Marshall Stone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marshall Harvey Stone (ur. 8 kwietnia 1903 w Nowym Jorku, zm. 9 stycznia 1989 w Madrasie w Indiach) – amerykański matematyk, który wniósł ważny wkład w rozwój analizy matematycznej, analizy funkcjonalnej, topologii i algebry. Wiele istotnych twierdzeń w tych dziedzinach nosi dziś jego imię.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Stone był synem prezesa Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych w latach 1941–1946, Harlana Stone’a. Zgodnie z oczekiwaniami rodziny, Marshall powinien był pójść w ślady ojca, jednak studia na Uniwersytecie Harvarda sprawiły, że zainteresował się matematyką. W 1926 uzyskał doktorat na podstawie dysertacji o równaniach różniczkowych (promotorem był George Birkhoff). W latach 1925–1937 wykładał na Uniwersytecie Harvarda, Yale’a i Columbia. Tytuł profesora tego pierwszego uzyskał w 1937.

Podczas II wojny światowej pracował dla rządu amerykańskiego, prowadząc ściśle tajne badania w Biurze Operacji Morskich oraz Biurze Sztabów Połączonych Departamentu Wojny. Po zakończeniu wojny pracował na uniwersytecie Chicagowskim, pełniąc w latach 1946–1952 funkcję dziekana wydziału matematycznego. Ściągając do Chicago Paula Halmosa, Andrégo Weila, Saundersa Mac Lane'a, Antoniego Zygmunda i Shiing-Shena Cherna, Stone walnie przyczynił się do odbudowy prestiżu Chicago jako jednego z najsilniejszych ośrodków matematycznych w Stanach Zjednoczonych. Po odejściu z Chicago do 1980 pracował na Uniwersytecie Massachusetts w Amherst.

Dzieło[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej twórczym okresem działalności Stone’a były lata 30. XX wieku. Oto krótka lista najważniejszych wyników uzyskanych wówczas przez Stone’a:

W 1938 Stone został wybrany do Narodowej Akademii Nauk Stanów Zjednoczonych. W latach 1943–1944 był również przewodniczącym Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego, a w latach 1952–1954 przewodniczył Międzynarodowej Unii Matematycznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stone, Marshall H., Applications of the theory of Boolean rings to general topology. Transactions of the American Mathematical Society 41 (1937), no. 3, 375–481.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]