Przejdź do zawartości

Guillaume Cizeron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Guillaume Cizeron
Ilustracja
Guillaume Cizeron (2019)
Reprezentacja

 Francja

Data i miejsce urodzenia

12 listopada 1994
Montbrison

Wzrost

186 cm

Konkurencja

Pary taneczne

Partner sportowy

Laurence Fournier Beaudry
Poprzednio:
Gabriella Papadakis

Trener

Romain Haguenauer, Marie-France Dubreuil, Patrice Lauzon
Poprzednio:
Catherine Pinard, Muriel Boucher-Zazoui, Catherine Papadakis

Klub

Auvergne Danse sur Glace

Rekordy życiowe ISU
Nota łączna

229,82
Mistrzostwa świata 2022

Taniec rytmiczny

92,73
Mistrzostwa świata 2022

Taniec dowolny

137,09
Mistrzostwa świata 2022

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
złotoPekin 2022łyżwiarstwo figurowe
(pary taneczne)
złotoMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026łyżwiarstwo figurowe
(pary taneczne)
srebroPjongczang 2018łyżwiarstwo figurowe
(pary taneczne)
Mistrzostwa świata
złotoSzanghaj 2015pary taneczne
złotoBoston 2016pary taneczne
złotoMediolan 2018pary taneczne
złotoSaitama 2019pary taneczne
złotoMontpellier 2022pary taneczne
srebroHelsinki 2017pary taneczne
Mistrzostwa Europy
złotoSztokholm 2015pary taneczne
złotoBratysława 2016pary taneczne
złotoOstrawa 2017pary taneczne
złotoMoskwa 2018pary taneczne
złotoMińsk 2019pary taneczne
złotoSheffield 2026pary taneczne
srebroGraz 2020pary taneczne
Finał Grand Prix
złoto Nagoja 2017 pary taneczne
złoto Turyn 2019 pary taneczne
srebro Marsylia 2016 pary taneczne
srebro Nagoja 2025 pary taneczne
brąz Barcelona 2014 pary taneczne
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Mediolan 2013 pary taneczne
Finał Junior Grand Prix
srebro Soczi 2012 pary taneczne
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Zasługi (Francja)
Multimedia w Wikimedia Commons

Guillaume Cizeron (ur. 12 listopada 1994 w Montbrison) – francuski łyżwiarz figurowy startujący w parach tanecznych z Laurence Fournier Beaudry (od 2025 roku), a wcześniej z Gabriellą Papadakis (w latach 2004–2024). Dwukrotny mistrz (2022, 2026) i wicemistrz olimpijski (2018), 5-krotny mistrz świata (2015, 2016, 2018, 2019, 2022), 6-krotny mistrz Europy (2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2026), zwycięzca finału Grand Prix (2017, 2019) oraz 7-krotny mistrz Francji (2015–2020, 2026).

Po zmianie przepisów w punktacji zawodów łyżwiarskich w 2018 roku do Papadakis i Cizerona należą trzy historyczne rekordy świata (GOE±3) par tanecznych w kategorii seniorów: za taniec krótki (83,73 pkt)[1], taniec dowolny (123,47 pkt)[2] i notę łączną (207,20 pkt)[3].

W styczniu 2026 roku Papadakis wydała autobiografię So as Not to Disappear w której nazwała Cizerona „kontrolującym” i „wymagającym”, opisała jego przemocowe zachowania w trakcie ich kariery oraz systemowe nadużycia w łyżwiarstwie. Według Papadakis planowali kontynuować wspólnie karierę i bronić tytułu na igrzyskach w 2026 roku, ale dalsze partnerstwo zagrażało jej zdrowiu psychicznemu przytaczając przykłady, w których m.in. Cizeron wyraził niezadowolenie u ich trenerów z powodu zmiany jej koloru włosów, narzucił zmianę jej kostiumu, zakazał jej trenerowi boksu dalszych wspólnych treningów w obawie przed jej kontuzją. Ciągła kontrola i powstrzymywanie złości miały wywoływać u niej psychogenne napady padaczkowe. W obawie o swoje bezpieczeństwo Papadakis zakończyła partnerstwo z Cizeronem w grudniu 2024 roku. Guillaume zaprzeczył wszystkim stawianym mu zarzutom, mówiąc w oświadczeniu dla agencji Reuters, że padł ofiarą „kampanii oszczerstw” i zamierza podjąć w tej sprawie kroki prawne[4][5].

