Marie-France Dubreuil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marie-France Dubreuil
Ilustracja
Marie-France Dubreuil i Patrice Lauzon (2006)
Reprezentacja  Kanada
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1974
Montreal
Wzrost 163 cm
Konkurencja Pary taneczne
Partner sportowy Patrice Lauzon
Tomas Morbacher
Bruno Yvars
Trener Muriel Zazoui, Steffany Hanlen, Sylvie Fullum, Francois Vallee, Romain Haguenauer
Klub CPA St-Leonard
Zakończenie kariery 20 maja 2008
Rekordy życiowe ISU (GOE±3)
Nota łączna 203,69
Skate Canada International 2004
Taniec obowiązkowy 40,51
Mistrzostwa Świata 2005
Taniec oryginalny 60,99
Cup of China 2004
Taniec dowolny 107,88
Trophée Lalique 2003
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Mistrzostwa świata
Srebro Calgary 2006 pary taneczne
Srebro Tokio 2007 pary taneczne
Mistrzostwa czterech kontynentów
Złoto Colorado Springs 2007 pary taneczne
Srebro Osaka 2000 pary taneczne
Srebro Hamilton 2004 pary taneczne
Brąz Salt Lake City 2001 pary taneczne
Finał Grand Prix
Srebro Petersburg 2006 pary taneczne
Brąz Tokio 2005 pary taneczne
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Colorado Springs 1990 pary taneczne

Marie-France Dubreuil (ur. 11 sierpnia 1974 w Montrealu) – kanadyjska łyżwiarka figurowa, startująca w parach tanecznych z Patrice Lauzonem. Uczestniczka igrzysk olimpijskich (2002, 2006), dwukrotna wicemistrzyni świata (2006, 2007), medalistka mistrzostw czterech kontynentów (zwycięstwo w 2007 roku), medalistka finału Grand Prix oraz 5-krotna mistrzyni Kanady (2000, 2004–2007). Po zakończeniu kariery 20 maja 2008 roku została trenerką par tanecznych w Montrealu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Marie-France Dubreuil urodziła się w Montrealu w prowincji Kanady Quebec. Po zakończeniu kariery amatorskiej Dubreuil wyszła za mąż za swojego partnera sportowego Patrice Lauzona, z którym występowała w parach tanecznych przez 13 lat. Ślub odbył się w sierpniu 2008 r. podczas ceremonii w Auberge Le Saint-Gabriel w Montrealu[1]. 24 grudnia 2010 r. w szpitalu Pierre Le-Gardeur w Montrealu na świat przyszła ich córka Billie-Rose[2].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Marie-France rozpoczęła jazdę na łyżwach w wieku 5 lat, a swoje pierwsze łyżwy otrzymała jako prezent urodzinowy od babci. Treningi tańca na lodzie rozpoczęła mając 10 lat.

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Podczas kariery juniorskiej Dubreuil występowała w parze z Bruno Yvarsem, z którym zdobyła brązowy medal mistrzostw świata juniorów w 1990 r. Ich partnerstwo trwało trzy sezony. W sezonie 1993/94 występowała z Tomasem Morbacherem, jednak bez większych sukcesów.

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

W 1995 roku rozpoczęła współpracę z Patricem Lauzonem. Początki były bardzo trudne, więc Marie-France pracowała w trzech różnych miejscach, a Patrice w sklepie swojego ojca, by sfinansować jazdę na łyżwach.

Do 2001 roku trenowali pod okiem Sylvie Fullum i Francois Vallee. Natomiast od 2002 r. zaczęli współpracę z Muriel Boucher-Zazoui we francuskim Lyonie, co po kilku latach zaowocowało sukcesami. Do 2005 r. zajmowali miejsca na podium w poszczególnych konkursach Grand Prix oraz stawali na podium mistrzostw czterech kontynentów zdobywając dwa srebra i brąz, a także mieli na swoim koncie trzy tytułu mistrzów i trzy tytuły wicemistrzów Kanady. Ich debiut olimpijski miał miejsce podczas igrzysk olimpijskich 2002 w Salt Lake City i zajęli wówczas 12-ste miejsce.

Sezon 2005/06 był dnia nich przełomowy pod względem osiąganych rezultatów. Oprócz zdobycia czwartego tytułu mistrzów Kanady, Dubreuil/Lauzon odnieśli pierwsze zwycięstwa w zawodach rangi Grand Prix - wygrali Skate Canada oraz NHK Trophy, natomiast w finale Grand Prix zdobyli brązowy medal ustępując duetowi rosyjskiemu Nawka/Kostomarow oraz duetowi ukraińskiemu Hruszina/Honczrow. Stali się tym samym jednym z pretendentów do medalu na igrzyskach olimpijskich w Turynie. Ich udział na drugiej olimpiadzie został przerwany poważnie wyglądającym upadkiem Marie-France podczas jednego z najtrudniejszych podnoszeń w tańcu oryginalnym podczas którego Marie-France trzymała się jedynie ramienia Patrice. Upadek miał miejsce tuż przed zakończeniem tańca, dlatego para była w stanie dokończyć występ, jednak kontuzja okazała się na tyle bolesna, że postanowili zrezygnować z prezentacji tańca dowolnego i dalszego uczestnictwa w zawodach.

Po rozczarowaniu olimpijskim Dubreuil/Lauzon zdecydowali się wystąpić w sezonie 2006/07, który był ich najlepszym w całej karierze. Zdobyli oni piąty tytuł mistrzów Kanady, powtórzyli zwycięstwa na Skate Canada oraz NHK Trophy, a w finale Grand Prix wygrali srebrny medal. W lutym 2007 r. zostali mistrzami czterech kontynentów, co było ich jedynym złotym medalem w karierze. Na zakończenie sezonu powtórzyli wyczyn sprzed roku i zostali wicemistrzami świata..

20 maja 2008 r. Dubreuil i Lauzon ogłosili oficjalne zakończenie kariery[3]. W kolejnym roku kontynuowali występy w rewiach łyżwiarskich i rozpoczęli przygotowania do kariery trenerskiej.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Dubreuil i Romain Haguenauer z parą Gabriella Papadakis / Guillaume Cizeron na mistrzostwach Europy 2018
Dubreuil i Romain Haguenauer z parą Tessa Virtue / Scott Moir podczas finału Grand Prix 2016

Marie-France wraz z mężem Patrice oraz Romainem Haguenauerem trenują pary taneczne w Gadbois Centre w Montrealu. Podczas igrzysk olimpijskich w 2018 r. prowadzone przez nich pary zdominowały konkurs olimpijski zdobywając złoty (Virtue/Moir) oraz srebrny medal (Papadakis/Cizeron).[4][5][6] Do ich uczniów należą następujące pary taneczne (osiągnięcia pod okiem tego zespołu trenerskiego):

Ich byli uczniowie to:

Programy[edytuj | edytuj kod]

Taniec dowolny At Last na Campbell Cup 2006
Taniec dowolny At Last na Campbell Cup 2006
Podnoszenie Dubreuil i Lauzon na zawodach Skate Canada International 2006 – taniec dowolny
Sezon Taniec oryginalny (OD) Taniec dowolny (FD) Pokazy mistrzów
2006–07
  • Paya d'Ora – Orquesta del Tango de la Ciudad de Buenos Aires

2005–06
2004–05
2003–04
  • Des Tours De Vies (Nu Tango) – Antony Rouchier
  • Santa Maria (del Buen Ayre) – Christoph Mullee, Edouardo Markoff
  • Vuelvo Al Sur – Ástor Piazzolla
  • Tango Inna Babylone (Nu Tango) – Cesar Valente, Sebastien Isaia, Antony Rouchier
  • L'Oiseau
  • Glory Box – Portishead
2002–03
  • At the Ball
  • Furioso Polka – Johann Strauss
  • Dance with my Heart – Majoly
  • Tango medley
2001–02
  • Yo Soy Maria
  • Balada Renga Para Un Organito Loco
  • Yo Soy Maria – Ástor Piazzolla
2000–01
  • L-O-V-E – Nat King Cole
  • My Melancholy Baby (z filmu Forget Paris) – E. Burnette, G.A. Norton
1999–00
  • Relax and Mambo (Machito)
  • Magalenha
  • Dance with Me
1998–99
  • La Grimas Y Sonisas
  • Argentine Waltz

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Z Patrice Lauzon[edytuj | edytuj kod]

Zawody 95–96 96–97 97–98 98–99 99–00 00–01 01–02 02–03 03–04 04–05 05–06 06–07
Międzynarodowe
Igrzyska olimpijskie 12 WD
Mistrzostwa świata 10 11 10 10 8 7 2 2
Mistrzostwa czterech kontynentów 2 3 4 2 1
GP Finał Grand Prix 6 6 6 6 5 3 2
GP Bofrost Cup on Ice 8 2 4
GP Cup of China 3
GP Cup of Russia 6 5 6
GP Trophée Lalique 6 2
GP NHK Trophy 4 1 1
GP Skate Canada International 4 3 2 3 2 1 1
Bofrost Cup on Ice 1
Memoriał Karla Schäfera 6
Czech Skate 1
Golden Spin Zagrzeb 2
Lysiane Lauret 11
Krajowe
Mistrzostwa Kanady 6 4 4 4 1 2 2 2 1 1 1 1

Z Tomasem Morbacherem[edytuj | edytuj kod]

Zawody 93–94
Międzynarodowe
Skate America 8
Trophée de France 8

Z Bruno Yvarsem[edytuj | edytuj kod]

Zawody 89–90 90–91 91–92
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe
Mistrzostwa świata juniorów 3 5
JGP we Francji 1

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Skate Canada Hall of Fame – 25 maja 2019

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ice dancers Dubreuil, Lauzon marry in Montreal (ang.). icenetwork.com, 2008-08-27. [dostęp 2018-03-23].
  2. Dubreuil, Lauzon welcome daughter (ang.). icenetwork.com, 2010-12-28. [dostęp 2018-03-23].
  3. Ice dancers Dubreuil, Lauzon call it a career (ang.). CBC Sports, 2008-05-21. [dostęp 2018-03-23].
  4. Virtue, Moir win second ice dance gold with world record (ang.). ewn.co.za, 2018-02-20. [dostęp 2018-03-08].
  5. Alice Park: The Story Behind the Best Rivalry in Olympic Figure Skating (ang.). Time, 2018-02-20. [dostęp 2018-03-23].
  6. Elaine Teng: Ice dance clean sweep could ease the pain of Turin Games for coaching couple (ang.). ESPN The Magazine, 2018-02-20. [dostęp 2018-03-23].
  7. International Skating Union Biography - Tessa Virtue & Scott Moir (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  8. International Skating Union Biography - Gabriella Papadakis & Guillaume Cizeron (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  9. International Skating Union Biography - Madison Hubbell & Zachary Donohue (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  10. International Skating Union Biography - Laurence Fournier Beaudry & Nikolaj Sørensen (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  11. International Skating Union Biography - Marie-Jade Lauriault & Romain Le Gac (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  12. International Skating Union Biography - Olivia Smart & Adrià Díaz (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  13. International Skating Union Biography - Carolane Soucisse & Shane Firus (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  14. International Skating Union Biography - Marjorie Lajoie & Zachary Lagha (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  15. International Skating Union Biography - Ellie Fisher & Simon-Pierre Malette-Paquette (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  16. International Skating Union Biography - Rikako Fukase & Aru Tateno (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].
  17. International Skating Union Biography - Celia Robledo & Luis Fenero (ang.). isuresults.com. [dostęp 2018-03-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]