Jack Steinberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jack Steinberger
Ilustracja
Jack Steinberger w Bad Kissingen w 2008
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1921
Bad Kissingen
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 2020
Genewa
Zawód, zajęcie fizyk
Odznaczenia
Narodowy Medal Nauki (USA)

Jack Steinberger (ur. 25 maja 1921 w Bad Kissingen, zm. 12 grudnia 2020 w Genewie[1]) – amerykański fizyk pochodzenia niemiecko-żydowskiego, noblista[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1934 korzystając z oferty żydowskich organizacji charytatywnych skierowanej do niemieckich uchodźców-dzieci, wyjechał ze starszym bratem do Stanów Zjednoczonych[2]. W latach 1950–1968 był pracownikiem Columbia University w Nowym Jorku, od roku 1968 w CERN (Szwajcaria). Prowadził badania w dziedzinie cząstek elementarnych. W roku 1949, pracując na uniwersytecie w Berkeley, odkrył pion neutralny. W roku 1957 przeprowadził obserwacje niezachowania parzystości w rozpadach. W okresie 1964–1972 zajmował się badaniem niezachowania parzystości kombinowanej CP w rozpadach mezonów K0. W roku 1962 wykonał, wraz z L. Ledermanem i M. Schwartzem, eksperyment wykazujący istnienie dwóch typów neutrin (elektronowego i mionowego), za co w roku 1988 wspólnie z nimi otrzymał Laureaci Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Physik-Nobelpreisträger Jack Steinberger ist gestorben (niem.). infranken.de. [dostęp 2020-12-15].
  2. a b c Jack Steinberger – Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1988 > Leon M. Lederman, Melvin Schwartz, Jack Steinberger [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-28]., autobiografia, Nobel Lecture, December 8, 1988, Experiments with High-Energy Neutrino Beams