Biografia

[edytuj | edytuj kod]

Kariera sportowa

[edytuj | edytuj kod]
Pierwszy tytuł mistrzów świata (2015)
Finał Grand Prix 2016

Kariera francuskiej pary nabrała rozpędu w 2014 r. po przeniesieniu bazy treningowej do Montrealu, gdzie oprócz kontynuowania treningów z głównym trenerem Romainem Haguenauerem rozpoczęli współpracę z Kanadyjczykami Marie-France Dubreuil i Patrice Lauzonem[6].

W sezonie 2014/2015 na stałe zameldowali się w czołówce par tanecznych wygrywając zawody Skate Canada Autumn Classic 2014 oraz dwa zawody z cyklu Grand Prix: Cup of China i Trophée Éric Bompard. W finale Grand Prix zdobyli brązowy medal przegrywając z Kanadyjczykami Weaver / Poje i Amerykanami Chock / Bates. Następnie zdobyli pierwszy tytuł mistrzów Francji, mistrzów Europy i mistrzów świata.

W sezonie 2015/2016 byli zmuszeni na wycofanie się z zawodów Grand Prix z powodu kontuzji Gabrielli, której nabawiła się w trakcie upadku na treningu[6]. Po powrocie do startów zdobyli drugi tytuł mistrzów Francji, mistrzów Europy i mistrzów świata.

W sezonie 2016/2017 do startów w zawodach wrócili ich najwięksi rywale – kanadyjska para Tessa Virtue / Scott Moir, która dołączyła do ich bazy treningowej i rozpoczęła przygotowania z tymi samymi trenerami[7]. To przerwało dwuletnią dominację Francuzów na arenie międzynarodowej, gdyż przegrali z Kanadyjczykami zarówno finał Grand Prix w rodzimej Marsylii, jak i mistrzostwo świata 2017[7]. Z kolei podczas mistrzostw Europy Francuzi zdobyli trzeci tytuł mistrzowski z rzędu.

Wicemistrzostwo olimpijskie (2018)

Sezon olimpijski rozpoczął się dla duetu Papadakis i Cizeron od zwycięstw w konkursach Grand Prix. Podczas Cup of China 2017, jako pierwsza para taneczna w historii przekroczyli 200 pkt w nocie łącznej, osiągając 200,43 pkt[8] Następnie podczas Internationaux de France 2017 ustanowili nowe rekordy życiowe: w tańcu krótkim 81,40, w tańcu dowolnym 120,58 oraz w nocie łącznej 201,98 pkt, jednocześnie dwa ostatnie rezultaty stały się nowymi rekordami świata. Podczas finału Grand Prix 2018 pokonali kanadyjski duet Virtue / Moir o 2,3 pkt i zdobyli pierwszy złoty medal tego turnieju z notą łączną 202,16 pkt[9].

W styczniu 2018 roku Papadakis i Cizeron zdobyli czwarty z rzędu tytuł mistrzów Europy z przewagą 16,03 pkt przewagi nad rosyjską parą Jekatierina Bobrowa / Dmitrij Sołowjow[10]. Zostali przy tym drugą parą taneczną w historii, po duecie Marina Klimowa / Siergiej Ponomarienko, która dokonała tego w latach 1989–92.

Przed igrzyskami olimpijskimi w Pjongczangu byli wymieniani obok kanadyjskiej pary Tessa Virtue / Scott Moir jako główni kandydaci do złotego medalu. Przewagi Francuzów upatrywano w ich tańcu dowolnym do Sonaty Księżycowej Beethovena, który był wysoko oceniany przez sędziów w trakcie całego sezonu. Ich olimpijski debiut rozpoczął taniec krótki do utworów Eda Sheerana. Podczas tańca uszkodzeniu uległ kostium Gabrielli, która kontynuowała występ pomimo rozpiętego topu[11]. Po tańcu krótkim Papadakis i Cizeron zajmowali drugie miejsca za Virtue i Moirem przegrywając o 1,74 pkt[12] 20 lutego Papadakis i Cizeron wygrali segment tańca dowolnego z notą 123,35 pkt bijąc przy tym rekord świata zarówno w tańcu dowolnym, jak i nocie łącznej z 205,28 pkt[13]. Kilka minut później Virtue i Moir obronili pierwsze miejsce i pobili rekord świata Papadakis i Cizerona w nocie łącznej o 0,79 pkt[14]. Papadakis i Cizeron zostali wicemistrzami olimpijskimi. Obydwoje byli chorążymi reprezentacji Francji podczas ceremonii zakończenia igrzysk[15]. Pod nieobecność mistrzów olimpijskich, Papadakis i Cizeron zdobyli złoty medal na kończących sezon olimpijski, mistrzostwach świata 2018 w Mediolanie. Pierwszego dnia zawodów ustanowili nowy rekord świata w tańcu krótkim 83,73 pkt[16], zaś kolejnego dnia pobili rekord świata w nocie łącznej i zdobyli trzeci tytuł[17].

Po zimowych igrzyskach olimpijskich w 2022 roku zawiesili dalsze wspólne starty w zawodach. W grudniu 2024 roku oficjalnie ogłosili zakończenie kariery amatorskiej[18].

W marcu 2025 roku Cizeron ogłosił wznowienie kariery i startów w zawodach w sezonie 2025/2026 z nową partnerką, Laurence Fournier Beaudry[19].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec Marc Cizeron jest dyrektorem klubu łyżwiarskiego Auvergne Danse sur Glace. W 2014 roku przeprowadził się do Montrealu w Kanadzie, aby kontynuować treningi łyżwiarskie. Przed przeprowadzką studiował sztuki piękne w Lyonie[potrzebny przypis].

17 maja 2020 roku, w Międzynarodowy Dzień Przeciw Homofobii, Transfobii i Bifobii, dokonał coming outu informując za pomocą postu na jednym z portali społecznościowych, że jest gejem i zamieścił zdjęcie ze swoim partnerem[20].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Z Laurence Fournier Beaudry

[edytuj | edytuj kod]
Od lewej: Sørensen, Fournier Beaudry, Cizeron (2016)
Zawody 25–26
Międzynarodowe[23]
Zimowe igrzyska olimpijskie1
Mistrzostwa świataTBD
Mistrzostwa Europy1
GP Finał Grand Prix2
GP Grand Prix de France1
GP Finlandia Trophy1
Krajowe[23]
Mistrzostwa Francji1
Zawody drużynowe[23]
Zimowe igrzyska olimpijskie6 T
2 P

Z Gabriellą Papadakis

[edytuj | edytuj kod]
Zawody 08–09 09–10 10–11 11–12 12–13 13–14 14–15 15–16 16–17 17–18 18–19 19–20 20–21 21–22
Międzynarodowe[24]
Zimowe igrzyska olimpijskie21
Mistrzostwa świata1311211CWD1
Mistrzostwa Europy15111112
GP Finał Grand Prix3211
GP Cup of China11C
GP NHK TrophyWD2WD1
GP Rostelecom Cup7
GP Internationaux de France51WD1111C1
GP Gran Premio d’Italia1
CS Autumn Classic International1WD
CS Finlandia Trophy11
CS Golden Spin of Zagreb4
Cup of Nice1
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe[24]
Mistrzostwa świata juniorów221252
JGP Finał2
JGP w Austrii31
JGP w Estonii4
JGP we Francji41
JGP w Polsce4
JGP w Stanach Zjednoczonych15
NRW Trophy2 J
Trophy of Lyon1 J1 J1 J
Santa Claus Cup3 N2 J
Krajowe[24]
Mistrzostwa Francji2111111WD
Master's de Patinage1 J1 J1 J31111
Zawody drużynowe[24]
World Team Trophy6 T
2 P		4 T
1 P

