Kargowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Kargowa
Ratusz w Kargowej
Ratusz w Kargowej
Herb
Herb Kargowej
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Kargowa
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1360
Prawa miejskie 1655
Burmistrz Jerzy Fabiś
Powierzchnia 4,55 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

3658
802 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 68
Kod pocztowy 66-120
Tablice rejestracyjne FZI
Położenie na mapie powiatu zielonogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zielonogórskiego
Kargowa
Kargowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kargowa
Kargowa
Ziemia 52°04′19″N 15°51′55″E/52,071944 15,865278
Strona internetowa

Kargowa (dawniej Unrugowo, niem. Unruhstadt) – miasto w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim, siedziba gminy Kargowa, położone w Kotlinie Kargowskiej, nad Obrzycą.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 3658 mieszkańców[1].

Położenie[edytuj]

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 4,55 km²[2].

W okolicy Kargowej znajdują się trzy jeziora: Linie, Zacisze i Wojnowskie.

Historia[edytuj]

Pałac w Kargowej
  • 1360 - pierwsza wzmianka o istnieniu osady, której właścicielem był Dzierżykraj
  • 1637 – z nadania przez króla Władysława IV miejscowość otrzymuje przywilej organizacji czterech jarmarków w roku i jednego targu w tygodniu
  • 1641 – miejscowość zostaje zakupiona przez starostę gnieźnieńskiego hrabiego Jerzego Unruga i nazwana Unrugowem (miasto pozostaje własnością rodziny Unrugów od 1661 do 1837 roku)
  • 1661 – Kargowa (Unrugowo) otrzymała pełne prawa miejskie z nadania króla Jana Kazimierza w uznaniu zasług Krzysztofa Unruga podczas potopu. Osiedleńcami byli głównie uciekinierzy ze Śląska, którzy byli prześladowani za przekonania religijne[3]. Miasto było położone na granicy Brandenburgii i Śląska przy szlaku z Poznania przez Wolsztyn i Gubin do Drezna,toteż pełniło rolę komory celnej i miejsca postoju podczas podróży do Drezna władców Polski Augusta II Mocnego i Augusta III Sasa. Taki stan rzeczy powodował, że w mieście stacjonował stały posterunek kompanii piechoty.
  • 1793 – w wyniku II rozbioru Polski miasto trafia pod administrację Królestwa Prus
  • 1807 – Kargowa należy do Księstwa Warszawskiego
  • 1815 – w wyniku postanowień kongresu wiedeńskiego trafia ponownie do Królestwa Prus
  • 1818 - miasto staje się częścią powiatu babimojskiego
  • 1919 – miasto zostaje opanowane przez powstańców wielkopolskich, lecz ze względu na wyraźną przewagę ludności niemieckiej Traktat wersalski pozostawia je w granicach Niemiec w ramach Marchii Granicznej Poznań-Prusy Zachodnie.
  • 1938 - Wskutek likwidacji Prowincji Marchia Graniczna Kargowa włączona zostaje do powiatu sulechowsko-świebodzińskiego
  • 1945 – miasto ponownie włączone do Polski; większość dotychczasowych mieszkańców zostaje wysiedlonych do Niemiec. Po zasiedleniu miasta ludnością narodowości polskiej nastąpił rozwój przemysłu spożywczego (największym pracodawcą była przed wiele lat Fabryka Cukrów "Dąbrówka" - obecnie oddział Nestlé)[5].

Miasto przed 1945 słynęło z warzenia piwa, w Kargowej istniało kilka browarów[potrzebny przypis]

Liczba mieszkańców przed 1945 r.

  • 1815 r.-1518 mieszkańców
  • 1858 r.-1920 mieszkańców
  • 1885 r.-1604 mieszkańców
  • 1934 r.-1807 mieszkańców

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Kargowej w 2014 roku [6].


Piramida wieku Kargowa.png

Zabytki[edytuj]

Widok z ratusza na kamieniczki w rynku
Park przy pałacu
Budynek stacji kolejowej (nieczynna)

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7]:

  • miasto, w tym rynek, układ urbanistyczny i zabudowa z XVIII i XIX wieku
  • kościół poewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem św. Maksymiliana Kolbego, klasycystyczny, z XVIII w.; przebudowywany w latach 1801-05, wieża dobudowana w 1832, ul. Górna 2
  • ratusz, z XVII w, przebudowany w 1856 roku
 Osobny artykuł: Obrona ratusza w Kargowej.
  • zespół pałacowy, z XVIII wieku:
    • pałac, późnobarokowy pałac z lat 1731-1732, zbudowany na polecenie Augusta II Mocnego według projektu Johanna Christopha Knöffela. Pałac miał być rezydencją królewską, śmierć króla spowodowała zaniechanie tych planów. W skład zabudowań pałacowych wchodzą również:
    • spichlerz
    • oficyna z drugiej połowy XVIII w.
    • park krajobrazowy z zabytkową aleją lipową oraz wyjątkowo okazałym bukiem odmiany czerwonolistnej, prawdopodobnie drugim najgrubszym w kraju, to drzewo o obwodzie 685 cm (w 2012)[8]
  • domy szczytowe, ul. 27 Stycznia nr 5b; 4, 11, 12, 14, 15, 16, szachulcowe, z około 1800 roku, XVIII wieku, nr 18, 19, 36, szachulcowo -murowane z połowy XIX wieku

inne zabytki:

Transport[edytuj]

Miejscowość leży przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 32, drogi wojewódzkiej nr 313 oraz drogi wojewódzkiej nr 314.

Przez miasto przebiega nieczynna linia kolejowa Sulechów - Wolsztyn (przewozy pasażerskie zawieszono w 1994)[9].

Kultura[edytuj]

W ratuszu działa izba pamięci.

Ofertę kulturalną zapewnia Gminny Ośrodek Kultury[10]

Sport[edytuj]

Od 1947 roku istnieje tu Miejski Klub Sportowy „Cargovia” Kargowa, który występuje w A-klasie[11].

Miasta partnerskie[edytuj]

Urodzeni w Kargowej[edytuj]

Struktura wyznaniowa[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  3. Polska Niezwykła, Województwo wielkopolskie i lubuskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-475-3 s. 132
  4. Polska Niezwykła, Województwo wielkopolskie i lubuskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-475-3
  5. Antoni Worobiec Zielona Góra i okolice, Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 ISBN 83-217-2286-5 s. 91
  6. http://www.polskawliczbach.pl/Kargowa, w oparciu o dane GUS.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 27.2.13]. s. 104-105.
  8. Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. s.147
  9. Ogólnopolska Baza Kolejowa, Linia nr. 357
  10. Gminny Ośrodek Kultury
  11. Miejski Klub Sportowy Cargovia
  12. Sala Królestwa Świadków Jehowy
  13. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj]