Marek Raduli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marek Raduli
Ilustracja
Marek Raduli, 2023
Data i miejsce urodzenia

21 czerwca 1959
Kędzierzyn-Koźle

Instrumenty

gitara elektryczna, gitara akustyczna, perkusja

Gatunki

rock, fusion, jazz

Zawód

gitarzysta, muzyk sesyjny

Powiązania

Budka Suflera, ΠR2, Banda i Wanda, Bajm

Strona internetowa

Marek Raduli (ur. 21 czerwca 1959 w Kędzierzynie-Koźlu) – polski gitarzysta, perkusista, aranżer, kompozytor, muzyk sesyjny, producent. Autor warsztatów muzycznych i kursów dla gitarzystów[1]. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[2]. W swojej karierze związany z takimi gatunkami muzycznymi jak jazz, jazz-rock, rock, blues czy pop. Brał udział w nagraniu ponad 25 albumów. Były członek zespołów: TSA, Banda i Wanda, Bajm, Budka Suflera i ΠR2.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec ma pochodzenie węgierskie[3]. Raduli ukończył szkołę muzyczną I i II stopnia w klasie perkusji. Karierę zaczynał w opolskim środowisku (m.in. w zespołach Pex 75 i Synteza PP), współpracował z zespołem Edwarda Spyrki w Rozgłośni Opolskiej Polskiego Radia[4]. W 1980 grał na gitarze i perkusji w jednym z pierwszych składów TSA przed pojawieniem się w zespole Marka Kapłona. W 1982 roku, już jako gitarzysta, związał się na kilka lat z pop-rockowym zespołem Banda i Wanda, gdzie grał m.in. z Jackiem Krzaklewskim (późniejszym gitarzystą grupy Perfect). W roku 1985 jako sideman wziął udział w sesji nagraniowej szwedzkiej grupy Baden Baden podczas nagrywania albumu You Are the One w studio krakowskiego Teatru STU. Na okładce płyty został jednak pominięty[5].

W latach 90. był członkiem m.in. Bajmu i grupy Tadeusza Nalepy, jako muzyk sesyjny udzielał się też w wielu innych projektach m.in. z Marylą Rodowicz i Jackiem Skubikowskim. Największą popularność zyskał jako gitarzysta Budki Suflera, w której składzie występował w latach 1993–2003 i z którą nagrał 9 płyt, a także przeboje takie jak: Takie Tango, Jeden Raz, Bal Wszystkich Świętych, Piąty Bieg. Był autorem utworu Bez Aplauzu na płytę Nic nie boli tak jak życie. W 2019 dostał propozycję powrotu do zespołu ale ją odrzucił[6]. W 1996 nagrał solowy album Meksykański symbol szczęścia. W 1997 roku czytelnicy czasopisma Gitara i Bas uznali go gitarzystą roku.

Po odejściu z Budki Suflera grał w założonych przez siebie zespołach – ΠR2 (alternatywna pisownia: Pi-eR-2) – (Wojciech Pilichowski – bas, Tomasz Łosowski – perkusja) i SQUAD (wersja rozszerzona z instrumentami klawiszowymi – Wojtek Olszak i skrzypcami – Adam Bałdych, bywały także inne konfiguracje personalne), w zespołach Krzysztofa Ścierańskiego i w kwartecie Zbigniewa Jakubka oraz z innymi zespołami (np. Funk dE Nite Ryszarda Krawczuka czy grającą muzykę irlandzką polską grupą Carrantuohill).

Jesienią 2006 został zaproszony do projektu Krzysztofa Ścierańskiego The Colors (perkusja – Paul Wertico, wibrafon – Bernard Maseli); w takim składzie zrealizowali szybkie tournée po Środkowej Europie (Słowacja, Węgry, Polska). Na początku 2007 roku znalazł się na trzecim miejscu w dorocznym plebiscycie Jazz Top 2006 pismaJazz Forum, w kategorii „gitara”, poprzedzony przez Jarosława Śmietanę i Marka Napiórkowskiego. Wczesną wiosną 2008 roku został zaproszony do pracy w reaktywowanym krakowskim zespole Laboratorium (Marek Stryszowski – voc, sax, Janusz Grzywacz – kbs, Krzysztof Ścierański – bg). Jednocześnie do koncertowania powrócił zespół Raduli SQUAD (z Radkiem Owczarzem na perkusji). W listopadzie 2008 roku ukazała się druga płyta ΠR2, zatytułowana Time52.

W ramach opolskiego Międzynarodowego Festiwalu Perkusyjnego w 2003 wystąpił z Willi Calhoun’em oraz Bobym Jarzombkiem, w 2005 z Tonym Roysterem Jr[7], a w 2009 z Thomasem Langiem[8][9].

Marek Raduli od lat prowadzi zajęcia w klasie gitary na warsztatach muzycznych, odbywających się w całej Polsce (w Muzycznej Owczarni w Jaworkach i w takich miejscowościach jak Końskie, Grodków, Kargowa, Krzyżowa, Bolesławiec, Białystok[10]).