Programy

[edytuj | edytuj kod]

Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Taniec rytmiczny (RD) Taniec dowolny (FD)
2025–26
[25]
  • Vogue Bette Davis Dub – Madonna, Shep Pettibone
  • Rescue Me House Boat – Madonna, Goh Hotdog, Step Pettibone
  • Vogue Strike a Pose Dub – Madonna, Shep Pettibone
  • Vogue – Madonna, Shep Pettibone
    choreografia: Marie-France Dubreuil, Romain Haguenauer

Gabriella Papadakis / Guillaume Cizeron

[edytuj | edytuj kod]
Program Shape of You / Thinking Out Loud na gali Internationaux de France 2018
Taniec dowolny Duet / Sunday Afternoon na Internationaux de France 2018
Program Gravity na gali ZIO 2018
Taniec dowolny Moonlight Sonata na mistrzostwach Europy 2018
Program krótki Escobilla / Farruca podczas finału Grand Prix 2014
Taniec dowolny na mistrzostwach świata juniorów 2012
Sezon Taniec rytmiczny (RD) Taniec dowolny (FD) Pokazy mistrzów
2021–22
[26]
2019–20
[27]
  • Fame medley:
    • Quickstep: I Can Do Anything Better Than You Can – S. Linzer, D. Wolfert, aranż. Maxime Rodriguez
    • Blues: Fame – Michael Gore, Dean Pitchford, aranż. Maxime Rodriguez, Ludivine Amado
    • Disco: Fame – Irene Cara, oryg. Michael Gore, Dean Pitchford
      choreografia: Romain Haguenauer, Samuel Chouinard
  • For Island Fires and Family – Dermot Kennedy
  • Power Over Me – Dermot Kennedy
2018–19
[28]
Sezon Taniec krótki (SD) Taniec dowolny (FD) Pokaz mistrzów
2017–18
[29]
2016–17
[30]
  • Blues: Bittersweet – Lene Riebau, Maxim Illion
  • Swing: Diga Diga Doo – Dorthy Fields, Jimmy McHugh
  • Stillness – Nest
  • Oddudua – Aldo Lopez Gavilan
  • Happiness Does Not Wait – Ólafur Arnalds
  • Belvedere – James Gruntz
    choreografia: Samuel Chouinard
2015–16
[31]
  • Belvedere – James Gruntz
    choreografia: Samuel Chouinard
2014–15
[32]
  • Paso doble: Escobilla – Cristina Hoyos
  • Flamenco: Farruca – Cristina Hoyos
  • À Distance – Sylvain Cossette
2013–14
[33]
  • Quickstep: Cool Cat in Town – Tape Five
  • Foxtrot: Burlesque
  • Iron – Woodkid
  • Run Boy Run – Woodkid
  • Brotsjor – Olafur Arnalds
2012–13
[34]
2011–12
[35]
  • Rumba: Mondo Bongo – Joe Strummer & The Mescaleros
  • Cha Cha: Oye Como Va – Celia Cruz
  • Je dois m'en aller – Niagara
2010–11
[36]
  • Waltz: C'était Salement Romantique – Coeur de Pirate
  • A Fuego Lento – Horacio Salgan
  • Rapsodia de Anabal – José Libatella

Rekordy świata

[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2018/2019

[edytuj | edytuj kod]

Rekordy świata ustanawiane w skali GOE±5.

Data Punkty Zawody Uwagi
Rekordy w nocie łącznej[37]
14 lutego 2022 226,98 Zimowe igrzyska olimpijskie 2022
23 listopada 2019 226,61 NHK Trophy 2019
12 kwietnia 2019 223,13 World Team Trophy 2019
23 marca 2019 222,65 Mistrzostwa świata 2019
26 stycznia 2019 217,98 Mistrzostwa Europy 2019
24 listopada 2018 216,78 Internationaux de France 2018
Rekordy w tańcu dowolnym[38]
23 listopada 2019 136,58 NHK Trophy 2019
12 kwietnia 2019 135,82 World Team Trophy 2019
23 marca 2019 134,23 Mistrzostwa świata 2019
26 stycznia 2019 133,19 Mistrzostwa Europy 2019
24 listopada 2018 132,65 Internationaux de France 2018
Rekordy w tańcu rytmicznym[39]
12 lutego 2022 90,83 Zimowe igrzyska olimpijskie 2022
22 listopada 2019 90,03 NHK Trophy 2019
1 listopada 2019 88,69 Internationaux de France 2019
22 marca 2019 88,42 Mistrzostwa świata 2019
25 stycznia 2019 84,79 Mistrzostwa Europy 2019
23 listopada 2018 84,13 Internationaux de France 2018

