Marek Rocki

Marek Rocki

Data i miejsce urodzenia	14 maja 1953 Warszawa
Zawód, zajęcie	polityk, ekonomista, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy	profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater	Szkoła Główna Handlowa
Stanowisko	rektor Szkoły Głównej Handlowej (1999–2005, 2016–2020), senator VI, VII, VIII i IX kadencji (2005–2019)
Partia	Platforma Obywatelska
Rodzice	Jan Rocki
Odznaczenia

Podczas uroczystości podpisania przez marszałka Senatu Bogdana Borusewicza ustawy upoważniającej prezydenta do ratyfikacji traktatu lizbońskiego (2008)

Z prezydentem Bułgarii Rosenem Plewneliewem w Senacie (2014)

Marek Rocki odbierający Szablę Kilińskiego (2019)

Marek Dariusz Rocki (ur. 14 maja 1953 w Warszawie) – polski ekonometryk, profesor nauk społecznych, profesor Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, rektor tej uczelni w kadencjach 1999–2002, 2002–2005 oraz 2016–2020, senator VI, VII, VIII i IX kadencji (2005–2019), przewodniczący Polskiej Komisji Akredytacyjnej III i IV kadencji, prezes Akademickiego Związku Sportowego w latach 2003–2016.

Życiorys

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie (1972), a następnie Wydziału Finansów i Statystyki Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (1977). Na tej samej uczelni uzyskiwał następnie kolejne stopnie w zakresie nauk ekonomicznych – w 1981 doktora na podstawie dysertacji Metody doboru zmiennych objaśniających w modelach ekonometrycznych jako zadania programowania matematycznego (której promotorem był Oskar Starzeński), a w 1988 doktora habilitowanego, przedstawiwszy rozprawę Elementy korelacyjnej teorii ekonometrii. W 2020 otrzymał tytuł profesora nauk społecznych. W pracy naukowej specjalizował się w zagadnieniach z zakresu ekonometrii, zarządzania szkołami wyższymi oraz jakości kształcenia.

Od 1981 pracownik naukowy uczelni SGPiS (później pod nazwą Szkoła Główna Handlowa), doszedł do stanowiska profesora. W latach 1990–1996 przez dwie kadencje był prorektorem SGH, w okresie 1996–1999 pełnił funkcję dziekana Studium Dyplomowego SGH. Od 1999 do 2005 przez dwie kadencje zajmował stanowisko rektora tej uczelni. W 2005 i 2008 był wybierany na dziekana Kolegium Analiz Ekonomicznych SGH. W 2016 ponownie wybrany na rektora Szkoły Głównej Handlowej na czteroletnią kadencję.

Pracował również w Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku i w Collegium Civitas w Warszawie. W 2005 został członkiem Polskiej Komisji Akredytacyjnej (do 2011 działającej jako Państwowa Komisja Akredytacyjna), w latach 2008–2015 był jej przewodniczącym (w okresie III i IV kadencji), następnie (do końca sierpnia 2016) kierował zespołem odwoławczym w PKA. Do 2016 pełnił również funkcję prezesa zarządu Fundacji Promocji i Akredytacji Kierunków Ekonomicznych EPOQS.

Wśród wypromowanych przez niego doktorów znalazły się Emilia Tomczyk oraz Ewa Syczewska.

W latach 1977–1989 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1977–1978 był głównym specjalistą w Zjednoczeniu Przemysłu Piwowarskiego. Pracował także w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów oraz Centralnym Urzędzie Planowania (1989–1996) jako specjalista w dziedzinie badań makroekonomicznych analiz zmian strukturalnych i badań nad bezrobociem. Zasiadał w radzie nadzorczej BIG Banku Gdańskiego. Od lipca 2005 do kwietnia 2006 przewodniczył Radzie Służby Cywilnej.

Współautor rankingów liceów i szkół wyższych publikowanych przez „Rzeczpospolitą” i miesięcznik edukacyjny „Perspektywy”. Przez wiele lat był zawodnikiem CWKS Legia Warszawa i AZS SGPiS w pływaniu i piłce wodnej. W 2003 w wyniku wyborów objął funkcję prezesa zarządu głównego Akademickiego Związku Sportowego, którą pełnił do 2016. W latach 2005–2013 był członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Należał także do Stowarzyszenia KoLiber.

W 2005 z ramienia Platformy Obywatelskiej został wybrany senatorem VI kadencji w okręgu warszawskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 439 128 głosów. Od listopada 2007 do lipca 2008 był członkiem Rady Służby Publicznej. W pierwszych przeprowadzanych w okręgach jednomandatowych wyborach do Senatu w 2011 po raz trzeci został senatorem, otrzymując 122 648 głosów. W VII i VIII kadencji Senatu był przewodniczącym Grupy Senatorów PO w ramach klubu parlamentarnego tej partii i wiceprzewodniczącym senackiej Komisji Spraw Zagranicznych. W 2015 ponownie wybrano go do Senatu (dostał 108 638 głosów). W IX kadencji Senatu wybrany na przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej. W 2019 nie ubiegał się o reelekcję.

Życie prywatne

Syn dziennikarza i powstańcy warszawskiego Jana Rockiego. Żonaty (z Elżbietą, magistrem inżynierem technologii żywności), ma córkę Katarzynę.

Odznaczenia i wyróżnienia

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2003) i Komandorskim (2020) Orderu Odrodzenia Polski, brazylijskim Krzyżem Komandorskim Orderu Krzyża Południa (2002) oraz japońskim Orderem Wschodzącego Słońca III klasy (2022).

Uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Miasta Stołecznego Warszawy” (2001), odznaką honorową „Za zasługi dla statystyki RP” (2003), odznaką „Za Zasługi dla ZKRPiBWP” (2003), medalem „Pro Memoria” (2005) i brązowym medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (2006). W 2019 wyróżniony Szablą Kilińskiego, a w 2022 odznaczony medalem 100-lecia służby cywilnej.

Bibliografia

• Biogram na stronie Senatu (VII kadencja). [dostęp 2015-08-18].
• Księga SGH. Pracownicy i absolwenci – kto jest kim?. Romuald Bauer (red.). Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2004, s. 281. ISBN 83-7151-657-6.
• Prof. dr hab. Marek Dariusz Rocki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-06-18] .