Był członkiem stowarzyszenia[11] działającego przy klubie Muzyczna Owczarnia w Jaworkach oraz częstym gościem klubu.

Jesienią 2013 roku rozpoczął współpracę z Anną Wyszkoni[12] – najpierw jako muzyk-instrumentalista, a wkrótce także jako producent, aranżer i szef muzyczny jej zespołu.

W 2020 przy współpracy z Jarosławem Nyckowskim utworzył kurs Masterclass dla gitarzystów[13].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2019 r. odznaczony został Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis [14].

Instrumentarium[edytuj | edytuj kod]

Koncert w studiu Radia Rzeszów (marzec 2007)
  • Fender Stratocaster (USA), Solid body, Bolt On, Vintage, 1979[15]
  • Fender Stratocaster (USA), Solid body, Bolt On, Modern, 1979[16]
  • Ibanez (Japan), Solid body, neck-thru, Musician Limited Edition, 1978[17]
  • John Suhr (USA), Solid body, Bolt On, Scott Henderson Stratocaster, 2000[18]
  • Gibson (USA), „Lucille”, semiacoustic, B.B. King Set-In, 1992[19]
  • JB, MarkMaster, semiacoustic, 1999[20]
  • Seagull, Acoustic M12; 12-strunowa, bez wycięcia (no cut-away)[21]
  • Admira, Gitara Klasyczna, 2000FI[22]
  • Elektroacoustic 2, cut-away[23]

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Marek Raduli podczas koncertu na warszawskiej Starówce (17 lipca 2004)
 Zobacz więcej w artykule ΠR2, w sekcji Dyskografia.

Banda i Wanda[edytuj | edytuj kod]

Bajm[edytuj | edytuj kod]

Budka Suflera[edytuj | edytuj kod]

Anna Wyszkoni[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warsztaty muzyczne z udziałem Marka Raduli w Stalowej Woli, Bolesławcu, Marek Raduli - gitarzysta, kompozytor, aranżer i wykładowca [dostęp 2022-03-21] (pol.).
  2. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej). zpav.pl. [dostęp 2010-10-03]. (pol.).
  3. Wywiad z Markiem Raduli (Laboratorium, Raduli Trio, ex-Budka Suflera) – e-gitarzystaTV [dostęp 2020-05-06] (pol.).
  4. Raduli, Marek - Osoby - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2022-03-21].
  5. Dyskografia. raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  6. Mieczysław Jurecki tłumaczy, dlaczego Budka Suflera zakończyła działalność i powróciła, terazmuzyka.pl [dostęp 2021-02-03] (pol.).
  7. Gazeta.pl: Program Festiwalu. [dostęp 2009-10-16]. (pol.).
  8. Radio Opole SA: Thomas Lang wystąpił w ramach Eventus Drum Fest. [dostęp 2009-10-16]. (pol.).
  9. Polskie Stowarzyszenie Perkusyjne: Międzynarodowy Festiwal Perkusyjny. [dostęp 2009-10-16]. (pol.).
  10. Warsztaty gitarowe prowadzi Marek Raduli + jam session - Białystok, ProAnima.pl [dostęp 2022-03-21] (pol.).
  11. Muzyczna Owczarnia: Stowarzyszenie. [dostęp 2009-10-16]. (pol.).
  12. Marek Raduli – gitarzysta, kompozytor, aranżer i wykładowca, Marek Raduli – gitarzysta, kompozytor, aranżer i wykładowca [dostęp 2019-09-25] (pol.).
  13. Marek Raduli MASTERCLASS, www.jaroslawnyckowski.pl [dostęp 2022-03-21].
  14. Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. [dostęp 2023-09-24].
  15. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: FENDER STRATOCASTER 1979 (1). raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  16. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: FENDER STRATOCASTER 1979 (2). raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  17. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: IBANEZ, JAPONIA 1978. raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  18. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: JOHN SUHR (USA) 2000. raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  19. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: GIBSON 'LUCILLE' 1992. raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  20. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: 'JB' MARKMASTER 1992. raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  21. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: SEAGULL M12 (KANADA). raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  22. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: ADMIRA (HISZPANIA). raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  23. Z KOLEKCJI GITAR MARKA RADULI: TAKAMINE, JAPONIA. raduli.info. [dostęp 2009-04-30]. (pol.).
  24. Marek Raduli - gitarzysta, kompozytor, aranżer i wykładowca, Marek Raduli - gitarzysta, kompozytor, aranżer i wykładowca [dostęp 2022-04-14] (pol.).
  25. Anna Wyszkoni - Jestem Tu Nowa. [dostęp 2022-04-14].
  26. Anna Wyszkoni - Jestem Tu Nowa (Platynowa Edycja). [dostęp 2022-04-14].
  27. Marek Raduli - podstawowa dyskografia, www.raduli.info [dostęp 2022-04-07].
  28. Grzegorz Skawiński - Me & My Guitar. [dostęp 2022-03-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]