Przed sezonem 2018/2019

[edytuj | edytuj kod]

Rekordy świata ustanawiane w skali GOE±3.

Data Punkty Zawody Uwagi
Rekordy w nocie łącznej[40]
24 marca 2018 207,20 Mistrzostwa świata 2018 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
20 lutego 2018 205,28 Igrzyska Olimpijskie 2018
20 stycznia 2018 203,16 Mistrzostwa Europy 2018
9 grudnia 2017 202,16 Finał Grand Prix 2017
18 listopada 2017 201,98 Internationaux de France 2017
4 listopada 2017 200,43 Cup of China 2017
Rekordy w tańcu dowolnym[41]
24 marca 2018 123,47 Mistrzostwa świata 2018 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
20 lutego 2018 123,35 Igrzyska Olimpijskie 2018
20 stycznia 2018 121,87 Mistrzostwa Europy 2018
18 listopada 2017 120,58 Internationaux de France 2017
4 listopada 2017 119,33 Cup of China 2017
1 kwietnia 2017 119,15 Mistrzostwa świata 2017
31 marca 2016 118,17 Mistrzostwa świata 2016
Rekordy w tańcu krótkim[42]
23 marca 2018 83,73 Mistrzostwa świata 2018 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Progression of Highest Score – Ice Dance (historic records achieved before 2018/2019 season) – Short Dance Score. ISU. [dostęp 2020-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-19)]. (ang.).
  2. ↑ Progression of Highest Score – Ice Dance (historic records achieved before 2018/2019 season) – Free Dance Score. ISU. [dostęp 2020-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-19)]. (ang.).
  3. ↑ Progression of Highest Score – Ice Dance (historic records achieved before 2018/2019 season) – Total Score. ISU. [dostęp 2020-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-19)]. (ang.).
  4. ↑ Rachen DeSantis: Ice Dancer Guillaume Cizeron's Former Partner and Accuser Reacts to His Gold Medal Win with Cryptic Post. people.com, 2026-02-12. [dostęp 2026-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-12)]. (ang.).
  5. ↑ Olympic Ice Dancer Gabriella Papadakis on the Relationship That Ended Her Career. vogue.com, 2026-02-11. [dostęp 2026-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-12)]. (ang.).
  6. 1 2 Rachel Lutz: Who are Gabriella Papadakis and Guillaume Cizeron?. NBC Olympics, 2017-10-31. [dostęp 2018-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-18)]. (ang.).
  7. 1 2 Robin Levinson-King: How Canada's Tessa Virtue and Scott Moir beat France. BBC News, 2018-02-20. [dostęp 2018-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-22)]. (ang.).
  8. ↑ Papadakis/Cizeron (FRA) first to break 200 points in Ice Dance. ISU, 2017-11-04. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-22)]. (ang.).
  9. ↑ Paula Slater: Papadakis and Cizeron win Grand Prix Final gold. goldenskate.com, 2017-12-09. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-18)]. (ang.).
  10. ↑ Anna Kondakova: Papadakis and Cizeron break record again; claim fourth European title. goldenskate.com, 2018-01-20. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-22)]. (ang.).
  11. ↑ Martin Belam: Overexposed: Gabriella Papadakis and Winter Olympic wardrobe malfunctions. The Guardian, 2018-02-19. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-21)]. (ang.).
  12. ↑ Rachel Lutz: Gabriella Papadakis, Guillaume Cizeron muster up sangfroid in Olympic debut. NBC, 2018-02-19. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-18)]. (ang.).
  13. ↑ Figure skating: Papadakis and Cizeron break own world record. Reuters, 2018-02-20. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)]. (ang.).
  14. ↑ Paula Nichols: Virtue & Moir dance to gold for fifth Olympic medal. olympic.ca, 2018-02-20. [dostęp 2018-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-24)]. (ang.).
  15. ↑ Ceremonie de cloture : M.Fourcade honore G.Papadakis et G. Cizeron. ESPRITBBLEU, 2018-02-24. [dostęp 2018-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-16)]. (fr.).
