mapie powiatu myszkowskiego
Mapa konturowa powiatu myszkowskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Lgota Górna”
Ziemia50°36′01″N 19°14′32″E/50,600278 19,242222

Lgota Górnawieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Koziegłowy.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XV wieku. Wymieniona po raz pierwszy w dokumencie spisanym w języku łacińskim z 1430 jako Lgotha, 1439 Magna Lgotha, 1529 Lgothka. Lgota Górna w przeszłości zwana była również Lgotą Wielką[1].

W XIX-wiecznym Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego miejscowość wymieniona jest pod nazwą Lgota Koziegłowska[2]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo miejscowość stanowiła własność szlachecką leżącą w kluczu majętności rodu Koziegłowskich właścicieli pobliskich Kozichgłów. Właścicielem miejscowości był starosta sądecki Krystyn z Kozichgłów herbu Lis, który zmarł w 1437. Po jego śmierci w latach 1439–1440 w wyniku podziału dóbr pomiędzy jego synami, trzema braćmi: Janem młodszym, Krystynem oraz Janem starszym temu ostatniemu przypadł zamek w Koziegłowach wraz z jego uposażeniem w skład, którego wchodziła również Lgota zwana wówczas Wielką[1].

Miejscowość w zlatynizowanej formie Lgotha (Lgota) wymienia w latach (14701480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[3]. W 1519 Krystyn II Koziegłowski syn sprzedał biskupowi Janowi Konarskiemu dobra koziegłowskie w tym Lgotę. W wyniku tej transakcji miejscowość weszła w posiadanie biskupstwa krakowskiego w siewierskim kluczu majątkowym tzw. księstwie siewierskim znajdującym się w Koronie Królestwa Polskiego, a od unii lubelskiej z 1569 w Rzeczypospolitej Obojga Narodów[1][4].

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim i leżała w Królestwie Polskim. W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego wymieniona jest jako wieś rządowa leżąca w powiecie będzińskim w gminie Koziegłowy i parafii Koziegłówki. W 1827 w miejscowości znajdowało się 120 domów zamieszkiwanych przez 799 mieszkańców. W 1884 liczba domów się zwiększyła do 170, a mieszkańców wzrosła do 1351. Wieś liczyła 2068 morgi powierzchni w tym 1284 gruntów ornych. We wsi odnotowana została szkoła początkowa, a przy wsi folwark[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Leszczyńska-Skrętowa 1980 ↓.
  2. a b Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. V, hasło "Lgota Koziegłowska". nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1882. s. 200. [dostęp 2019–10–25].
  3. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.191.
  4. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 100.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]