  16. ↑ Nick Zaccardi: French break world record, month after Olympic wardrobe malfunction. NBC Sports, 2018-03-23. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-13)]. (ang.).
  17. ↑ French ice dancers Papadakis, Cizeron win third world title. Daily Star, 2018-03-24. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-08)]. (ang.).
  18. ↑ Telewizja Polska S.A, Zdobyli mistrzostwo olimpijskie, kończą karierę [online], sport.tvp.pl, 3 grudnia 2024 [dostęp 2025-12-06].
  19. ↑ Olympic ice dance champion Guillaume Cizeron announces new skating partner: Laurence Fournier Beaudry [online], olympics.com, 2 marca 2025 [dostęp 2025-12-06] (ang.).
  20. ↑ David Reddish: Olympian Guillaume Cizeron comes out by introducing his adorable boyfriend. queerty.com, 2020-05-28. [dostęp 2020-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-14)]. (ang.).
  21. ↑ Décret du 23 mars 2022 portant nomination dans l'ordre national de la Légion d'honneur. legifrance.gouv.fr, 24 marca 2022. [dostęp 2026-03-17]. (fr.).
  22. ↑ Décret du 10 avril 2018 portant promotion et nomination. legifrance.gouv.fr, 11 kwietnia 2018. [dostęp 2026-03-17]. (fr.).
  23. 1 2 3 Competition Results – Laurence FOURNIER BEAUDRY / Guillaume CIZERON (FRA). ISU. [dostęp 2026-02-12]. (ang.).
  24. 1 2 3 4 Competition Results – Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON. ISU. [dostęp 2018-07-18]. (ang.).
  25. ↑ Laurence FOURNIER BEAUDRY / Guillaume CIZERON: 2025/2026. ISU. [dostęp 2026-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-10)]. (ang.).
  26. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2021/2022. ISU. [dostęp 2021-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-08)]. (ang.).
  27. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2019/2020. ISU. [dostęp 2020-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-04)]. (ang.).
  28. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2018/2019. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-05)]. (ang.).
  29. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2017/2018. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)]. (ang.).
  30. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2016/2017. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-31)]. (ang.).
  31. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2015/2016. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)]. (ang.).
  32. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2014/2015. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-12)]. (ang.).
  33. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2013/2014. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)]. (ang.).
  34. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2012/2013. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-26)]. (ang.).
  35. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2011/2012. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-18)]. (ang.).
  36. ↑ Gabriella PAPADAKIS / Guillaume CIZERON: 2010/2011. ISU. [dostęp 2019-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-19)]. (ang.).
  37. ↑ Progression of Highest Score – Ice Dance – Total. ISU. [dostęp 2018-11-24]. (ang.).
  38. ↑ Progression of Highest Score – Ice Dance – Free Dance. ISU. [dostęp 2018-11-24]. (ang.).
  39. ↑ Progression of Highest Score – Ice Dance – Rhythm Dance. ISU. [dostęp 2018-11-24]. (ang.).
  40. ↑ Progression of Highest Score (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Ice Dance – Total Score. ISU, 2018-03-24. [dostęp 2018-08-21]. (ang.).
  41. ↑ Progression of Highest Score (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Ice Dance – Free Dance Score. ISU, 2018-03-24. [dostęp 2018-08-21]. (ang.).
  42. ↑ Progression of Highest Score (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Ice Dance – Short Dance Score. ISU, 2018-03-24. [dostęp 2018-08-21]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Guillaume_Cizeron&oldid=79442502”